Opis
Fotografie Waldemara Zdrojewskiego prowadzą nas w sam środek procesji Semana Santa w Sewilli i Malagi - w przestrzeń, w której patrzenie przestaje być jedynie obserwacją, a staje się doświadczeniem obecności. Semana Santa to jeden z najbardziej intensywnych momentów w życiu miasta - wielodniowy rytuał, w którym religia, tradycja i codzienność splatają się w jedną, żywą formę. Procesje przechodzą przez ulice niemal bez przerwy, niosąc ze sobą ciężar historii, gestów powtarzanych od pokoleń i wspólnego przeżywania. W tych samych przestrzeniach i sytuacjach pojawiają się fotografie Zdrojewskiego. To, co jednostkowe, i to, co wspólne, pozostają tu nierozdzielne. Sacrum nie przeciwstawia się codzienności, lecz przenika ją i odsłania w jej obrębie. W twarzach, detalach i sytuacjach ujawnia się napięcie między tym, co widzialne, a tym, co tylko przeczuwane. Niektóre kadry wydają się zawieszone poza czasem - inne delikatnie przywołują teraźniejszość - lecz żadna z tych perspektyw nie dominuje. Na wystawie zobaczymy wybór fotografii analogowych i cyfrowych- zapis chwil szczególnego zawieszenia, momentów, w których czas traci swoją ciągłość, a przeszłość i teraźniejszość współistnieją w jednym doświadczeniu. Prezentowany cykl jest częścią większego projektu „Duchowość świata".
Fotografie Waldemara Zdrojewskiego prowadzą nas w sam środek procesji Semana Santa w Sewilli i Malagi - w przestrzeń, w której patrzenie przestaje być jedynie obserwacją, a staje się doświadczeniem obecności. Semana Santa to jeden z najbardziej intensywnych momentów w życiu miasta - wielodniowy rytuał, w którym religia, tradycja i codzienność splatają się w jedną, żywą formę. Procesje przechodzą przez ulice niemal bez przerwy, niosąc ze sobą ciężar historii, gestów powtarzanych od pokoleń i wspólnego przeżywania. W tych samych przestrzeniach i sytuacjach pojawiają się fotografie Zdrojewskiego. To, co jednostkowe, i to, co wspólne, pozostają tu nierozdzielne. Sacrum nie przeciwstawia się codzienności, lecz przenika ją i odsłania w jej obrębie. W twarzach, detalach i sytuacjach ujawnia się napięcie między tym, co widzialne, a tym, co tylko przeczuwane. Niektóre kadry wydają się zawieszone poza czasem - inne delikatnie przywołują teraźniejszość - lecz żadna z tych perspektyw nie dominuje....