Wspołpraca specjalistow i rodzicow w kryzysie rozstania. Seminarium warsztatowe

Zapraszamy na seminarium warsztatowe specjalistow i terapeutow, ktorzy chcieliby: - angazowac rodzicow w kryzysie rozstania w prace na rzecz dziecka, nastolatka - zrozumiec dynamike par rodzicielskich w procesie rozstania - poznac praktyczne sposoby wzmacniania wspołpracy rodzicielskiej - zbudowac przymierze z rodzicami na rzecz wzmocnienia wiezi z dzieckiem W czasie seminarium zaprosimy uczestnikow do wspolnej refleksji nad znaczeniem pary i jej relacji w kontekscie funkcjonowania całej rodziny. Punktem wyjscia beda wybrane teksty psychoanalitycznego podejscia do terapii par, w tym koncepcja „stanu umysłu pary" autorstwa Mary Morgan. „Od samego poczatku terapii [tu: interwencji] stan umysłu pary prowadzi i ugruntowuje terapeute. Znajduje to odzwierciedlenie w settingu - w sposobie podejscia terapeuty do pierwszego kontaktu, w aranzacji gabinetu i w sposobie, w jaki komunikuje sie on z pacjentami poza sesjami, stale utrzymujac w myslach obie osoby." (M. Morgan, „Stan umysłu pary") Z perspektywy pracy z rodzicami w kryzysie rozstania, kluczowe jest utrzymanie w polu myslenia obu osob, nawet jesli zwiazek romantyczny przestał istniec. Po rozstaniu nadal pozostaje silna wspołzaleznosc w obszarze rodzicielskim, a jakosc tej wspołpracy w bezposredni sposob wpływa na dobrostan dziecka. „Bywa, ze kazdy z partnerow widzi drugiego jako problem, czasem oboje zgadzaja sie, ze problem jest w jednym z nich, a niekiedy nawet terapeuta poczatkowo dostrzega problem tylko w jednej osobie. Stan umysłu pary umozliwia wtedy zajecie pozycji, w ktorej mozna zakwestionowac to widzenie i znalezc tworcza perspektywe." (M. Morgan, „Stan umysłu pary") Podczas seminarium przyjrzymy sie postawie terapeuty lub specjalisty wobec zagubionej, skonfliktowanej pary rodzicow w sytuacji okołorozwodowej. Skupimy sie na tym, jak zachowac nie tylko bezstronnosc, ale tez zdolnosc do dostrzegania zasobow i wartosci w roznicach miedzy rodzicami. Bedziemy szukac sposobow, w jaki terapeuta moze budowac bezpieczna, potencjalnie tworcza przestrzen wspołpracy - zarowno pomiedzy soba a rodzicami, jak i miedzy samymi rodzicami. Szczegolna uwage poswiecimy perspektywie dziecka - temu, jak wprowadzac ja do rozmowy z rodzicami i jak zachecac ich do przyjmowania punktu widzenia dziecka w sytuacjach zwiazanych z rozstaniem. Seminarium obejmie zarowno omowienie sposobow myslenia o parze jako zrodle rozumienia dynamiki rodzinnej, jak i praktyczne przykłady pracy terapeutycznej i interwencyjnej z rodzicami w kryzysie rozstania. Prowadzacy: Edward Buzun psychoterapeuta, analityk grupowy, psychoterapeuta psychoanalityczny par, kandydat na superwizora i analityka szkoleniowego Instytutu Analizy Grupowej Rasztow, prowadzacy grupe Rodzice jako Partnerzy Agnieszka Olszewska psychoterapeutka, mediatorka, psychoterapeutka psychoanalityczna par, analityczka grupowa w trakcie certyfikacji Instytutu Analizy Grupowej Rasztow, superwizorka mediacji, prowadzaca grupe Rodzice jako Partnerzy Kiedy? 22 listopad 2025 sobota, godz. 9.30-14.00 Gdzie? Osrodek Psychoterapii Rasztow, ul. Dominikanska 11C, Warszawa Koszt 350zł Zapisy: [email protected] 504 181 437 [email protected] 698 922 125

Zapraszamy na seminarium warsztatowe specjalistow i terapeutow, ktorzy chcieliby: - angazowac rodzicow w kryzysie rozstania w prace na rzecz dziecka, nastolatka - zrozumiec dynamike par rodzicielskich w procesie rozstania - poznac praktyczne sposoby wzmacniania wspołpracy rodzicielskiej - zbudowac przymierze z rodzicami na rzecz wzmocnienia wiezi z dzieckiem W czasie seminarium zaprosimy uczestnikow do wspolnej refleksji nad znaczeniem pary i jej relacji w kontekscie funkcjonowania całej rodziny. Punktem wyjscia beda wybrane teksty psychoanalitycznego podejscia do terapii par, w tym koncepcja „stanu umysłu pary" autorstwa Mary Morgan. „Od samego poczatku terapii [tu: interwencji] stan umysłu pary prowadzi i ugruntowuje terapeute. Znajduje to odzwierciedlenie w settingu - w sposobie podejscia terapeuty do pierwszego kontaktu, w aranzacji gabinetu i w sposobie, w jaki komunikuje sie on z pacjentami poza sesjami, stale utrzymujac w myslach obie osoby." (M. Morgan, „Stan umysłu pary") ...