MEMORY UNIT - wystawa.

TYLKO U NAS! DZIEŃ DZIECKA W LUTYM! UŁÓŻ PUZZLE I ZDOBĄDŹ DARMOWY TATUTAŻ! ZRÓB SOBIE ZDJĘCIE NA JEDYNEJ W POLSCE (MEBLO)ŚCIANCE DO ZDJĘĆ! Najmniejszą jednostką pamięci komputera jest bit. Najmniejszą jednostką mojej pamięci o dzieciństwie jest starty na pył fragment okładki Ich Troje, klocka Lego i globusa. Badając przedmioty z pierwszej dekady mojego życia, znajdujące się w mieszkaniu babci, rozłożyłem moje wspomnienia od kolorowego bałaganu lat 90. do śladów po rzeczach. Korzystając z precyzji zapisu fotograficznego, skonstruowałem każdy obraz z wielu ekspozycji, aby stworzyć jak najdokładniejszy zapis przedmiotu i ich zbiorów na każdym etapie klasyfikacji. Jednak w ramach tej pseudonaukowej próby zbadania materialności pamięci pojawił się ruch przeciwny - pragnienie samych przedmiotów, aby zostać zauważonymi. Zapomniane, niepotrzebne rzeczy znalazły nowe życie dzięki wizualnej reprezentacji: od chaosu i nadmiaru danych meblościanki; poprzez dziecięcy eksces kolorów; oschłą, produktową klarowność; do pyłu powstałego po starciu przedmiotu, pozostałości, która staje się zarówno reinterpretacją, jak i upamiętnieniem. Śródnisaż będzie miał charakter performatywnego pogrzebu przedmiotów dzieciństwa. Zaleca się ubiór adekwatny do okoliczności - galowe ubrania w kolorach czerwonym, niebieskim i żółtym. (Wydarzenie jest częścią Przeglądu Młodej Fotografii organizowanego przez Wrocławską Lożę Fotograficzną) wystawa trwa; 10.02.2026-22.02.2026 Śródnisaż 15.02.2026 godzina 19:00 Galeria u Kosałki Ul. Ruska 46c/105 Wrocław

TYLKO U NAS! DZIEŃ DZIECKA W LUTYM! UŁÓŻ PUZZLE I ZDOBĄDŹ DARMOWY TATUTAŻ! ZRÓB SOBIE ZDJĘCIE NA JEDYNEJ W POLSCE (MEBLO)ŚCIANCE DO ZDJĘĆ! Najmniejszą jednostką pamięci komputera jest bit. Najmniejszą jednostką mojej pamięci o dzieciństwie jest starty na pył fragment okładki Ich Troje, klocka Lego i globusa. Badając przedmioty z pierwszej dekady mojego życia, znajdujące się w mieszkaniu babci, rozłożyłem moje wspomnienia od kolorowego bałaganu lat 90. do śladów po rzeczach. Korzystając z precyzji zapisu fotograficznego, skonstruowałem każdy obraz z wielu ekspozycji, aby stworzyć jak najdokładniejszy zapis przedmiotu i ich zbiorów na każdym etapie klasyfikacji. Jednak w ramach tej pseudonaukowej próby zbadania materialności pamięci pojawił się ruch przeciwny - pragnienie samych przedmiotów, aby zostać zauważonymi. Zapomniane, niepotrzebne rzeczy znalazły nowe życie dzięki wizualnej reprezentacji: od chaosu i nadmiaru danych meblościanki; poprzez dziecięcy eksces kolorów; oschłą, produkt...