nie-piękny śpiew / Natalia Kordiak solo

„non-bel" voice ("nie-piękny" śpiew) to solowy performance wokalny o charakterze elektroakustycznym Natalii Kordiak. Zjawisko ucieleśnione, które wykracza poza kanoniczne ramy gatunkowe. Kordiak jako wokalistka i improwizatorka, nieustannie przesuwa granice ludzkiej ekspresji. W swojej pracy eksploruje i wciąż poszerza spektrum możliwości brzmieniowych głosu, tworząc unikalny język improwizacji, który jest jednocześnie osobisty i całkowicie nowatorski. Cały performance podzielony jest na trzy części, aby przeprowadzić słuchacza przez zmieniające się granice ludzkiego głosu i jego postrzegania. Pierwsza część oparta jest na głosie akustycznym, bliskim estetyce bel canta. Druga wykorzystuje przetwarzanie głosu w czasie rzeczywistym przy użyciu analogowych procesorów gitarowych. Trzecia stanowi odpowiedź na rozszerzoną definicję ludzkiego śpiewu - jest przedstawieniem tego, co ze sobą niesie: ciągłym dążeniem do jego źródła. Wszystkie części łączy improwizacja jako podstawowy akt twórczy. Program: Natalia Kordiak ACT I for acoustic voice ACT II for voice and its electronic extensions ACT III for amplified voice *prawykonanie Wystąpią: Natalia Kordiak głos, elektronika Realizacja: koncepcja programowa i tekst: Natalia Kordiak produkcja: Olga Pasek identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak reżyseria dźwięku: Kosma Standera Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa. Patronem medialnym Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab jest POLMIC.PL. i Dwójka Polskie Radio. Jeśli chcesz wiedzieć więcej o artystach/utworach: Natalia Kordiak - wokalistka, improwizatorka i edukatorka, której głos przekracza granice tradycyjnej ekspresji. Odkrywając nowe możliwości brzmieniowe tworzy wyjątkowy język wokalnej improwizacji. Jako liderka Natalia Kordiak Quintet wydała dwa albumy: Bajka (Hevhetia, nominowany do Nagrody Fryderyk) oraz Ytinamuh (FSR Records), zdobywając uznanie krytyki za nowatorskie podejście do jazzu i eksperymentalnej improwizacji. Członkini Voice Act, kolektywu czterech improwizujących wokalistek (album Voice Act, FSR Records), którego drugi album Bee Space, Voice Act feat. Jim Black ukaże się wiosną 2026 roku. Równolegle rozwija własny cykl elektroakustycznych solowych performansów, „non-bel" voice ("nie-piękny" śpiew), w którym eksploruje granice brzmienia i możliwości ludzkiego głosu. Jako artystka-rezydentka koncertuje i prowadzi warsztaty w Polsce oraz w wielu krajach Europy i Azji (Chiny, Indie, Wietnam, Dania, Estonia, Francja, Holandia, Czechy, Ukraina, Rumunia, Słowacja, Włochy). Współpracowała z artystami takimi jak Piotr Orzechowski Pianohooligan, Dominik Strycharski, Anna Gadt, Grzegorz Karnas, Paulina Przybysz, Nikola Kołodziejczyk oraz zespołem LUNAMË. Jako kuratorka i koordynatorka angażowała się w projekty Filharmonii Narodowej w Warszawie, polską edycję Voicingers Festival, współtworzyła Jazzbus Showcase (2022) oraz pierwszą edycję kxntrst music festival (2024). Absolwentka PSJ „Bednarska" oraz Akademii Muzycznej w Katowicach, obecnie kontynuuje studia doktoranckie w Szkole Doktorskiej Akademii Muzycznej w Łodzi. Jej badania nad granicami ekspresji wokalnej oraz innowacyjne podejście do improwizacji muzycznej stawiają ją w czołówce współczesnych artystek eksperymentujących głosem w Polsce. https://linktr.ee/natalia.kordiak https://www.youtube.com/watch?v=OZNhzEvWkqM

„non-bel" voice ("nie-piękny" śpiew) to solowy performance wokalny o charakterze elektroakustycznym Natalii Kordiak. Zjawisko ucieleśnione, które wykracza poza kanoniczne ramy gatunkowe. Kordiak jako wokalistka i improwizatorka, nieustannie przesuwa granice ludzkiej ekspresji. W swojej pracy eksploruje i wciąż poszerza spektrum możliwości brzmieniowych głosu, tworząc unikalny język improwizacji, który jest jednocześnie osobisty i całkowicie nowatorski. Cały performance podzielony jest na trzy części, aby przeprowadzić słuchacza przez zmieniające się granice ludzkiego głosu i jego postrzegania. Pierwsza część oparta jest na głosie akustycznym, bliskim estetyce bel canta. Druga wykorzystuje przetwarzanie głosu w czasie rzeczywistym przy użyciu analogowych procesorów gitarowych. Trzecia stanowi odpowiedź na rozszerzoną definicję ludzkiego śpiewu - jest przedstawieniem tego, co ze sobą niesie: ciągłym dążeniem do jego źródła. Wszystkie części łączy improwizacja jako podstawowy akt twórczy....