Klinika Hydroseksualna III: romans z nie-rzeką

17 lipca (piątek) i 18 lipca (sobota) 2026 r., godz. 13:00-15:00 miejsce: deptak nad rzeką Rawą, Katowice Klinika Hydroseksualna III: romans z nie-rzeką Umawiasz się na hydroseksualną randkę z Rawą - na trzynastą, w samym środku upalnego lata, na gorącym betonie Rynku w Katowicach. Rawa mówi "nie rób mi, kotek, zdjęć. Nie wrzucaj na Insta story. Niech to będzie nasze doświadczenie". Rawa jest ohydna i niefotogeniczna. Ma prezencje ścieku. Gdzie jej tam do Sanu, Krutyni czy Wdy! A mimo to czujesz, że coś was łączy. Może Ty też masz w sobie ten obrzydliwy urok? Może i ty jesteś jak cienka cuchnąca nitka przelotem doczepiona do Ziemi? Katowice powstały nad Rawą. Trudno jednak znaleźć w tym rejonie drugą rzekę z większym doświadczeniem deprywacji. Przez ostatnie dwa stulecia odebrano jej niemal wszystko: źródło, koryto, naturalny nurt, roślinność, zwierzęta, powierzchnię zwróconą do słońca, a nawet prawo do bycia nazywaną rzeką. Rawa nie jest tak spektakularna jak Odra. Bywa określana jako ciek, ściek, kanał, urządzenie kanalizacyjne czy „nie-rzeka". Ukrywana pod betonem, prostowana, przyspieszana, zamykana w rurach, stała się jednym z najbardziej radykalnych przykładów antropocenu zapisanych w miejskim krajobrazie. Dziś pozostaje hybrydowym organizmem o wąskim betonowym uśmiechu. Klinika Hydroseksualna to performatywna patainstytucja wspólnotowego zdrowienia, odpoczynku i regeneracji, zainicjowana przez duet cyber_nymphs Justynę Górowską i Ewelinę Jarosz - która w przewrotny, oddolny i humorystyczny sposób korzysta z konwencji medycznej, aby zaproponować nieantropocentryczne, nieableistyczne formy troski o ciała ludzkie i nie-ludzkie, a także wzmocnić widzialność tematu zdrowia publicznego w kontekście kryzysu klimatycznego oraz środowiskowego. W centrum naszego projektu znajduje się hydroseksualność, oferująca redefinicję cielesności i wody, a także zabawę i dostęp do zmysłowych relacji z Błękitną Planetą. Trzecia edycja Kliniki Hydroseksualnej proponuje spojrzenie na Rawę z perspektywy afektywnej, zmysłowej i ucieleśnionej. Pytamy o sekretne życie rzeki, z którą chcemy wejść w zmysłowe relacje. Jak pokochać Rawę, która przez dekady budzi wstręt i obrzydzenie? Jak odnaleźć czułość wobec zdegradowanego krajobrazu? Jak rozwijać wyobraźnię ekologiczną dla istoty, której podmiotowość zniszczono? Co kryje się pod warstwami ludzkiego wstydu wobec powolnej przemocy zadanej rzece? Romansowanie z nie-rzeką niesie ze sobą ryzyko romantyzowania i instagramizacji katastrofy ekologicznej. Nie chcemy iść w reklamiarską historię. Wybieramy praktykę świadomej antropomorfizacji, która pozwala potraktować przemysłową rzekę jako partnerkę we współtworzeniu infrastruktur więcej-niż-ludzkiego dialogu. Interesuje nas sekretne życie przemysłowej rzeki: jej pamięć, przepływy, szepty, ukryte pragnienia oraz możliwości przyszłej rewitalizacji. III edycja będzie edycją widmową, dedykowaną ludzkim oraz więcej-niż-ludzkim mieszkańcom Rawy - tym obecnym, nieobecnym i dopiero możliwym. W formule performatywnych konsultacji będziemy wspólnie diagnozować relacje z rzeką, wypisywać hydroseksualne recepty oraz ćwiczyć nowe praktyki odczuwania brudnej miejskiej wody. Zaprosimy uczestnicx do wspólnego wyobrażania sobie przyszłości rzeki po antropocenie - wolniejszej, bardziej przepuszczalnej, zamieszkanej przez rośliny, zwierzęta i ludzi, którzy nauczyli się ponownie słuchać jej głosu. Tekst kuratorski - Ewelina Jarosz, w ramach duetu cyber_nymphs Klinictx: Tomasz Maria(n) Dąbrowski - postperformatywny artysta konceptualny, funkcjonujący na pograniczu rzeczywistości, wyobraźni i nieporozumień interpretacyjnych. Symbiotyczny mieszkaniec lasu, miłośnik natury ożywionej oraz zjawisk płynnych. Prowadzi badania nad przyjemnością przebywania w wodzie i jej otoczeniu, traktując zanurzenie w odzieży i bez niej jako równorzędne strategie poznawcze. Zawodowo animator kultury pełniący funkcję koła ratunkowego w BWA Katowice. Wyławia idee z odmętów administracji, ratując je przed utonięciem w procedurach i utrzymując projekty na powierzchni rzeczywistości. Obserwator zdarzeń o nieustalonym statusie ontologicznym, przekonany, że absurd jest najbardziej wyrafinowaną odmianą logiki. Justyna Górowska (ona/jej) - hydrofeministka i artystka performatywna znana pod pseudonimem WetMeWild, współpracująca przy interdyscyplinarnych projektach na styku sztuki, technologii i aktywizmu społecznego. Jako dziecko zakochała się w wodnych stworzeniach rzeki Skawy w Polsce. Wystawiała swoje prace m.in. w Berlinie, Dżakarcie, Warszawie i Nowym Jorku. Doktorat uzyskała na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu w 2020 roku. Mieszka w Krakowie i jest związana z Katedrą Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki. Adiunktka w Zakładzie Sztuki Cyfrowej i Multimediów w SWPS Kraków. Ewelina Jarosz (ona/ich) - badaczka hydrofeministyczna oraz artystka współtworząca projekty artystyczne związane z wodą, adiunktka Katedrze Mediów i Badań Kulturowych UKEN. Ich pisarstwo dotyczy takich tematów jak sztuka środowiskowa, błękitne media, hydrofeminizm, queerowe ekologie czy aktywizm przyjemności. Dwukrotna stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej. Współpracuje z E.A.R.T.H. Lab przy Uniwersytecie Kalifornijskim, Santa Cruz oraz z The Posthumanities Hub przy Uniwersytecie w Linköping w Szwecji. Olga Kasztelewicz (ona/jej) - kolekcjonerka cichych zachwytów nad światem więcej-niż-ludzkim. Najpewniej odnajduje się tam, gdzie ziemia spotyka wodę - na leśnych ścieżkach, nad górskimi potokami i w miejscach, które wciąż pamiętają swój pierwotny rytm. Wierzy, że uważność jest jedną z najprostszych form troski. W Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach kuratoruje wystawy i współtworzy projekty artystyczne, pomagając ideom bezpiecznie przepływać przez meandry rzeczywistości. W Klinice Hydroseksualnej poszukuje sposobów odzyskiwania bliskości z rzeką - nie poprzez wielkie gesty, lecz przez obecność, słuchanie i odrobinę wyobraźni. Jessica Kufa - piechurka, hałdziara i zbieraczka szlaki. Pierwszy raz spotkała rzekę jako dziecko, gdy brodziła na zalanym przez Rawę podwórku. Wcześniej znała tylko jej zapach, widok rur i szczeliny w betonowej płycie, przez którą podglądała płynącą wodę. Myśli z małymi brudnymi rzekami, spacerując po zaburzonym terytorium. W BWA Katowice zajmuje stanowisko specjalistki w Dziale Programowym. mariia lemperk (they/them, ona/jej, on/jego) - kocha Czarne Morze. Pochodzi z Odessy (Ukraina), a jej twórczość rozwija się na pograniczu polityk pamięci i ciała. Ostatnio skupiają się na (nie)kontrolowanych przestrzeniach bólu, archiwach performatywnych, kwestiach niehierarchicznych struktur, dekonstrukcji płci oraz obecności queeru w dzisiejszym polityczno-kulturowym chaosie. Lubi też się skupić na przyjemności, tym bardziej na tym jak jest polityczna. Rezydentka BWA, gdzie realizuje projekty „Kissing a Rock" i „PAIN GAME". Wydarzenie rozwija serię „Kongres Futurologiczny 2.0" ukierunkowaną na potencjalne instytucjonalności, realizowaną w ramach programu „KONGRESU ESTETYCZNEGO" - całorocznej serii zdarzeń wystawienniczo-performatywnych ukierunkowanych na aktualizację formuły instytucji sztuki, realizowany przy zaangażowaniu zróżnicowanych, dopełniających się wzajemnie języków i narzędzi sztuki oraz udziale osób artystycznych i kuratorskich. Podstawowym punktem odniesienia i jednocześnie punktem wyjścia staje się BWA Katowice, instytucja wdrukowana w centrum tkanki urbanistycznej i społecznej miasta jako narzędzie inżynierii społecznej. Modernistyczny pawilon, stanowiący dziś zabytek architektury to równolatek zaczynu polskiej fali krytyki instytucjonalnej. Konieczność jego aktualizacji przestrzennej oraz ideowej staje się punktem wyjścia do dyskursu dotyczącego sensów i dynamiki instytucji sztuki rozumianej w wymiarze uniwersalnym. Na czas projektu główna przestrzeń ekspozycyjna przeistoczy się w całoroczne laboratorium sztuki. Realizacje historyczne dialogować będą z zupełnie nowymi formując kolektywną refleksję. kurator „KONGRESU ESTETYCZNEGO" - Łukasz Trzciński Dofinansowano ze środków Miasta Katowice oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. ENGLISH VERSION July 17 (Friday) and July 18 (Saturday), 2026, 1:00 p.m.-3:00 p.m. Location: Rawa River promenade, Katowice Hydrosexual Clinic III: An Affair with a Non-River You arrange a hydrosexual date with the Rawa River - at 1 p.m., in the height of a scorching summer, on the blazing concrete of Katowice's Market Square. Rawa whispers: "Don't take pictures of me, sweetie. Don't post me on your Insta stories. Let this be our experience." Rawa is ugly and profoundly unphotogenic. She resembles a sewage canal. She is nothing like the San, the Krutynia, or the Wda. And yet you feel there is something that binds the two of you. Perhaps you, too, possess that repulsive charm? Perhaps you, too, are like a thin, foul-smelling thread only briefly attached to the Earth? Katowice was founded on the banks of the Rawa. Yet it would be difficult to find another river with a longer history of deprivation in this region. Over the past two centuries, almost everything has been taken from her: her source, her riverbed, her natural current, her vegetation, her animals, her surface open to sunlight, and even her right to be called a river. Unlike the Oder, Rawa has never become a spectacular symbol of ecological disaster. She is described instead as a watercourse, a drain, a canal, a sewage infrastructure, or simply a "non-river." Hidden beneath concrete, straightened, accelerated, confined within pipes, she has become one of the most radical inscriptions of the Anthropocene in the urban landscape. Today she survives as a hybrid organism with a narrow concrete smile. The Hydrosexual Clinic is a performative patainstitution of collective healing, rest, and regeneration, initiated by do cyber_nymph Justyna Górowska and Ewelina Jarosz. Through playful, grassroots, and ironic appropriations of medical conventions, it proposes non-anthropocentric and non-ableist practices of care for both human and more-than-human bodies, while foregrounding public health in the context of climate and environmental crises. At the heart of the project lies hydrosexuality - a framework that reimagines embodiment and water while inviting playful, sensual relationships with the Blue Planet. The third edition of the Hydrosexual Clinic invites participants to encounter the Rawa through affective, sensual, and embodied perspectives. We ask about the secret life of a river with whom we wish to enter into an intimate relationship. How can we love a river that has evoked disgust and revulsion for decades? How do we cultivate tenderness toward a degraded landscape? How might we expand our ecological imagination for a being whose subjectivity has been systematically destroyed? What lies beneath the layers of human shame surrounding the slow violence inflicted upon the river? An affair with a non-river inevitably risks romanticizing - or Instagramming - ecological catastrophe. That is not the story we wish to tell. Instead, we embrace a practice of conscious anthropomorphization that allows us to approach an industrial river as a partner in co-creating infrastructures of more-than-human dialogue. We are interested in the river's secret life: her memory, her currents, her whispers, her hidden desires, and the possibilities of future revitalization. The third edition will take the form of the spectral clinic dedicated to the human and more-than-human inhabitants of the Rawa - those who are present, absent, and those who have not had the opportunity to exist. Through performative consultations, we will collectively diagnose our relationships with the river, prescribe hydrosexual remedies, and practice new ways of sensing dirty urban water. Together we will imagine the river's future beyond the Anthropocene: slower, more permeable, inhabited once again by plants, animals, and humans who have learned to listen to her voice. Curatorial text - Ewelina Jarosz, created as part of the art-reseach duo cyber_nymphs Clinicicts: Tomasz Maria(n) Dąbrowski - a post-performative conceptual artist operating at the intersection of reality, imagination, and interpretive misunderstanding. A symbiotic forest dweller and lover of living nature and fluid phenomena. They explore the pleasures of being in and around water, treating immersion - with or without clothing - as equally valid epistemic strategies. Professionally, they work as a cultural animator and serve as the lifebuoy of BWA Katowice. Fishing ideas out of the whirlpools of administration, they rescue the team from drowning in procedures and keep projects afloat in reality. An observer of events with an indeterminate ontological status. They are convinced that absurdity is the most sophisticated form of logic. Justyna Górowska (she/her) - a hydrofeminist and performance artist working under the nickname WetMeWild, collaborating on interdisciplinary projects at the intersection of art, technology, and social activism. As a child, she fell in love with the aquatic creatures inhabiting the Skawa River in Poland. Her work has been exhibited internationally, including in Berlin, Jakarta, Warsaw, and New York. She received her PhD from the University of the Arts Poznań in 2020. Based in Kraków, she is affiliated with the Intermedia Department at the Jan Matejko Academy of Fine Arts and is an Assistant Professor in the Department of Digital Art and Multimedia at SWPS University in Kraków. Ewelina Jarosz (she/they) - is a hydrofeminist researcher and artist co-creating artistic projects focused on water, and an Assistant Professor in the Department of Media and Cultural Studies at the University of the National Education Commission, Kraków (UKEN). Their writing explores environmental art, blue media, hydrofeminism, queer ecologies, and pleasure activism. They are a two-time recipient of the Kościuszko Foundation Fellowship and collaborate with the E.A.R.T.H. Lab at the University of California, Santa Cruz, and The Posthumanities Hub at Linköping University in Sweden. Olga Kaszlewicz (she/her) - a collector of quiet moments of wonder inspired by the more-than-human world. She feels most at home where land meets water - along forest paths, beside mountain streams, and in places that still remember their original rhythms. She believes that attentiveness is one of the simplest forms of care. At BWA Contemporary Art Gallery in Katowice, she curates exhibitions and co-develops artistic projects, helping ideas navigate safely through the meanders of reality. Within the Hydrosexual Clinic, she explores ways of restoring intimacy with the river - not through grand gestures, but through presence, listening, and a glimpse of imagination. Jessica Kufa - is a hiker, spoil-heap wanderer, and slag forager. She first encountered a river as a child while wading through a courtyard flooded by the Rawa River. Before that, she knew the river only through its smell, the sight of pipes, and a narrow crack in a concrete slab through which she could glimpse the flowing water. She thinks with small, polluted rivers while walking across disturbed landscapes. At BWA Katowice, she works as a Programme Department Specialist. mariia lemperk (they/them, she/her, he/him) - loves the Black Sea. Originally from Odesa, Ukraine, their artistic practice unfolds at the intersection of the politics of memory and the body. Recently, they have focused on (un)controlled spaces of pain, performative archives, non-hierarchical structures, the deconstruction of gender, and the presence of queerness within today's political and cultural chaos. They also enjoy focusing on pleasure - especially on its profoundly political dimensions. BWA Katowice resident, working on the projects "Kissing a Rock" and "PAIN GAME". "Hydrosexual Clinic III: An Affair with a Non-River" takes place within the "Futurological Congress 2.0" series, dedicated to potential institutional scenarios, implemented within the framework of the "AESTHETIC CONGRESS"-a year-long series of exhibition and performance oriented activities aimed at updating the formula of art institutions, implemented with the involvement of diverse, complementary artistic languages ​​and tools, and the participation of artists and curators. The primary point of reference and, at the same time, the starting point is the BWA Katowice, an institution imprinted at the heart of the city's urban and social fabric as a tool of social engineering. The modernist pavilion, now a landmark, is a coeval symbol of the Polish wave of institutional critique. The need for its spatial and ideological updating becomes a starting point for a discourse on the meanings and dynamics of art institutions understood in a universal sense. "AESTHETIC CONGRESS" curator - Łukasz Trzciński Co-financed by the City of Katowice and the Minister of Culture and National Heritage from the Culture Promotion Fund, a state-funded special-purpose fund.

17 lipca (piątek) i 18 lipca (sobota) 2026 r., godz. 13:00-15:00 miejsce: deptak nad rzeką Rawą, Katowice Klinika Hydroseksualna III: romans z nie-rzeką Umawiasz się na hydroseksualną randkę z Rawą - na trzynastą, w samym środku upalnego lata, na gorącym betonie Rynku w Katowicach. Rawa mówi "nie rób mi, kotek, zdjęć. Nie wrzucaj na Insta story. Niech to będzie nasze doświadczenie". Rawa jest ohydna i niefotogeniczna. Ma prezencje ścieku. Gdzie jej tam do Sanu, Krutyni czy Wdy! A mimo to czujesz, że coś was łączy. Może Ty też masz w sobie ten obrzydliwy urok? Może i ty jesteś jak cienka cuchnąca nitka przelotem doczepiona do Ziemi? Katowice powstały nad Rawą. Trudno jednak znaleźć w tym rejonie drugą rzekę z większym doświadczeniem deprywacji. Przez ostatnie dwa stulecia odebrano jej niemal wszystko: źródło, koryto, naturalny nurt, roślinność, zwierzęta, powierzchnię zwróconą do słońca, a nawet prawo do bycia nazywaną rzeką. Rawa nie jest tak spektakularna jak Odra. Bywa określana...