🎥Wieczór z artystkami 🎬program filmowy towarzyszący wystawie Kwestia kobieca 1550-2025
Opis
🎥Zapraszamy na program filmowy towarzyszący wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025" w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. 📍W ramach cyklu filmy będą prezentowane od 16 stycznia do 24 kwietnia w KINOMUZEUM. 🎬Pomyślany jako dopełnienie wystawy „Kwestia kobieca 1550-2025" program filmowy nawiązuje do wielowiekowej tradycji kobiecych spotkań w przestrzeniach osobnych: od salonów, w których debatowały intelektualistki, przez tajne komplety i sale związkowe, gdzie żale przeradzały się w zbiorowy protest, po kulturę ballroomową, która tworzyła bezpieczną przestrzeń dla osób LGBTQ+, i feministyczne kolektywy filmowe naświetlające polityczny wymiar tego, co osobiste. Te często nietrwałe i efemeryczne zgromadzenia funkcjonowały jako „kontrpubliczności grup podporządkowanych" ("subaltern counterpublics", jak określa je Nancy Fraser) - przestrzenie obiegu, w którym kobiety mogły rozwijać formy dyskursu niedostępne dla nich w kulturze dominującej. 🎥Cykl 🎞️Wieczór z artystkami 🎞️przywołuje to dziedzictwo, prezentując prace dziewięciu artystek, które w ciągu dziesięcioleci bywały równie często cenione i potępiane, gloryfikowane i marginalizowane, upamiętniane i wymazywane z historii. W ich twórczości nieustannie pojawiają się tematy ciała, performansu, pożądania, genealogii, przemocy i troski. 🌀Yoko Ono i Tracey Emin ukazują ciało jako medium i zarazem pole bitwy, przekształcając własną wrażliwość i wyznania w akty radykalnej obecności. Niki de Saint Phalle mierzy się z prawem ojca, a Julie Dash z narracją pana, odzyskując historię i dziedzictwo przodków poprzez wizualność i rytuał. 🌀Prace Leonor Fini i Evy Švankmajerovej wydobywają na pierwszy plan kostium i rekwizyt, by ujawnić teatralność kobiecości - performans, maskę i drag jako kamuflaże niezbędne do przetrwania w patriarchalnym świecie. 🌀Zgodnie z tezą bell hooks, że tworzenie na marginesie zapewnia przestrzeń dla radykalnych możliwości, Dana Kawelina, Ayo Akingbade, Barbara Hammer i Malga Kubiak przemawiają głosem, który jest zarazem osobisty i głęboko zbiorowy. Ich filmy podejmują nierozstrzygnięte problemy współczesności: widzialność osób queer i kobiece pożądanie, kwestie rasy i przynależności oraz uwarunkowane płcią traumy wojny i systemowej przemocy. 🎞️Zestawienie tych prac potwierdza obserwację Hannah Arendt, że samo mówienie - nawet głosem zduszonym czy skandalizującym - jest już formą działania. Program ten nie tworzy jednego manifestu. Filmy prowadzą raczej dialog ponad podziałami czasowymi i stylistycznymi w imię wspólnej wszystkim potrzeby artystycznej ekspresji. Dają przykłady żywego oporu, ukazują obrazy troski i konfrontacji, gesty przetrwania i siłę wyobraźni. Przypominają, że kino od zawsze było nie tylko medium służącym reprezentacji, lecz także miejscem spotkań - osobną przestrzenią - gdzie „kwestia kobieca" jest nieustannie od nowa artykułowana i ukazywana w nieznanym dotąd świetle. Aleksandra Jeglińska, współkuratorka programu filmowego ⭐️Harmonogram pokazów⭐️ 📆16 stycznia, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Yoko Ono 📆30 stycznia, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Tracey Emin 📆13 lutego, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Niki de Saint Phalle 📆27 lutego, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Julie Dash 📆13 marca, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Leonor Fini 📆27 marca, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Evą Svankmajerovą 📆10 kwietnia, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Małgą Kubiak i Barbarą Hammer 📆17 kwietnia, godz. 20:00 Wieczór z Ayo Akingdabe 📆24 kwietnia, godz. 20:00 🎞️Wieczór z Daną Kaweliną 🎟️bilety w kasie kina i online 💡wyłącznym partnerem kina jest E.ON Polska
🎥Zapraszamy na program filmowy towarzyszący wystawie „Kwestia kobieca 1550-2025" w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. 📍W ramach cyklu filmy będą prezentowane od 16 stycznia do 24 kwietnia w KINOMUZEUM. 🎬Pomyślany jako dopełnienie wystawy „Kwestia kobieca 1550-2025" program filmowy nawiązuje do wielowiekowej tradycji kobiecych spotkań w przestrzeniach osobnych: od salonów, w których debatowały intelektualistki, przez tajne komplety i sale związkowe, gdzie żale przeradzały się w zbiorowy protest, po kulturę ballroomową, która tworzyła bezpieczną przestrzeń dla osób LGBTQ+, i feministyczne kolektywy filmowe naświetlające polityczny wymiar tego, co osobiste. Te często nietrwałe i efemeryczne zgromadzenia funkcjonowały jako „kontrpubliczności grup podporządkowanych" ("subaltern counterpublics", jak określa je Nancy Fraser) - przestrzenie obiegu, w którym kobiety mogły rozwijać formy dyskursu niedostępne dla nich w kulturze dominującej. 🎥Cykl 🎞️Wieczór z artystkami 🎞️przywoł...