Opis
Społeczność żydowska w Anglii w I połowie XVIII w. była niewielka, a dążenie jej członków do integracji z otoczeniem przejawiało się m.in. wstępowaniem do rodzącej się masonerii. Z drugiej strony dziedzictwo judaizmu budziło zainteresowanie wolnomularzy, szczególnie z frakcji „dawnych" (ang. „Antients"), czego przejawem była księga konstytucji zatytułowana „Ahiman Rezon, or, a Help to a Brother" (London 1756), opracowana przez Laurence'a Dermotta. Zaangażowanie Żydów w działalność masonerii należało do czynników zwiększających duchowe zróżnicowanie tworzonej przez nich społeczności. Jednocześnie wolnomularstwo, starające się jednoczyć ludzi ponad podziałami religijnymi, przyczyniło się do upowszechnienia pozytywnego obrazu judaizmu.
Społeczność żydowska w Anglii w I połowie XVIII w. była niewielka, a dążenie jej członków do integracji z otoczeniem przejawiało się m.in. wstępowaniem do rodzącej się masonerii. Z drugiej strony dziedzictwo judaizmu budziło zainteresowanie wolnomularzy, szczególnie z frakcji „dawnych" (ang. „Antients"), czego przejawem była księga konstytucji zatytułowana „Ahiman Rezon, or, a Help to a Brother" (London 1756), opracowana przez Laurence'a Dermotta. Zaangażowanie Żydów w działalność masonerii należało do czynników zwiększających duchowe zróżnicowanie tworzonej przez nich społeczności. Jednocześnie wolnomularstwo, starające się jednoczyć ludzi ponad podziałami religijnymi, przyczyniło się do upowszechnienia pozytywnego obrazu judaizmu.