MUSZENIE

MUSZENIE reżyseria: Jagoda Szelc tekst i dramaturgia: Tomasz Śpiewak, Jagoda Szelc scenografia i video: Michał Dobrucki kostiumy: Maja Wolak sound design: Justyna Stasiowska ruch sceniczny; Katarzyna Sikora reżyseria światła, operator obrazu video: Przemysław Brynkiewicz Uznana reżyserka filmowa - Jagoda Szelc po głośnej „Maszynie" wraca do teatru spektaklem o współuzależnieniu. W tej przejmującej autofikcji Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Swoje dzieciństwo pamięta jako pasmo zabawnych szaleństw rodziców. To co złe, związane z agresją, przemocą zostało wyparte przez obsesyjnie odtwarzaną przez nią na magnetofonie bajkę "Dziwne Przygody Pana Zajączka". Bajka stanowi skrypt wielokrotnie odsłuchiwany przez Agatę w domu, w którym role rodzinne uległy zaburzeniu. Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Wiele lat później, podczas świątecznych porządków, Agata znajduje kasetę VHS z home video. Najszczęśliwszy dzień wakacji, oglądany po latach, ukazuje zupełnie inne oblicze jej rodziny. Oglądanie nagrania wyzwala proces mozolnej rekonstrukcji wspomnień, aby w końcu zobaczyć swoje prawdziwe - nie bajkowe odbicie, a zarazem oduczyć się wyniesionych z domu nawyków ograniczających podmiotowość. Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Jak dorosnąć, kiedy nigdy nie było się dzieckiem? I skąd wiemy, że opowiedziało się bajkę do końca? Obsada: Waldemar Barwiński, Anna Gajewska, Robert T. Majewski, Maksymilian Piotrowski, Anna Szymańczyk PREMIERA: 22 maja Spektakle popremierowe: 24-26 maja; 10, 11 czerwca; 18, 19 lipca Fot. Bownik

MUSZENIE reżyseria: Jagoda Szelc tekst i dramaturgia: Tomasz Śpiewak, Jagoda Szelc scenografia i video: Michał Dobrucki kostiumy: Maja Wolak sound design: Justyna Stasiowska ruch sceniczny; Katarzyna Sikora reżyseria światła, operator obrazu video: Przemysław Brynkiewicz Uznana reżyserka filmowa - Jagoda Szelc po głośnej „Maszynie" wraca do teatru spektaklem o współuzależnieniu. W tej przejmującej autofikcji Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Swoje dzieciństwo pamięta jako pasmo zabawnych szaleństw rodziców. To co złe, związane z agresją, przemocą zostało wyparte przez obsesyjnie odtwarzaną przez nią na magnetofonie bajkę "Dziwne Przygody Pana Zajączka". Bajka stanowi skrypt wielokrotnie odsłuchiwany przez Agatę w domu, w którym role rodzinne uległy zaburzeniu. Agata jest dorosłym dzieckiem alkoholików. Nie jest dorosła, bo nie była dzieckiem. Wiele lat później, podczas świątecznych porządków, Agata znajduje kasetę VHS z home vide...