Pustki, migracje, schronienia. Spacer po osiedlu Plac Grunwaldzki

Pustki, migracje, schronienia. Spacer po osiedlu Plac Grunwaldzki 🫧Plac Grunwaldzki to osiedle o złożonej i wielowątkowej historii, której ślady zapisały się głęboko w jego przestrzeni i tożsamości. Dzisiejszy Grunwald, kojarzony ze zróżnicowaną architekturą i tętniącym życiem rondem, wyłonił się z gruzów - dosłownie i symbolicznie. Na przełomie XIX i XX wieku jego centrum wypełniały kwartały okazałych kamienic czynszowych, niemal całkowicie wyburzonych pod koniec II wojny światowej, gdy podjęto decyzję o budowie w tym miejscu pasa startowego. Powstałe w ten sposób morze ruin stało się po 1945 roku przestrzenią przemian, przesiedleń i nowych początków. Gruzy, które przez lata zalegały na osiedlu, stały się scenerią codzienności - miejscem zabaw dzieci, codziennych spacerów i pierwszych prób zakorzenienia się w nowej, nieoswojonej przestrzeni. 🫧Z biegiem lat w krajobrazie osiedla zapisywały się kolejne warstwy doświadczeń - od niepewności i tymczasowości po stopniowe tworzenie wspólnoty, domów i miejsc, w których można było poczuć się bezpiecznie. Poczucie schronienia nie ograniczało się tu wyłącznie do murów - rodziło się w społecznych więziach, rytuałach, próbach opanowania i oswojenia pustki. 🫧Podczas spaceru spojrzymy na historię Placu Grunwaldzkiego i jego architekturę przez pryzmat pytań o bezpieczeństwo i schronienie. Towarzyszyć nam będą fragmenty wspomnień dawnych mieszkańców, dzięki którym dowiemy się, jak wyglądało życie na pograniczu pustki i nadziei, jak stopniowo powstawały miejsca chroniące przed chaosem i niepewnością, a także jak pamięć mieszkańców splata się z materialną tkanką dzielnicy. Osobiste historie pozwolą nam odkryć, czym dla ludzi było i jest prawdziwe schronienie - w przestrzeni, w domu i w społeczności. 🫧Po ulicach Grunwaldu oprowadzi nas Aleksandra Podlejska - historyczka sztuki, doktorantka w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie opracowuje twórczość architektów Richarda i Paula Ehrlichów. Badaczka architektury i urbanistyki XIX i XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem Dolnego i Górnego Śląska. Od 2020 roku współpracuje z Fundacją Ładne Historie badając lokalną tożsamość osiedla Plac Grunwaldzki we Wrocławiu i jego architektoniczne dziedzictwo. 🫧Spacer jest również wprowadzeniem do międzynarodowego projektu, który już w listopadzie przekształci dzielnicę w teren artystycznych interwencji ukraińskiego artysty i mieszkańca osiedla - Yuriya Bileya. 📍Miejsce startu: Trzy Fontanny przy Moście Grunwaldzkim (https://maps.app.goo.gl/4nmTVTuAWaGxu5LC7) 📅Data: 16.10.2025, godz. 17:00 🧭Długość trasy: ok. 2,5 km 🆓Wstęp wolny (zapisy na stronie Wrocławskiego Instytutu Kultury): http://bit.ly/3IGyA1G) Wydarzenie odbywa się w ramach działań platformy MagiC Carpets, współfinansowanej przez program Kreatywna Europa. Partnerem spaceru jest Fundacja Ładne Historie. Organizatorem wydarzenia jest Wrocławski Instytut Kultury. Nowa miejska instytucja, w której znajdziecie działania mające na celu wspieranie inicjatyw, rozwój kompetencji, tworzenie sieci współpracy i organizowanie wydarzeń eksplorując rozmaite kulturalne nisze. To właśnie m.in. w Barbarze realizowane są aktywności programowe Instytutu. Zobacz, jak to robimy www.instytutkultury.pl www.facebook.com/wroclawskiinstytutkultury www.instagram.com/wroclawskiinstytutkultury

Pustki, migracje, schronienia. Spacer po osiedlu Plac Grunwaldzki 🫧Plac Grunwaldzki to osiedle o złożonej i wielowątkowej historii, której ślady zapisały się głęboko w jego przestrzeni i tożsamości. Dzisiejszy Grunwald, kojarzony ze zróżnicowaną architekturą i tętniącym życiem rondem, wyłonił się z gruzów - dosłownie i symbolicznie. Na przełomie XIX i XX wieku jego centrum wypełniały kwartały okazałych kamienic czynszowych, niemal całkowicie wyburzonych pod koniec II wojny światowej, gdy podjęto decyzję o budowie w tym miejscu pasa startowego. Powstałe w ten sposób morze ruin stało się po 1945 roku przestrzenią przemian, przesiedleń i nowych początków. Gruzy, które przez lata zalegały na osiedlu, stały się scenerią codzienności - miejscem zabaw dzieci, codziennych spacerów i pierwszych prób zakorzenienia się w nowej, nieoswojonej przestrzeni. 🫧Z biegiem lat w krajobrazie osiedla zapisywały się kolejne warstwy doświadczeń - od niepewności i tymczasowości po stopniowe tworzenie wspól...