Opis
🎉 Z okazji 18. urodzin Targowiska Sztuki zapraszamy na jubileuszową wystawę rzeźby MOJA FORMA! 📅 4-5 października 2025 (sobota-niedziela) 🕒 11:00-18:00 📍 Butelkownia, Centrum Praskie Koneser, Warszawa 🎟️ Wstęp wolny 🕒 GODZINY OTWARCIA: 🗓️ Sobota, 4 października od 11:00 do 18:00 🗓️ Niedziela, 5 października od 11:00 do 18:00 🎟️ Wstęp wolny 🤝 Patroni medialni: Patronat honorowy Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, Domosfera, Czas na Wnętrze, Living Room, Magazif, Weranda, Partnerzy: Centrum Praskie Koneser, Butelkownia 👩💼 Kuratorka: Miriam Tajcher 👩🎨 Artyści: Beata Bogucka, Agnieszka Borkowska, Anna Gądek, Kamil Jaczyński, Magda Konior, Maria Koras, Kamila Wojciechowicz-Krauze Tekst kuratorski MOJA FORMA Jubileuszowa wystawa rzeźby Kiedy biorę do ręki tworzywo, któremu w procesie twórczym moje dłonie nadają osobliwą formę, to co naprawdę się za tym kryje? Czy powoduje mną moja wewnętrzna potrzeba kreacji, impuls odkrycia tego, co nieświadome, pierwotny wręcz instynkt zaznaczania się w świecie? Oczywistym jest, że kształt, który obrysowuję za pomocą własnych rąk, zależy zawsze od mojego stanu. Tak można powiedzieć, że każda rzeźba jest świadectwem mojej własnej formy. Ja sam jestem medium myśli i znaczeń, gdy powstaje coś, czego beze mnie nie byłoby wcale. Jesteśmy formami w przestrzeni i porozumiewamy się za pomocą szeroko rozumianych form: sposobem chodzenia, tonacją głosu, gestykulacją. Przekaz werbalny to jedynie 20 procent komunikatu. Jako ludzie antropomorfizujemy wszystko, co widzimy. Szukamy siebie w innych, w otaczającej nas rzeczywistości, w abstrakcji czasu i percepcji. Tak samo w boski wręcz sposób, na wzór i podobieństwo siebie, nadajemy życia materii. Skąd to się w nas wzięło? Dlaczego wciąż próbujemy zostawić ślad? Jak graffiti, które mówi: „tu byłem", rzeźba zdaje się wyznawać: „taki jestem". Bo wszyscy na koniec mówimy o sobie. Ale czy też nie jesteśmy w tym tacy sami..? Co zostanie po człowieku, gdy jego życie dobiegnie końca..? Dusza? Pamięć? Dobytek? Po artyście zostaną przede wszystkim obiekty. W tym sensie są one zapisem naszego bycia w czasie, odnośnikiem do współczesności, pomnikiem zbiorowej świadomości. Są ciałami rzeczy, powołanymi do istnienia po to, by po prostu być. Na co dzień otaczamy się rzeczami, które nam do czegoś służą, a mimo to wszyscy zbieramy też takie, które nie służą nam do niczego, a jednak są dla nas ważne.Zaprzyjaźniamy się z nimi, nadajemy im znaczenie, zapisujemy w nich wspomnienia.Przez ten właśnie pryzmat chciałabym Państwa zaprosić do spojrzenia na obiekty z tej wystawy - jak na przyszłych przyjaciół, których macie okazję akurat poznać. Wystawa MOJA FORMA to nietypowa ekspozycja obiektów towarzysząca jubileuszowemu wydaniu TARGOWISKA SZTUKI. Prezentujemy na niej prace siedmiu artystów, od lat związanych z Targowiskiem i w większości tworzących multidyscyplinarnie. Tym razem światła reflektorów kierujemy na rzeźbę. Tytuł wystawy jest grą słów i skojarzeń - każdy z prezentowanych twórców korzysta ze swojego ulubionego środka wyrazu, który pozwala mu na bardzo osobisty język estetyki. Widzimy tutaj mieszaninę kształtów, kolorów, przeżyć, ale również materiałów. A nasi bohaterowie prezentują swoją formę w rozumieniu wybranego do swojej pracy medium, jak również sobie tylko właściwy stan umysłu. Kamil Jaczyński stawia przed nami niemalże potwora z innej planety i między słowami zaprasza do zrobienia sobie zdjęcia w miejscu, gdzie powinna być głowa. Tak „Człowiek z twarzy podobny do nikogo" w pierwszym momencie może zostać ekranem dla własnych projekcji, a przy bliższym poznaniu naszym znajomym, wyłowionym jak w życiu - z tłumu. Jakuza w swojej pracy nawiązuje wyraźny dialog ze sztuką afrykańską, z Jean-Michelem Basquiatem czy ze street artem. Robi to jednak w sposób dojrzały, filtrując wpływy swoich poprzedników poprzez własną wrażliwość, mocno związaną ze światem muzyki. Maria Koras natomiast odchodzi od koloru i skupia się na bryle oraz kształcie. Jej precyzyjnie wykonane, wręcz monumentalne w swojej czystej formie prace w przekazie są zaskakująco kruche. Z czułością wydobywa nie tylko kształt kobiety, ale również jej emocjonalność. W pozasłowny sposób uruchamia w nas instynkt opiekuńczy. Patrząc na charakterystyczną dla niej estetykę, nie mogę pozbyć się niepokojącej refleksji, że wszystko, co w nas żyje, kiedyś umrze... Odwołując się do Élan vital, ale też do wszechogarniającego lęku przed śmiercią, Koras daje świadectwo zarówno potęgi ludzkiego ciała, jak i jego chwilowości. Podobnie spirytualny charakter mają rzeźby Beaty Boguckiej. Wielkie nozdrza i usta nasuwają na myśl totemy. Paradoks zastygłej bryły z jej giętką linią leży w tym, że porcelanę czytamy niczym materię organiczną. „Sekrety zmysłów" odwołują się do fizycznej, namacalnej percepcji. Zadają się ze sobą rozmawiać, oddychać, pełzać - dając wrażenie żywych. W natłoku są karykaturą naszych instynktów, a z daleka wyglądają niczym duchy. Bogucka mistrzowsko operuje przestrzenią negatywną - liczy się nie tylko zajmowany obszar obiektu, ale też pole, które tworzy się między nimi w rozmowie. Podziwiając proporcjonalną formę Agnieszki Borkowskiej o wulkanicznym kształcie i kolorze, zdajemy się dotykać jądra ziemi. Jej elegancka bryła, stworzona z ceramiki, przywodzi swoim kształtem skojarzenie z kobiecą piersią. Jednak gdy się nad nią pochylimy, w miejscu, w którym powinien być sutek, jest wyrwa, a zamiast niego złote oko- lawa. Pamiętajmy, że wszystko, co organiczne, pochodzi z węgla. Może patrzymy więc na matkę naturę. Ze świata idei przychodzą do nas manekiny Kamili Wojciechowicz-Krauze. Niczym platońska forma idealna odwołują się do współczesnego kanonu piękna. Nie pozostając dłużna Antykowi, który wbrew obiegowej opinii obficie zdobił swoje rzeźby, Kamila pokrywa manekiny wyrafinowanymi w barwie i kształcie arabeskami. W tej z pozoru prostej dekoracji odnajdziemy echa secesji, Niki de Saint Phalle czy ulicznej rewolucji Keitha Haringa. Z drugiej strony bieguna są postacie Anny Gądek. Troszkę przy tuszy, troszkę pokraczne, z gestu - niczego nie udają, niczego nie ukrywają. Epatują wręcz swoją nieperfekcyjną cielesnością i zdaje się, że sprawia im to dużo przyjemności. W swoim naturalizmie są rubaszne i sympatyczne, a także bardzo obecne. Niczym XXI-wieczna wersja Wenus z Willendorfu dają do zrozumienia, że w ludzkiej potrzebie zarysowania siebie i swojej biologii niewiele się zmieniło. Nie wiemy do końca, w jakiej formie fizycznej są kobiety Magdy Konior, nazywane przez nią pieszczotliwie „Baby". Odziane w ciężkie szaty niczym zbroje, wystawiają do nas jedynie małe główki z ustami ułożonymi do śpiewu. Grymasem tym przypominają romańskie rzeźby zdobiące katedry. Miejscami surowy materiał, miejscami szkliwiony, ma w sobie coś ze średniowiecza. Dla Konior najważniejsza jest relacja, która nawiązuje się między nią a jej bohaterkami. Personifikuje je dodatkowo, mówiąc na nie zamiennie „Mieszczanki" - a te zdają się ożywać i krzątać wokół swoich spraw. Umieszczone we wspólnej przestrzeni dzieła oddzielają się od twórców i prowadzą już własne życie, wchodząc w intymny dialog zarówno ze sobą, jak i z widzem. Prace siedmiu artystów dobrane są tak, aby dać świadectwo unikatowego charakteru każdego z nich. Mimo iż artyści, posiłkując się swoją uczuciowością, odsłaniają przed nami subiektywny język wypowiedzi, to prezentowane tu obiekty są jak najbardziej uniwersalne. Proponuję, aby po wystawie się pokręcić, poprzyglądać, dać sobie wolność skojarzeń, nastawić ucha na to, co szepczą do nas te formy. Tak MOJA FORMA jest też zwierciadłem dla widza, zapraszającym go do wglądu we własne wnętrze.
🎉 Z okazji 18. urodzin Targowiska Sztuki zapraszamy na jubileuszową wystawę rzeźby MOJA FORMA! 📅 4-5 października 2025 (sobota-niedziela) 🕒 11:00-18:00 📍 Butelkownia, Centrum Praskie Koneser, Warszawa 🎟️ Wstęp wolny 🕒 GODZINY OTWARCIA: 🗓️ Sobota, 4 października od 11:00 do 18:00 🗓️ Niedziela, 5 października od 11:00 do 18:00 🎟️ Wstęp wolny 🤝 Patroni medialni: Patronat honorowy Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy, Domosfera, Czas na Wnętrze, Living Room, Magazif, Weranda, Partnerzy: Centrum Praskie Koneser, Butelkownia 👩💼 Kuratorka: Miriam Tajcher 👩🎨 Artyści: Beata Bogucka, Agnieszka Borkowska, Anna Gądek, Kamil Jaczyński, Magda Konior, Maria Koras, Kamila Wojciechowicz-Krauze Tekst kuratorski MOJA FORMA Jubileuszowa wystawa rzeźby Kiedy biorę do ręki tworzywo, któremu w procesie twórczym moje dłonie nadają osobliwą formę, to co naprawdę się za tym kryje? Czy powoduje mną moja wewnętrzna potrzeba kreacji, impuls odkrycia tego, co nieświadome, pierwotny wręcz in...