Czego nie możemy pomyśleć? | wystawa Dominiki Łabądź

„Czego nie możemy pomyśleć?" Dominiki Łabądź to wystawa o wyczuleniu na świat kapitalistycznych ruin - ekologicznych i społecznych. Można ją porównać do ruderalnego ogrodu: miejsca, gdzie zmiany spowodowane przez człowieka prowadzą do powstawania nowych form życia i nowych ekosystemów. Rośliny, zwierzęta, cały zbiór organizmów i materii łączą się, tworząc aktywne sieci relacji poza ludzkim spojrzeniem. ✦︎ ✦︎ Artystka wśród linearnych opowieści realizmu kapitalistycznego i poczucia kryzysu wyobraźni komponuje własny ekosystem. Poprzez słowa, dźwięki, ruch ciał, obrazy i przedmioty splata w opowieściach wiele bytów, które na siebie wzajemnie oddziałują. Na kuratorowanej przez Joannę Synowiec wystawie stworzą zróżnicowany zbiór, w którym widoczność szwów pozwala odetchnąć od linearnej narracji zwycięzców. Od pojęć i znaczeń, które przywiodły nas na ruiny i oddzieliły człowieka od tego co w środowisku nienazwane. ──────── Czego nie możemy pomyśleć? ⤷ wystawa Dominiki Łabądź ⤷ kuratorka: Joanna Synowiec ⤷ 5 marca - 30 kwietnia ⤷ wernisaż: 5 marca (czwartek), godz. 18:00 ⤷ oprowadzanie autorsko-kuratorskie: 7.03 (sobota), godz. 15:00 ⤷ tekst kuratorski: https://66p.pl/wystawa/czego-nie-mozemy-pomyslecdominika-labadz ──────── Dominika Łabądź śmiało wkracza w nową przestrzeń ekspresji artystycznej - reżyserię. Realizuje ją jednak na swoich zasadach, czerpiąc z narzędzi i materii już istniejących w obiegu. Nic się w jej pracy nie marnuje. Podobnie jak w metabolizmie, zostaje przetworzone i wykorzystane ponownie, stanowiąc nowe. Dwukanałowe wideo „O czym nie możemy pomyśleć?" - to rodzaj eksperymentalnego teatru telewizji. W kampowym stylu rodem z lat 90., artystka miesza rzeczy, słowa i znaczenia. Reinterpretowane teksty kultury, muzyka Arnolda de Boer, powracające motywy i frazy działają jak mantry czy rytuały. Na wystawie pojawiają się też przypominają stogi siana, góry, chochoły czy stroje tancerzy Kumpo obiekty stworzone z różnych niejednorodnych materiałów. Prace mają charakter hybrydycznych konstrukcji, poskładane z różnych materiałów są emanacją duchów współczesnej nadziei. Lokują się pomiędzy działaniem ludzkiej ręki a autonomią materii. ✦︎ ✦︎ Artystka układa fragmenty świata z kapitalistycznych ruin - ekologicznych, społecznych, językowych - pokazując, że choć system wydaje się monolityczny, w rzeczywistości jest połatany, pełen pęknięć, nieciągłości i miejsc oporu. To właśnie w tych szczelinach pojawia się możliwość innego życia. Opowieści, które tu powstają, nie dają fałszywej nadziei, lecz namawiają do wytrwania w złożoności, w niepewności, w ambiwalencji. ──────── ⤷ Czego nie możemy pomyśleć? wystawa Dominiki Łabądź kuratorka: Joanna Synowiec 5 marca - 30 kwietnia wernisaż: 5.03 (czwartek), godz. 18:00 oprowadzanie autorsko-kuratorskie: 7.03 (sobota), godz. 15:00 tekst kuratorski: https://66p.pl/wystawa/czego-nie-mozemy-pomyslecdominika-labadz ⤷ Zespół filmowy Scenariusz i reżyseria: Dominika Łabądź Występują: Aleksandra Kołtuniak, Aleksandra Klocek, Viet Anh Do Narratorka: Bożena Grzyb-Jarodzka Zdjęcia: Dominika Łabądź i Jakub Majchrzak Montaż: Dominika Łabądź i Jakub Majchrzak Realizacja dźwięku: Filip Zakrzewski Muzyka: Arnold de Boer Postprodukcja: Jakub Majchrzak ⤷ Zespół 66P i osoby współpracujące organizacja, produkcja i realizacja: Renata Jarodzka, Rafał Jarodzki, Piotr Lisowski, Anna Krukowska, Mirek Łuckoś, Mirek Chudy, Patrycja Ucieklak, Łukasz Bałaciński, Danuta Krzywicka, Teresa Hajłasz-Golonka, Michał Czapliński, Katarzyna Małolepsza, Kamil Olender promocja: Fest Promo identyfikacja graficzna: Ewa Głowacka tłumaczenia: Iuliia Lytsevych, Karol Waniek

„Czego nie możemy pomyśleć?" Dominiki Łabądź to wystawa o wyczuleniu na świat kapitalistycznych ruin - ekologicznych i społecznych. Można ją porównać do ruderalnego ogrodu: miejsca, gdzie zmiany spowodowane przez człowieka prowadzą do powstawania nowych form życia i nowych ekosystemów. Rośliny, zwierzęta, cały zbiór organizmów i materii łączą się, tworząc aktywne sieci relacji poza ludzkim spojrzeniem. ✦︎ ✦︎ Artystka wśród linearnych opowieści realizmu kapitalistycznego i poczucia kryzysu wyobraźni komponuje własny ekosystem. Poprzez słowa, dźwięki, ruch ciał, obrazy i przedmioty splata w opowieściach wiele bytów, które na siebie wzajemnie oddziałują. Na kuratorowanej przez Joannę Synowiec wystawie stworzą zróżnicowany zbiór, w którym widoczność szwów pozwala odetchnąć od linearnej narracji zwycięzców. Od pojęć i znaczeń, które przywiodły nas na ruiny i oddzieliły człowieka od tego co w środowisku nienazwane. ──────── Czego nie możemy pomyśleć? ⤷ wystawa Dominiki Łabądź ⤷ kurator...