Wiezi i ich losy. Seminarium z Joanna Chmarzynska-Golinska- psychoterapeutka psychoanalityczna.

Wiezi i ich losy- od teorii intersubiektywnosci, poprzez teorie wiezi do neurobiologii interpersonalnej. Prowadzaca: Joanna Chmarzynska - Golinska - certyfikowana psychoterapeutka psychoanalityczna, superwizorka i terapeutka szkoleniowa Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej; specjalistka psychotraumatolozka. Mieszka i pracuje w Gdansku. Data: 13 grudnia 2025 Miejsce: Otwarte Dialogi, Sarmacka 7/3, Warszawa-Wilanow. Godziny: 9.00-16.00 ( 8h dydaktycznych, plus przerwy) Uczestnicy seminarium otrzymaja certyfikat uczestnictwa w seminarium. Maksymalna ilosc miejsc: 18 osob, o uczestnictwie decyduje kolejnosc zgłoszenia i wpłaty. Zgłoszenia tylko przez formularz. Wplata do 2 dni od rejestracji. Wpłata gwarantuje miejsce na seminarium. Cena: 500 zł Forma wydarzenia: Seminarium, bez superwizji. Link do zapisow: https://forms.gle/fuhHCqaDC3BTCEvt6 Opis szkolenia: Teoria przywiazania, ktorej zreby znajduje juz w teorii intersubiektywnosci S.Ferencziego, a ktora znalazła swoje rozwiniecie w neurobiologii interpersonalnej, przedstawia mocne argumenty na korelacje pomiedzy dostepnymi nam relacjami a naszym stanem psychicznym. Dodatkowo istnieje okres sensytywny w zakresie silnego wpływu wiezi lub jej braku - to wczesny czas rozwoju u dziecka. Czasem bywa, ze zasoby emocjonalne opiekuna nie sa wystarczajace, by mogł on objac/pomiescic w sobie, zidentyfikowac dany rodzaj płaczu, pobudzenia, niepokoju czy potrzeb niemowlecia i zareagowac na nie adekwatnie. A dziecko w relacji z opiekunami, rozwija relacje nie tylko z innymi, ale i ze soba. To, co opiekun „obejmuje akceptujacym przyjeciem", czyli pomieszcza, trafia do „ja", a to czego nie pomieszcza, trafia do „nie-ja". W ten sposob nasze doswiadczenia przywiazaniowe, staja sie nie tylko matryca dla przyszłych relacji, ale rowniez wewnetrzna kompetencja do pomieszczenia/identyfikowania/ komunikowania siebie samego innym oraz zaczynem do widzenia i rozumienia innych. Wczesne relacyjne traumatyzacje mozemy wyobrazic sobie jako rane, ktora jest zrodłem bolu. Moze rana zablizni sie zgrubiała tkanka bez czucia - tu wyobrazam sobie unikowe/zdystansowane style przywiazania, ale rana moze sie rowniez jatrzyc i tu wyobrazam sobie style zaabsorbowane/ambiwalentne. Style obronne, jak rowniez pozabezpieczne style przywiazaniowe zakotwiczone sa w przeszłosci - rzec mozna rowniez, ze pozbawione sa refleksyjnosci i introspekcji. Lubia kontrole i powtarzalnosc. Przechowały pamiec tego, co bolało, nie chca ryzykowac i po prostu sa w automatycznej gotowosci. Skutki traumy, w postaci automatycznego wyboru strategii, ktora w dziecinstwie pomagała przetrwac - w tym rowniez utrwalony styl przywiazania - powoduja, ze osoby maja wiecej trudnosci w dorosłym zyciu. Bywaja rozdarte pomiedzy tesknota za bliskoscia, a jej odpychaniem czy unikaniem, ale tez maja kłopot w rozumieniu siebie. Historia najwczesniejszych doswiadczen danej osoby zawarta w pamieci niejawnej, w tzw relacyjnej nieswiadomosci, opowiada sie w terapii w zjawiskach przeniesienia/przeciprzeniesienia. Osoby, ktore przychodza do terapii zazwyczaj dopiero potrzebuja swiadomej nad nia refleksji, bo relacyjna nieswiadomosc i zawarte w niej mapy (modele operacyjne - J. Bowlby), tymczasem sa automatyczna strategia, ktora w terapii potrzebuje moc sie rozegrac, by mogła byc „poczuta" przez terapeute i dalej wspolnie uswiadomiona. Z drugiej strony, terapia to nie tylko przeniesienie/przeciwprzeniesienie, a tez zywy relacyjny proces. Bez wzgledu na to, z bagazem jakich strategii przywiazaniowych pojawi sie osoba w terapii - czy jest unikajaca i wiez odrzuca, czy potrzebuje dominowac i kontrolowac, czy jest „głodnym duchem" i panicznie boi sie rozłaki, idealizuje bliskosc, a osobnosc przezywa jako dotkliwa pustke; czy moze ciazy na nim nierozwiazany uraz i utknał w przetrwaniowym przykurczu - to my nie ustajemy w wysiłkach, by umiec sie do tego dostroic, w sposob pomocny. To nie pacjent ma „dorosnac" do nas, ale my mamy dostroic sie do jego trudnosci i potrzeb. I jak cos idzie nie tak, to nie poprzestajemy na stwierdzaniu, ze to opor, tylko analizujemy swoja postawe pod katem tego - na ile słuzy ona danej osobie, a na ile nie. Dlatego, ze obronne adaptacje, prawdopodobnie beda aktywne tak długo, jak długo nie stworzymy warunkow korektywnych wobec pierwotnych deprywacji i zranien. Gdy terapeuta jest uwazny, dostraja sie do uczuc i potrzeb pacjenta - to jest szansa, ze pacjent zaryzykuje destabilizacja dominujacych obron (dezintegracja pozytywna). Wazne, ze na kazdym etapie zycia, rowniez poza okresem sensytywnym, mozliwe jest dostarczenie jakosciowo leczacej wiezi. Na kazdym etapie zycia potrzebujemy zobaczyc troske w oczach innych oraz potrzebujemy komunikacji, ktorej jezykiem sa emocje. To poprzez uczucia mozemy nawzajem zrozumiec własne doswiadczenia. Emocje to portal do budowania relacji miedzy ludzmi. Potrzeby przywiazaniowe przejawiamy całe zycie, jak rowniez całe zycie reagujemy cierpieniem na brak relacji, w ktorych bylibysmy widziani i rozpoznani w naszych uczuciach i własciwosciach. Podejscie intersubiektywne przyniosło relacyjny przełom w mysleniu o psychoterapii. Inter znaczy „miedzy, wsrod, wespoł", a poniewaz w kazdej parze sa dwie osoby, to tworza one jedyne w swoim rodzaju „wespoł i pomiedzy". W podejsciu relacyjnym chodzi o to, bysmy probowali budowac relacje, ktora bedzie terapeutyczna dla danej osoby. Sztuka budowania wiezi oraz odpowiednie zasoby emocjonalne, za pomoca, ktorych mozemy objac/ pomiescic doznania pacjenta oraz podjac z nimi uczuciowa komunikacje - sa kluczowe. Dopiero z ich poziomu, mozna z sensem uzyc wiedzy z obszaru trzech w/w teorii.

Wiezi i ich losy- od teorii intersubiektywnosci, poprzez teorie wiezi do neurobiologii interpersonalnej. Prowadzaca: Joanna Chmarzynska - Golinska - certyfikowana psychoterapeutka psychoanalityczna, superwizorka i terapeutka szkoleniowa Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej; specjalistka psychotraumatolozka. Mieszka i pracuje w Gdansku. Data: 13 grudnia 2025 Miejsce: Otwarte Dialogi, Sarmacka 7/3, Warszawa-Wilanow. Godziny: 9.00-16.00 ( 8h dydaktycznych, plus przerwy) Uczestnicy seminarium otrzymaja certyfikat uczestnictwa w seminarium. Maksymalna ilosc miejsc: 18 osob, o uczestnictwie decyduje kolejnosc zgłoszenia i wpłaty. Zgłoszenia tylko przez formularz. Wplata do 2 dni od rejestracji. Wpłata gwarantuje miejsce na seminarium. Cena: 500 zł Forma wydarzenia: Seminarium, bez superwizji. Link do zapisow: https://forms.gle/fuhHCqaDC3BTCEvt6 Opis szkolenia: Teoria przywiazania, ktorej zreby znajduje juz w teorii intersubiektywnosci S.Ferencziego, a...