„Żaba i świat duchowy" - wykład i rozmowa - Krzysztof Dorosz

Serdecznie zapraszamy na na wykład, spotkanie i rozmowę z panem Krzysztofem Doroszem pt. „Żaba i świat duchowy" Opowieść o żabie i duchowym świecie to opowieść o żabie, zamieszkałej wygodnie na dnie studni i o człowieku, który mimo zaproszenia nie chciał jej towarzyszyć. Wiedział bowiem, że żaba, a wraz z nią cała nasza naukowa cywilizacja, odrzuca z rechotem prześmiewcy rzeczywistość duchową, idee platońskie czy archetypy, mając je za rojenia szaleńców lub dzieci. Człowiek ów przeczuwał również, że nasz stworzony świat stanowi tylko materialny przejaw rzeczywistości niestworzonej. W każdym z nas widział dwie dusze. „Ludzi we mnie dwóch - cytował z upodobaniem Anioła Ślązaka - co Bóg, chce pierwszy mieć, drugi zaś, co świat, co diabeł i co śmierć." Przekonany był, że aby pobudzić tego pierwszego człowieka do życia, trzeba porzucić swoje małe ego i wejść na drogę duchowego poznania, które łączy niebiosa z ziemią. Krzysztof Dorosz (ur. 1945) - eseista i publicysta, autor wielu artykułów i książek o tematyce religijnej. Blisko dwadzieścia lat pracował jako dziennikarz radiowy w Polskiej Sekcji BBC w Londynie. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych współpracował z emigracyjnym kwartalnikiem „Aneks". Od roku 1989 publikuje eseje z dziedziny kultury i religii w krakowskim miesięczniku „Znak", warszawskiej „Więzi", w „Tygodniku Powszechnym" i w „Przeglądzie Politycznym". W latach 2002-2003 redaktor naczelny miesięcznika ewangelicko-reformowanego „Jednota". Wykład - wstęp wolny Dobrowolna składka na utrzymanie miejsca i działalność Wspólnoty (sugerowana kwota: 20 zł) Udział nie jest uzależniony od wniesienia składki.

Serdecznie zapraszamy na na wykład, spotkanie i rozmowę z panem Krzysztofem Doroszem pt. „Żaba i świat duchowy" Opowieść o żabie i duchowym świecie to opowieść o żabie, zamieszkałej wygodnie na dnie studni i o człowieku, który mimo zaproszenia nie chciał jej towarzyszyć. Wiedział bowiem, że żaba, a wraz z nią cała nasza naukowa cywilizacja, odrzuca z rechotem prześmiewcy rzeczywistość duchową, idee platońskie czy archetypy, mając je za rojenia szaleńców lub dzieci. Człowiek ów przeczuwał również, że nasz stworzony świat stanowi tylko materialny przejaw rzeczywistości niestworzonej. W każdym z nas widział dwie dusze. „Ludzi we mnie dwóch - cytował z upodobaniem Anioła Ślązaka - co Bóg, chce pierwszy mieć, drugi zaś, co świat, co diabeł i co śmierć." Przekonany był, że aby pobudzić tego pierwszego człowieka do życia, trzeba porzucić swoje małe ego i wejść na drogę duchowego poznania, które łączy niebiosa z ziemią. Krzysztof Dorosz (ur. 1945) - eseista i publicysta, autor wielu artykułó...