Opis
Szanowni i Drodzy, Serdecznie zapraszam na wieczór autorski Jerzego Niemczuka (nieprzypadkowa zbieżność nazwisk), którego zbiór felietonów "Z umiarem też nie należy przesadzać" z lat 2022-2026 wydałam podstępnie za jego plecami, nie konsultując się z wcale z Autorem, natomiast przednio się przy tym bawiąc. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie moi partners in crime: Mama, Córki, Maria Stępień, Krystyna Chwin, nieoceniony Marcin Kołodziejczyk (fragment jego Wstępu poniżej), Kasia Krajewska (FotoFiszka), autorka zdjęcia okładkowego oraz Marcin Kamiński z @rzeczyobrazkowe, który złożył rzecz całą do kupy w rekordowym tempie. Dziękuję! Spotkanie odbędzie się 14 maja 2026 (wtorek) o 17.00, w Czytelni Naukowej nr. VII, przy ul. Świętojańskiej 5, w Piwnicy pod Regałami, a poprowadzę je ja, bo rozmawiam ze swoim ojcem, odkąd pamiętam, jakieś 50 lat z okładem, więc mam w tym pewną wprawę. (ze Wstępu) "Wiele lat temu pisałem artykuł o dziennikarzach lokalnych, bo to dla mnie sól dziennikarskiej ziemi - nie pozują, jak to się już masowo przyjęło, w wielkomiejskich mediach, na analityków i komentatorów. Temat wziął się stąd, że kupiłem w kiosku w Pasymiu gazetę Tygodnik Szczytno, a w środku był felieton Jerzego Niemczuka. Nie miałem pojęcia, że to sławny pisarz, współautor scenariusza do hitowego Rancza. Z pobocza felietonu popatrywała główka mężczyzny w wieku hemingwayowskim, czyli klasyczny „mordochwyt" jak mawiał znajomy fotoreporter. Inne główki felietonistów w gazecie należały do byłego policjanta i pastora ewangelickiego. Wszyscy byli dobrzy, ale Niemczuk od pierwszych zdań łapał czytającego za łeb tak, że aż cisnęło się pełne szacunku: o żesz bulwa jego nać. Żadnego bezrybia, jazdy na luzie, ubogacania w szczególny sposób - co zdanie, to krok w przód, w kierunku strachu przed puentą. Umówiłem się w redakcji Tygodnika Szczytno celem poznania ciekawego człowieka. Zjawił się wpadając. Jakaś kula energii - taki widocznie miał dzień - pełna wstępnych podejrzeń, że ktoś chce go zrobić w bambuko lub rozpracować wywiadowczo. Czasy były pisowskie, polityczna inkwizycja władzy naprawdę dopadała wtedy obywateli. A felietony Niemczuka nigdy nie są płochliwe, nie kłaniają się zwierzchności. Następnie, przez lata i okazje, były nasze różne rozmowy na temat i poza tematem. Jerzy okazał się czułym barbarzyńcą. Ma korzenie w tak zwanych środowiskach wiechowskich, ale już zadbane i pełne kultury. Odnajdzie się udatnie w miejscach takich jak: pod wiejskim sklepem, na konwentyklu, w komisji wyborczej, w urzędzie typu ministerstwo, na spotkaniu autorskim, w urzędzie gminy, w tartaku pod Szczytnem, na szemranej ulicy w Warszawie. Niemczuk nie boi się ludzi. Żyje wśród nich, nie koło. Pisze o nich, bo z nimi rozmawia. Modna i mętna idea nigdy nie będzie jego tematem. Chociaż nie - jeśli człowiek padnie ofiarą mętnej idei, a tego mamy w Polsce pod dostatkiem, to o tym pisze. Felietony i książki Niemczuka czytam nałogowo. Jerzy po prostu wie, jak je napisać. Koniec i bomba." Marcin Kołodziejczyk
Szanowni i Drodzy, Serdecznie zapraszam na wieczór autorski Jerzego Niemczuka (nieprzypadkowa zbieżność nazwisk), którego zbiór felietonów "Z umiarem też nie należy przesadzać" z lat 2022-2026 wydałam podstępnie za jego plecami, nie konsultując się z wcale z Autorem, natomiast przednio się przy tym bawiąc. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie moi partners in crime: Mama, Córki, Maria Stępień, Krystyna Chwin, nieoceniony Marcin Kołodziejczyk (fragment jego Wstępu poniżej), Kasia Krajewska (FotoFiszka), autorka zdjęcia okładkowego oraz Marcin Kamiński z @rzeczyobrazkowe, który złożył rzecz całą do kupy w rekordowym tempie. Dziękuję! Spotkanie odbędzie się 14 maja 2026 (wtorek) o 17.00, w Czytelni Naukowej nr. VII, przy ul. Świętojańskiej 5, w Piwnicy pod Regałami, a poprowadzę je ja, bo rozmawiam ze swoim ojcem, odkąd pamiętam, jakieś 50 lat z okładem, więc mam w tym pewną wprawę. (ze Wstępu) "Wiele lat temu pisałem artykuł o dziennikarzach lokalnych, bo to dla mnie sól dziennikar...