Opis
Po co nam herstorie: narratorki codzienności panel dyskusyjny z udziałem Magdaleny Wróblewskiej, Katarzyny Ziętal, Sylwii Chutnik i Antoniny Tosiek poprowadzi Magdalena Ulejczyk 24 maja (niedziela), 18:00 Sala Elektorska, Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12 wstęp wolny dostępność: pętla indukcyjna, tłumaczenie na PJM, budynek dostępny architektonicznie Podczas spotkania poruszymy temat wagi kobiecych opowieści poświęconych otaczającej je rzeczywistości. Zdobywając formalną edukację, uczymy się o wielkich postaciach, które zmieniają świat. Czasami pojawi się wśród nich kobieta - władczyni mistrzowsko odnajdująca się w męskiej polityce (ale częściej żona króla). Działalność publiczna zawsze była warta spisania i zapamiętania. Sfera prywatna - przez setki lat jawiąca się jako domena kobiet - mniej istotna. Jolanta Brach-Czaina pisząc m.in. o domowym krzątactwie jako o podstawie ludzkiej egzystencji, przywróciła ważność prywatności. „Podstawę naszego istnienia stanowi codzienność. A że fakt istnienia przeżywamy jako niezwykle ważny, więc ogarnia nas zdumienie, ilekroć uświadamiamy sobie, że upływa ono na drobiazgach. Codzienność stanowiąca tło egzystencjalne zdarzeń niezwykłych, których oczekujemy - często nadaremnie - może więc decydować o wszystkim. Ma wymiar drobny. Częstotliwość dużą. Jest niezauważalna" - pisała w Szczelinach istnienia. Magdalenę Ulejczyk, pomysłodawczynię Festiwalu PERSONA, od zawsze fascynowały losy i opowieści kobiet, które ‒ zepchnięte na margines historii ‒ po latach okazywały się niezwykłymi organizatorkami życia prywatnego i publicznego sławnych mężczyzn z ich otoczenia. Tak została zapamiętana zeszłoroczna matronka - Jadwiga Stańczakowa, „ta od Mirona", którą jako wrażliwą poetkę (ale też niezwykłą organizatorkę życia i pracy wybitnego artysty) z cienia wydobyła jej wnuczka Justyna Sobolewska, a za jej książką - nasz Festiwal. Podczas debaty powyższemu tematowi przyjrzymy się z różnych perspektyw, które reprezentować będą zaproszone przez Magdalenę Ulejczyk do rozmowy gościnie: • Perspektywę prahistoryczną i etnograficzną przedstawi Magdalena Wróblewska - dyrektorka Państwowego Muzeum Etnograficznego. W tym kontekście interesująca wydaje się zyskująca dużą popularność teoria, którą zaczynają potwierdzać współczesne badania - że „tradycyjny" podział ról między kobietą a mężczyzną w społeczeństwach prehistorycznych wyglądał inaczej niż dotąd sądzono. • Wątek samostanowienia i spisywania własnej historii postaramy się wydobyć wspólnie z Antoniną Tosiek - autorką książki Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet, w której oddała głos mieszkającym na wsi kobietom przez niemal cały XX wiek piszącym pamiętniki wysyłane następnie na konkursy. • Bardzo ważną pracę w dokumentowaniu codzienności wykonują osoby tworzące archiwa społeczne. Ile z tych narracji (archiwizowanych zdjęć, nagrań historii mówionej) to opowieści kobiet? Czy w archiwistyce społecznej istnieje podział na kobiece i męskie spojrzenie? Aby odpowiedzieć na te pytania do debaty zaprosiliśmy Katarzynę Ziętal - dyrektorkę Centrum Archiwistyki Społecznej. • O przywracaniu pamięci o historii kobiet opowie kulturoznawczyni, pisarka i publicystka Sylwia Chutnik, która od lat zmienia narrację dotyczącą sprawczości kobiet w historii. Napisała m.in. książkę Kobiety Warszawy, jest też współautorką ważnej publikacji Kwestia charakteru. Bojowniczki z getta warszawskiego - zmieniając całkowicie myślenie o walczących kobietach. _______ Antonina Tosiek - badaczka dwudziestowiecznej diarystyki ludowej, poetka, autorka tekstów krytycznych o literaturze i teatrze. Doktorantka ostatniego roku Szkoły Doktorskiej Nauk o Języku i Literaturze UAM. Członkini redakcji naukowej kwartalnika „Czas Kultury". Autorka książki Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet (2025) oraz tomów poetyckich storytelling i żertwy (2021, 2024). Laureatka Studenckiego Nobla w kategorii literatura i dziennikarstwo, Nagrody im. Wisławy Szymborskiej, Nagrody im. Adama Włodka oraz Nagrody Literackiej m.st. Warszawy Sylwia Chutnik - doktorka nauk humanistycznych. Z wykształcenia kulturoznawczyni, absolwentka Gender Studies na UW oraz Studiów Polsko-Żydowskich IBL PAN. Pisarka, publicystka, działaczka społeczna i promotorka literatury, należy do Stowarzyszenia Unia Literacka. Kuratoruje festiwale i inicjatywy literackie, wykłada na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie SWPS. Jest felietonistką „Polityki", a także wielu magazynów i portali internetowych, publikuje gościnnie na łamach prasy polskiej i zagranicznej. Jej teksty ukazały się w książkach zbiorowych i opracowaniach oraz w katalogach do wystaw sztuki współczesnej i programach teatralnych. Jest laureatką nagród literackich i społecznych. Prowadzi audycję Kącik różowej grzywki w Radiu Nowy Świat. Magdalena Wróblewska - historyczka sztuki i muzeolożka zainteresowana problematyką dekolonialności, adiunktka na Wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendium typu post-doc odbyła w Kunsthistorisches Institut in Florenz ‒ Max-Planck-Institut i Staatliche Museen zu Berlin (2012‒14). W latach 2015‒2021 w Muzeum Warszawy kierowała badaniami oraz kilkoma zespołami: Działu Badań nad Warszawą, Działu Archeologicznego, Centrum Interpretacji Zabytku i Korczakianum. Była współkuratorką wystawy głównej Rzeczy warszawskie odpowiedzialną za Gabinet Portretów. Prowadzony przez nią projekt Skąd się biorą warszawiacy? Migracje do Warszawy w XIV‒XXI w. został nagrodzony Sybillą przez Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów (2016). Wraz z Csillą Ariese opublikowała książkę Practicing Decoloniality in Museums: A Guide with Global Examples (2021), jest też autorką książek i artykułów na temat fotografii, m.in. Fotografie ruin, ruiny fotografii. 1944‒2014 (2014), Obrazy pamięci i wiedzy. Fotograficzne reprodukcje dzieł w archiwach i narracjach historii sztuki (2022). W 2023 roku odbyła staż badawczy w Department for Anthropology, Museum of Natural History, Smithsonian Institution w Waszyngtonie. Katarzyna Ziętal - menadżerka kultury, historyczka, pionierka dziedziny archiwistyki społecznej w Polsce, od 2020 dyrektorka Centrum Archiwistyki Społecznej (CAS). Od roku 2007 pracowała w Fundacji Ośrodka KARTA: najpierw jako archiwistka w Archiwum Opozycji, następnie jako koordynatorka projektów związanych z archiwistyką społeczną i kierowniczka działu odpowiedzialna za stworzenie i realizację koncepcji rozwoju tej dziedziny. Od roku 2020 pełni funkcję dyrektorki CAS. Jest główną redaktorką pierwszego polskiego podręcznika archiwistyki społecznej, współtwórczynią Otwartego Systemu Archiwizacji, a także autorką Strategii wzmacniania trwałości zbiorów społecznych (2023). W 2024 roku została laureatką konkursu Mazowiecki Menedżer Kultury 2024 w kategorii I.
Po co nam herstorie: narratorki codzienności panel dyskusyjny z udziałem Magdaleny Wróblewskiej, Katarzyny Ziętal, Sylwii Chutnik i Antoniny Tosiek poprowadzi Magdalena Ulejczyk 24 maja (niedziela), 18:00 Sala Elektorska, Mazowiecki Instytut Kultury, ul. Elektoralna 12 wstęp wolny dostępność: pętla indukcyjna, tłumaczenie na PJM, budynek dostępny architektonicznie Podczas spotkania poruszymy temat wagi kobiecych opowieści poświęconych otaczającej je rzeczywistości. Zdobywając formalną edukację, uczymy się o wielkich postaciach, które zmieniają świat. Czasami pojawi się wśród nich kobieta - władczyni mistrzowsko odnajdująca się w męskiej polityce (ale częściej żona króla). Działalność publiczna zawsze była warta spisania i zapamiętania. Sfera prywatna - przez setki lat jawiąca się jako domena kobiet - mniej istotna. Jolanta Brach-Czaina pisząc m.in. o domowym krzątactwie jako o podstawie ludzkiej egzystencji, przywróciła ważność prywatności. „Podstawę naszego istnienia stanowi co...