"TRZĘSAWIENIE" PREMIERA Teatru Chrobrego 14

"Trzęsawienie" to rytuał ciała znajdującego się pomiędzy narodzinami a rozpadem. Spektakl wyrasta z doświadczenia drżenia - pierwszego odruchu życia i ostatniego gestu człowieka wobec cierpienia, przemocy, tęsknoty oraz śmierci. Inspirując się filozofią Butoh, przedstawienie prowadzi widza przez przestrzeń, w której ciało przestaje być jedynie formą sceniczną, a staje się żywym zapisem pamięci, lęku i utraty. Drżenie, czyli „trzęsawienie", staje się tutaj nie tylko fizjologicznym odruchem, ale również archetypowym symbolem. W filozoficznym sensie trzęsawienie to drżenie bycia, to podstawowa wątpliwość wobec stabilności naszego istnienia. To przypomnienie, że każda forma życia jest ulotna, a każdy krok w przyszłość niesie niepewność. Drżenie jest więc pierwotnym odruchem, który odzwierciedla nasz ludzki paradoks - pragnienie trwałości i równocześnie świadomość kruchości. Drżenie pojawia się jako uniwersalny język wszystkich istnień. Drży ciało rodzącego się dziecka, ręka człowieka pogrążonego w żałobie, ciało przerażone wojną, organizm dotknięty samotnością i tęsknotą. „Trzęsawienie" przypomina, że niezależnie od granic, historii i ról społecznych, wszyscy nosimy w sobie ten sam biologiczny odruch wobec bólu i przemijania. „Trzęsawienie" jest opowieścią o człowieku, który mimo bólu nadal próbuje dotknąć drugiego człowieka. To spektakl o wspólnocie cierpienia i o potrzebie empatii w świecie naznaczonym przemocą. Przede wszystkim jednak jest to przypomnienie, że żyć - znaczy drżeć: przed narodzinami, przed utratą, przed miłością i przed nieuchronnym rozpadem wszystkiego, co żywe. Występują: Lidia Kozakiewicz, Justyna Śmietańska, Tomasz Bojanowski, Dzmitry Hutsau. Reżyseria: Cezary Molenda Plakat : Dawid Gelert 12 07 godz : 19:00 /niedziela/ drugi spektakl Zapraszamy do rezerwacji miejsc 503 097 329. WSTĘP WOLNY / mile widziane datki na rzecz teatru /

"Trzęsawienie" to rytuał ciała znajdującego się pomiędzy narodzinami a rozpadem. Spektakl wyrasta z doświadczenia drżenia - pierwszego odruchu życia i ostatniego gestu człowieka wobec cierpienia, przemocy, tęsknoty oraz śmierci. Inspirując się filozofią Butoh, przedstawienie prowadzi widza przez przestrzeń, w której ciało przestaje być jedynie formą sceniczną, a staje się żywym zapisem pamięci, lęku i utraty. Drżenie, czyli „trzęsawienie", staje się tutaj nie tylko fizjologicznym odruchem, ale również archetypowym symbolem. W filozoficznym sensie trzęsawienie to drżenie bycia, to podstawowa wątpliwość wobec stabilności naszego istnienia. To przypomnienie, że każda forma życia jest ulotna, a każdy krok w przyszłość niesie niepewność. Drżenie jest więc pierwotnym odruchem, który odzwierciedla nasz ludzki paradoks - pragnienie trwałości i równocześnie świadomość kruchości. Drżenie pojawia się jako uniwersalny język wszystkich istnień. Drży ciało rodzącego się dziecka, ręka człowieka pogrą...