Spotkanie wokół książki „I na co ci to wiedzieć?!" Pamięć i milczenie o powojennej przemocy

Stowarzyszenie „Pracownia Etnograficzna" Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW oraz Wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na spotkanie wokół książki Magdaleny Lubańskiej „I na co ci to wiedzieć?!" Pamięć i milczenie o powojennej przemocy na podkarpackiej wsi (2025, słowo/obraz terytoria) piątek 17 kwietnia godz. 17:00 Pracownia Duży Pokój Warecka 4/6, Warszawa (wejście od ul. Kubusia Puchatka) Po drugiej wojnie światowej w lesie Dębrzyna pod Przeworskiem mordowano ludzi, którzy pociągami wracali do domów z tułaczki. O ich życiu i śmierci decydowała domniemana zawartość walizki. Dokumenty archiwalne wskazują na co najmniej kilkadziesiąt ofiar. Zabójcy, związani z Armią Krajową i Strażą Ochrony Kolei, należeli do lokalnych struktur przestępczych. Pomimo że miejscowa społeczność oraz milicja wiedziały o napadach, sprawcy nie ponieśli odpowiedzialności karnej. W książce „I na co ci to wiedzieć?! Pamięć i milczenie o powojennej przemocy na podkarpackiej wsi" Magdalena Lubańska odsłania społeczne uwarunkowania dębrzyńskich mordów. Na podstawie rozmów z ostatnimi świadkami, którzy część z tych zdarzeń pamiętają z dzieciństwa, a część z cudzych opowieści, rekonstruuje rozproszone narracje i analizuje proces przełamywania milczenia. Prezentuje także - wciąż ujawniane w ucieleśnionej pamięci rozmówczyń i rozmówców - symptomy „życia pod strachem". Publikacja dofinansowana z subwencji MNiSW na utrzymanie potencjału badawczego Uniwersytetu Warszawskiego. O książce dyskutować będą: Magdalena Lubańska - autorka, antropolożka społeczna, Jakub Gałęziowski - historyk społeczny i praktyk historii mówionej, Tomasz Rakowski - antropolog kulturowy, oraz Piotr Filipkowski - socjolog. Spotkanie poprowadzi Beata Chomątowska. Biogramy gości: Magdalena Lubańska - antropolożka społeczna, wykładowczyni w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UW, prof. ucz. Autorka pięciu książek, licznych artykułów naukowych oraz współtwórczyni filmów dokumentalnych „Nie sądzić" (2017) i „Wielki strach" (2020). Prowadzi etnograficzne badania w Bułgarii, Ukrainie i Polsce, specjalizując się w korelacji między religijnością a innymi sferami życia na pograniczach kulturowych. Od ponad dekady zajmuje się zagadnieniem (po)wojennej przemocy i relacji sąsiedzkich na podkarpackiej wsi. Jej najnowsza książka „I na co ci to wiedzieć?!..." (2025) podejmuje tematy z zakresu badań nad Zagładą, „zwrotem ludowym" oraz tzw. perpetrator studies. (Więcej: https://uw.academia.edu/MagdalenaLubanska) Jakub Gałęziowski - historyk społeczny i praktyk historii mówionej, pracownik Uniwersytetu Warszawskiego. W 2021 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy poświęconej polskim dzieciom urodzonym z powodu wojny, opublikowanej jako nagradzana książka „Niedopowiedziane biografie" (2022). Obecnie realizuje projekt badawczy dotyczący dzieci urodzonych przez byłe robotnice przymusowe i dipiski. Pełni liczne funkcje w polskim i międzynarodowym środowisku naukowym: jest współzałożycielem i byłym prezesem Polskiego Towarzystwa Historii Mówionej oraz wiceprezesem International Oral History Association. Przewodniczy Komisji Historii Mówionej przy PAN i redaguje „Wrocławski Rocznik Historii Mówionej". Ponadto prowadzi szkolenia z zakresu historii mówionej i jest współautorem Rekomendacji etycznych PTHM. Piotr Filipkowski - doktor socjologii, adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. W 2008 roku obronił nagrodzony doktorat poświęcony pamięci biograficznej więźniów obozów koncentracyjnych, opublikowany w formie książki „Historia mówiona i wojna" (2010). W przeszłości pracował w Ośrodku KARTA i Domu Spotkań z Historią, gdzie współtworzył Archiwum Historii Mówionej. Był stypendystą wielu europejskich instytucji naukowych, a w latach 2016-2022 pracował na Uniwersytecie Wiedeńskim oraz w Centrum Badań Historycznych PAN w Berlinie. Realizował liczne projekty badawcze dotyczące pamięci II wojny światowej, socjalistycznej modernizacji i transformacji w Europie Środkowej. Obecnie realizuje polsko-niemiecki projekt badawczy dotyczący socjologii obozów koncentracyjnych. Tomasz Rakowski - doktor habilitowany, prof. ucz. i dyrektor Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UW oraz członek Rady Doskonałości Naukowej. Jako etnolog, antropolog i kulturoznawca prowadzi badania w Polsce i w Mongolii. Naukowo zajmuje się między innymi antropologią sztuki współczesnej i partycypacyjnej oraz etnograficznie zorientowaną animacją kultury. Równolegle do pracy akademickiej jest aktywnym zawodowo lekarzem specjalistą medycyny ratunkowej w Szpitalu Bielańskim w Warszawie. Beata Chomątowska (prowadząca) - doktorantka w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UW. Ukończyła religioznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz europeistykę na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Zawodowo związana z mediami jako dziennikarka i stała współpracowniczka „Tygodnika Powszechnego". Jest również pisarką, autorką siedmiu książek: reportaży oraz dwóch powieści. INFORMACJE O DOSTĘPNOŚCI: Staramy się, żeby nasze wydarzenia były dostępne dla wszystkich zainteresowanych osób. Lokal, w którym odbywa się spotkanie znajduje się na parterze, z wejściem od ulicy, jednak konieczne jest pokonanie 3 stopni podczas wchodzenia. Możliwe jest przyjście z psem przewodnikiem. Jeśli macie jakiekolwiek potrzeby lub pytania związane z udziałem w wydarzeniu, prosimy o maila na adres [email protected] lub telefon 602727185, postaramy się znaleźć rozwiązanie. FINANSOWANIE: Projekt współfinansuje m. st. Warszawa

Stowarzyszenie „Pracownia Etnograficzna" Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej UW oraz Wydawnictwo słowo/obraz terytoria zapraszają na spotkanie wokół książki Magdaleny Lubańskiej „I na co ci to wiedzieć?!" Pamięć i milczenie o powojennej przemocy na podkarpackiej wsi (2025, słowo/obraz terytoria) piątek 17 kwietnia godz. 17:00 Pracownia Duży Pokój Warecka 4/6, Warszawa (wejście od ul. Kubusia Puchatka) Po drugiej wojnie światowej w lesie Dębrzyna pod Przeworskiem mordowano ludzi, którzy pociągami wracali do domów z tułaczki. O ich życiu i śmierci decydowała domniemana zawartość walizki. Dokumenty archiwalne wskazują na co najmniej kilkadziesiąt ofiar. Zabójcy, związani z Armią Krajową i Strażą Ochrony Kolei, należeli do lokalnych struktur przestępczych. Pomimo że miejscowa społeczność oraz milicja wiedziały o napadach, sprawcy nie ponieśli odpowiedzialności karnej. W książce „I na co ci to wiedzieć?! Pamięć i milczenie o powojennej przemocy na podkarpackiej wsi" Magdalen...