Potańcówka i warsztaty ● MURCHOLE & KAPELA KOŹLARSKA KAISERA I ŻUREK

Tak blisko, tak daleko. Tym razem na tanecznych deskach Ambasady spotkają się Murchole zasłuchani w Pałuki i koźlarze z Przyprostyni: niby niedalecy sąsiedzi zza Poznania, a jednak dwa osobne światy wiejskiego grania do tańca. ● MURCHOLE Pałuki to region etnograficzny położony na pograniczu Wielkopolski i Kujaw, między Gnieznem na południu i Notecia na północy. Dość dobrze zbadany przez etnografów, dokonano tu wielu nagrań, a jednak dzisiaj muzyka pałucka nie funkcjonuje powszechnie w środowiskach Domów Tańca, pozostając raczej w obiegu zespołów regionalnych. Folklor taneczny Pałuk to bardzo ciekawy materiał o dużej odrębności (tańce występujące tylko na Pałukach jak Osiemnastka, Walc z Czeszewa czy Lender z Białożewina) a jednocześnie o wielu wpływach i podobieństwach do sąsiednich regionów - Kujaw i Wielkopolski. Murchole to słowo, którym na Kujawach i Pałukach określano mieszkańców Poznania. To endemit, nie znajdziecie go w żadnym słowniku, tak jak nie znajdziecie dziś pałuckiego stylu skrzypcowego grania a przede wszystkim logiki pałuckiego basowania. Z perspektywy Murcholi przyglądamy się tej pięknej, archaicznej, muzyce i tańcom, które odzwierciedlają charakter ludzi tego regionu. Formy taneczne są ustrukturyzowane ale dające duże pole do interpretacji i indywidualnej ekspresji. Sięgamy po dawne nagrania lokalnych kapel Jana Borucha ze Słupów, Antoniego Bąka z Żużołów, Szczepana Nowickiego i Stanisława Nowaka z Kcyni, starając się uchwycić specyfikę skrzypcowej frazy i odnaleźć klucz do specyficznego basowania ze zmienną harmonizacją niekoniecznie podążającą wprost za linią melodyczną. Zagra kapela w składzie: Ewa Szymczak - śpiew, skrzypce, Maciej Filipczuk - skrzypce, Marcin Sawiński - skrzypce, Kacper M. Nowak - basy. Ewa Szymczak Wiolonczelistka, śpiewaczka, skrzypistka. Członkini i współtwórczyni wielu projektów poświęconych muzyce tradycyjnej, głównie w przestrzeni Domu Tańca Poznań. Od 2021 roku tworzy wraz z Marią Woźną duet Baby Borowe. Prowadzi ognisko muzyki tradycyjnej dla dzieci i młodzieży w Młodzieżowym Domu Kultury nr 2 w Poznaniu. Współtworzy spektakle dla dzieci w Teatrze Mozaika. Maciej Filipczuk Skrzypek, uczeń Kazimierza Mety. Twórca i współtwórca wielu projektów artystycznych, takich jak: Radical Polish Ansambl, Lautari, Tęgie Chłopy, Boygn Trio, Niewte, Regionalna Grupa Barw, Nomad Service. Kacper M. Nowak Wiolonczelista improwizator eksplorujący strzępki pamięci, lamenty i zakopane księgi. Basista kapeli Szalonego, czerpiącej z nagrań terenowych wiejskich odrzuconych - skrzypków i guślarzy z okolic Rawy Mazowieckiej. Marcin Sawiński założyciel i klarnecista kapeli Odmieniciese grającej muzykę Lubelszczyzny i Podkarpacia. Od niedawna uczy się skrzypiec pod okiem Macieja Filipczuka i opracowuje archiwa dźwiękowe muzyki tradycyjnej. ● KAPELA KOŹLARSKA ADAMA KAISERA I MARTYNY ŻUREK Z PRZYPROSTYNI Gra muzykę Regionu Kozła w jej żywym, tanecznym brzmieniu. Kozioł, skrzypce, mazanki i śpiew układają się tu w repertuar uczony bezpośrednio od mistrzów. To muzyka oparta na manierze, słuchaniu, lokalnym stylu i doświadczeniu grania do tańca. Nie efektowna rekonstrukcja, ale praktyka zakorzeniona w środowisku Zbąszynia, Kościana i wielkopolskiej tradycji dudziarsko-koźlarskiej. Adam Kaiser i Martyna Żurek należą do pokolenia, które przejęło tradycję koźlarską i dudziarską nie tylko jako repertuar, ale jako sposób bycia w lokalnej wspólnocie. Grają do tańca, prowadzą warsztaty i spotkania edukacyjne, a w ich wykonaniu najważniejsze są niuanse i uważne słuchanie siebie nawzajem. Adam Kaiser Absolwent PSM im. Stanisława Moniuszki w Zbąszyniu, gdzie zaczęła się jego przygoda z muzyką ludową. Grę na koźle - ślubnym oraz weselnym - rozpoczął w 1999 roku, pod okiem Mistrza Henryka Skotarczyka, swoje umiejętności rozwijał również pod okiem Mistrza Leonarda Śliwy. Laureat wielu konkursów i przeglądów. Martyna Żurek Pochodzi z Kościana, gdzie w 2000 roku rozpoczęła nauki pod okiem Mistrza Tomasza Kicińskiego w kapeli dudziarskiej "Sokoły". Koźlarskiej muzyki uczył ją Mistrz Leonard Śliwa. Laureatka wielu konkursów i przeglądów. ● WARSZTATY TANECZNE „Bo taniec to nie robota, ale jak się nie umie to sromota" Tańce pałuckie przed potańcówką i w jej trakcie poprowadzi Patrycja Szablewska. Uczestnicy poznają mało znane warianty tańców występujących w Wielkopolsce, charakterystyczne dla Pałuk. Nauczymy się lokalnych wariantów wiwatów, lendrów, polek i tańców zabawowych. Wykorzystamy pałucki garnitur tańców, zwany tu „Okrągłym" złożony z przodka, kujawiaka i oberka, spróbujemy włączyć też głos i nauczyć się kilku zabawnych, często improwizowanych przyśpiewek pałuckich. Warsztat skierowany do osób na każdym poziomie tanecznej przygody! PATRYCJA SZABLEWSKA Instruktorka tańca ludowego, badaczka i popularyzatorka kultury Pałuk. Założycielka Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Pałuckiej. Z tańcem ludowym związana od dzieciństwa, wychowana na pograniczu regionów, co ukształtowało jej szczególną wrażliwość na lokalne różnice kulturowe i mikroregionalne niuanse. ● PIĄTEK, 29 maja 2026 19:00 warsztaty tańca (około 80 minut) 20:30 potańcówka ● Koszty: 20 PLN - warsztaty 30 PLN - potańcówka Liczba miejsc warsztatowych ograniczona. REZERWACJA miejsca odbywa się na podstawie rejestracji w FORMULARZU ZGŁOSZENIOWYM oraz wpłaty na konto. ZAPISY na warsztaty: https://forms.gle/166YmhDrgi2Cqeqd8 ● Ambasada Muzyki Tradycyjnej Warszawa, ul. Jazdów 3/20 ● Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ze środków własnych Stowarzyszenia Dom Tańca (1,5%). ● Ambasada Muzyki Tradycyjnej utrzymuje się dzięki darowiznom i pracy wolontariuszy. Pomóż Ambasadzie działać - wesprzyj i Ty. Domek nr 3/20 przy ul. Jazdów jest wykorzystywany na cele kulturalno-społeczne przez Stowarzyszenie „Dom Tańca" dzięki pomocy Miasta Stołecznego Warszawy - Dzielnicy Śródmieście. Zdjęcie: z archiwum Roderyka Langego Grafika: Katarzyna Rosik ● Ważna informacja dla osób, które chcą wspierać Ambasadę: Dotacje MKiDN, w tym ta, którą otrzymaliśmy na ten rok, finansują wyłącznie konkretne działania programowe (warsztaty, koncerty, honoraria artystów) i nie pokrywają kosztów codziennego utrzymania, kosztów eksploatacji i najmu Ambasady Muzyki Tradycyjnej. Czynsz, media, naprawy, wyposażenie i bieżące funkcjonowanie domku finansujemy przede wszystkim z darowizn, zrzutek oraz pracy wolontariackiej na rzecz tego miejsca. W tym roku koszty utrzymania miejsca wzrosły do 236% dotychczasowej kwoty, dlatego każda wpłata naprawdę pomaga nam dalej działać. Jeśli chcecie wesprzeć dalsze istnienie Ambasady Muzyki Tradycyjnej, wesprzyjcie naszą skarbonkę: https://zrzutka.pl/xjkmwa/s/ambasada A kwota którą zbieramy na tej wspólnej zbiórce, jest tylko kwotą podwyżki, a nie pełnym kosztem miesięcznego utrzymania naszego domku.

Tak blisko, tak daleko. Tym razem na tanecznych deskach Ambasady spotkają się Murchole zasłuchani w Pałuki i koźlarze z Przyprostyni: niby niedalecy sąsiedzi zza Poznania, a jednak dwa osobne światy wiejskiego grania do tańca. ● MURCHOLE Pałuki to region etnograficzny położony na pograniczu Wielkopolski i Kujaw, między Gnieznem na południu i Notecia na północy. Dość dobrze zbadany przez etnografów, dokonano tu wielu nagrań, a jednak dzisiaj muzyka pałucka nie funkcjonuje powszechnie w środowiskach Domów Tańca, pozostając raczej w obiegu zespołów regionalnych. Folklor taneczny Pałuk to bardzo ciekawy materiał o dużej odrębności (tańce występujące tylko na Pałukach jak Osiemnastka, Walc z Czeszewa czy Lender z Białożewina) a jednocześnie o wielu wpływach i podobieństwach do sąsiednich regionów - Kujaw i Wielkopolski. Murchole to słowo, którym na Kujawach i Pałukach określano mieszkańców Poznania. To endemit, nie znajdziecie go w żadnym słowniku, tak jak nie znajdziecie dziś pałuckiego...