PRAPREMIERA ŚWIATOWA SPEKTAKLU "REPERTUAR" W REŻ. WOJTKA ZIEMILSKIEGO

Wojtek Ziemilski bierze na warsztat rzecz pozornie niemożliwą: 632 przedstawienia zagrane w Teatrze Polskim we Wrocławiu od 1945 roku zamienia w jeden spektakl. To nie jest akademia ani rekonstrukcja, ale żywa gra z pamięcią sceny. Z archiwum wracają fragmenty dramatów, dialogów i kwestii, które kiedyś wybrzmiały tutaj w różnych estetykach i czasach - a dziś, zestawione na nowo, potrafią śmieszyć, niepokoić, wzruszać albo zaskakiwać aktualnością. Scenariusz powstaje z cytatów z setek tytułów. To kolaż, w którym wykorzystane zostaną także pierwsze słowa przedstawień Teatru Polskiego we Wrocławiu. Nie opowiada on historii od A do Z. Dostajemy mapę motywów, natręctw, marzeń, lęków i dziwności, które teatr przez 80 lat wypowiadał głosem aktorów. Repertuar ma też osobisty dopisek. Reżyser wraca do miejsca, w którym od pierwszych sezonów pracowała jego babcia Halina Dzieduszycka - aktorka i reżyserka Teatru Polskiego. Zestawia zatem pamięć instytucji z pamięcią rodzinną. Teatr to także konkretne biografie. To przedstawienie wydarza się w szczególnym momencie czasowym i przestrzennym. Duża Scena jest w remoncie, a jednak Repertuar jest grany właśnie na niej. Budynek na chwilę pokazuje swoje wnętrze: warstwy, materiał, konstrukcję. Repertuar robi to samo z pamięcią teatru - odsłania ją warstwami i testuje, jak brzmią w nowym układzie słowa, które kiedyś budowały repertuar. PS Scena ma swoją arytmetykę. Początek historii: Śluby panieńskie 6 I 1946 r. - więc już na starcie 6+1 daje 7. Na scenie będzie: 6-7 tabletów, gramy 6 dni bez premiery, a z premierą 7. Jedno jest pewne: to nie będzie spektakl dla 6-7 widzów, bo bilety znikają szybko. 633. premiera Teatru Polskiego we Wrocławiu Realizatorzy: reżyseria - Wojtek Ziemilski współpraca dramaturgiczna - Sodja Zupanc-Lotker muzyka - Paweł Lewicki reżyseria światła - Aleksandr Prowaliński archiwiści - Joanna Degler, Justyna Kowal, Elżbieta Małecka, Jarosław Minałto asystent reżysera - Grzegorz Kumorkiewicz Obsada: Dariusz Bereski Marek Feliksiak Katarzyna Janekowicz / Marta Kulas (gościnnie) Igor Kowalik / Grzegorz Kumorkiewicz (gościnnie) Agata Obłąkowska-Mazurkiewicz Edwin Petrykat Jolanta Zalewska Zespół scramowy: product owner - Michał Zadara scrum master - Anastazja Charitonowa Dariusz Bartołd, Jacek Cimicki, Joanna Degler, Karolina Gonera, Anna Kryzar, Grzegorz Kumorkiewicz, Elżbieta Małecka, Jarosław Minałto, Bartosz Nyczak, Marek Zaborski

Wojtek Ziemilski bierze na warsztat rzecz pozornie niemożliwą: 632 przedstawienia zagrane w Teatrze Polskim we Wrocławiu od 1945 roku zamienia w jeden spektakl. To nie jest akademia ani rekonstrukcja, ale żywa gra z pamięcią sceny. Z archiwum wracają fragmenty dramatów, dialogów i kwestii, które kiedyś wybrzmiały tutaj w różnych estetykach i czasach - a dziś, zestawione na nowo, potrafią śmieszyć, niepokoić, wzruszać albo zaskakiwać aktualnością. Scenariusz powstaje z cytatów z setek tytułów. To kolaż, w którym wykorzystane zostaną także pierwsze słowa przedstawień Teatru Polskiego we Wrocławiu. Nie opowiada on historii od A do Z. Dostajemy mapę motywów, natręctw, marzeń, lęków i dziwności, które teatr przez 80 lat wypowiadał głosem aktorów. Repertuar ma też osobisty dopisek. Reżyser wraca do miejsca, w którym od pierwszych sezonów pracowała jego babcia Halina Dzieduszycka - aktorka i reżyserka Teatru Polskiego. Zestawia zatem pamięć instytucji z pamięcią rodzinną. Teatr to także kon...