Opis
Zwięzła w formie i subtelna w brzmieniu Fanfara Maurice'a Ravela pochodzi z wieloautorskiego baletu L'Éventail de Jeanne z 1927 roku. Ravelowi przypadło w udziale napisanie wstępu, który potraktował jako swoistą zabawę z orkiestrą. Jak nieco żartobliwie, ale i trafnie zauważył badacz jego twórczości - Roland-Manuel, początek tej „lilipuciej" fanfary brzmieniem zdaje się naśladować owadzie trąbki, zaś w finale przywołuje na myśl styl wagnerowskiego Zmierzchu Bogów. Wrażliwość na brzmienie i poszukiwanie różnorodnych, nieoczywistych rozwiązań instrumentacyjnych w sposób szczególny objawia się także w Trois Poèmes de Stéphane Mallarmé. Jest to muzyczna podróż do pełnego tajemnic świata jednego z kluczowych poetów francuskich, który w swojej twórczości skupiał się nie tylko na znaczeniu słów, ale także na ich brzmieniu. Jakże doskonale ta obfitująca w symbole poezja rezonuje z dźwiękową wyobraźnią twórcy słynnego Bolera. Dwa utwory Ravela rozdzieli muzyka Aleksandra Tansmana - polskiego kompozytora, który na stałe wyemigrował z kraju już w 1919 roku, lecz w swojej twórczości często nawiązywał do rodzimej tradycji. Doskonałym tego przykładem jest utrzymana w stylu neoklasycznym Sinfonietta nr 1 na orkiestrę kameralną z 1924 roku z przepięknym Mazurkiem na drugiej pozycji. W finale koncertu zabrzmi pierwsza ze słynnych dziewięciu symfonii Ludwika van Beethovena. Pisana na przełomie wieków, została wykonana po raz pierwszy 2 kwietnia 1800 roku w wiedeńskim Burgtheater. W układzie formalnym dzieło zachowuje klasyczną strukturę, stanowiąc nawiązanie do symfoniki Josepha Haydna i Wolfganga Amadeusza Mozarta, jednak tkwią w nim już zwiastuny przemian, które znajdą odzwierciedlenie w muzyce XIX wieku. Warto zwrócić uwagę choćby na szczególną rolę instrumentów dętych, a także na wyróżniającą się charakterem część trzecią. Jej potoczysty ruch i buzująca energia - choć jeszcze pod mianem Menueta - skrywają w sobie zalążki Scherza. To nie przypadek, wszak w kolejnej symfonii Beethoven otwarcie i na stałe porzuci dworski taniec rezonujący z dawnym porządkiem, dając początek nowej - już romantycznej - tradycji. ◆ PROGRAM ◆ • Maurice Ravel (1875-1937) - Fanfara z baletu L'Éventail de Jeanne • Aleksander Tansman (1897-1986) - Sinfonietta nr 1 I. Allegro assai II. Mazurka III. Notturno IV. Fuga e Toccata • Maurice Ravel - Trois Poèmes de Stéphane Mallarmé, M.64 Soupir Placet futile Surgi de la croupe et du bond - przerwa - • Ludwig van Beethoven (1770-1827) - I Symfonia C-dur op. 21 I. Adagio molto - Allegro con brio II. Andante cantabile con moto III. Menuetto: Allegro molto e vivace IV. Adagio - Allegro molto e vivace ◆ WYKONAWCY ◆ ANETA ŁUKASZEWICZ mezzosopran ORKIESTRA POLSKIEJ OPERY KRÓLEWSKIEJ KAROL KNAPIŃSKI dyrygent • • • 📍Nowa Miodowa - Sala Koncertowa ZPSM Nr 1 w Warszawie, ul. Rakowiecka 21 Czas trwania: ok. 1h 30 min (z przerwą) W razie pytań jesteśmy do dyspozycji na miejscu wydarzenia lub telefonicznie 📞+48 500 309 424 od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00 - 17:00
Zwięzła w formie i subtelna w brzmieniu Fanfara Maurice'a Ravela pochodzi z wieloautorskiego baletu L'Éventail de Jeanne z 1927 roku. Ravelowi przypadło w udziale napisanie wstępu, który potraktował jako swoistą zabawę z orkiestrą. Jak nieco żartobliwie, ale i trafnie zauważył badacz jego twórczości - Roland-Manuel, początek tej „lilipuciej" fanfary brzmieniem zdaje się naśladować owadzie trąbki, zaś w finale przywołuje na myśl styl wagnerowskiego Zmierzchu Bogów. Wrażliwość na brzmienie i poszukiwanie różnorodnych, nieoczywistych rozwiązań instrumentacyjnych w sposób szczególny objawia się także w Trois Poèmes de Stéphane Mallarmé. Jest to muzyczna podróż do pełnego tajemnic świata jednego z kluczowych poetów francuskich, który w swojej twórczości skupiał się nie tylko na znaczeniu słów, ale także na ich brzmieniu. Jakże doskonale ta obfitująca w symbole poezja rezonuje z dźwiękową wyobraźnią twórcy słynnego Bolera. Dwa utwory Ravela rozdzieli muzyka Aleksandra Tansmana - polskiego ko...