KURPIŃSKI / MOZART / BEETHOVEN - koncert symfoniczny

„Coś uroczystego i wielkiego czuć się w niej daje" - pisano o uwerturze do opery Jadwiga, królowa polska Karola Kurpińskiego w 1816 roku w „Gazecie Korrespondenta Warszawskiego i Zagranicznego". W istocie fanfarowy charakter dzieła stanowi znakomitą zapowiedź muzycznej opowieści o początkach panowania kobiety króla na polskim tronie. W szerszym wymiarze utwór stanowi natomiast przykład doskonale zakomponowanej symfoniki. Ukazuje się w nim instrumentacyjne wyczucie i dramaturgiczny talent dziewiętnastowiecznego twórcy, który w najdoskonalsze klasyczne wzorce potrafi wpisać to, co narodowe i swojskie. Do mistrzów, których muzyka szczególnie inspirowała Kurpińskiego, należał niewątpliwie Wolfgang Amadeus Mozart. „Ukoronowaniem i szczytowym osiągnięciem jego muzyki w ogóle" - jak twierdzi Alfred Einstein - są koncerty fortepianowe. Ten utrzymany w tonacji Es-dur, oznaczony numerem KV 482, powstawał pod koniec roku 1785, czyli w czasie, gdy umysł kompozytora wypełniały muzyczne obrazy Wesela Figara. W pełnych życia i brawury częściach skrajnych kompozytor nawiązuje do swoich wcześniejszych dzieł z tego gatunku, natomiast środkowe Andante zachwyca oryginalnością, siłą ekspresji, różnorodnością brzmień. Nie dziw, że to właśnie wolną część - co rzadkie - wiedeńska publiczność zechciała usłyszeć powtórnie podczas jednego z koncertów Mozarta. W drugiej części koncertu zabrzmi bodaj najsłynniejsza z dziewięciu symfonii Ludwiga van Beethovena. Przejmujący „motyw losu" otwierający V Symfonię należy do najbardziej charakterystycznych fragmentów w historii muzyki, przez co - w zbanalizowanej formie - stał się częścią popkultury. Tym bardziej warto zanurzyć się w całości dzieła, które mieści w sobie doskonałość formy i to coś, co przenosi słuchacza - jak trafnie ujmuje to E.T.A. Hoffmann - „w duchowe królestwo nieskończoności". ◆ PROGRAM ◆ Karol Kurpiński (1785-1857) - Uwertura do opery Jadwiga, królowa polska Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) - Koncert fortepianowy nr 22 Es-dur KV 482 I. Allegro II. Andante III. Allegro - przerwa - Ludwig van Beethoven (1770-1827) - Symfonia nr 5 c-moll op. 67 I. Allegro con brio II. Andante con moto III. Scherzo. Allegro IV. Allegro ◆ WYKONAWCY ◆ ELŻBIETA KARAŚ-KRASZTEL fortepian ORKIESTRA POLSKIEJ OPERY KRÓLEWSKIEJ MARTA GARDOLIŃSKA dyrygentka • • • 📍Nowa Miodowa - Sala Koncertowa ZPSM Nr 1 w Warszawie Czas trwania: ok. 1 h 40 min (z przerwą) W razie pytań jesteśmy do dyspozycji na miejscu wydarzenia lub telefonicznie 📞+48 500 309 424 od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00 - 17:00

„Coś uroczystego i wielkiego czuć się w niej daje" - pisano o uwerturze do opery Jadwiga, królowa polska Karola Kurpińskiego w 1816 roku w „Gazecie Korrespondenta Warszawskiego i Zagranicznego". W istocie fanfarowy charakter dzieła stanowi znakomitą zapowiedź muzycznej opowieści o początkach panowania kobiety króla na polskim tronie. W szerszym wymiarze utwór stanowi natomiast przykład doskonale zakomponowanej symfoniki. Ukazuje się w nim instrumentacyjne wyczucie i dramaturgiczny talent dziewiętnastowiecznego twórcy, który w najdoskonalsze klasyczne wzorce potrafi wpisać to, co narodowe i swojskie. Do mistrzów, których muzyka szczególnie inspirowała Kurpińskiego, należał niewątpliwie Wolfgang Amadeus Mozart. „Ukoronowaniem i szczytowym osiągnięciem jego muzyki w ogóle" - jak twierdzi Alfred Einstein - są koncerty fortepianowe. Ten utrzymany w tonacji Es-dur, oznaczony numerem KV 482, powstawał pod koniec roku 1785, czyli w czasie, gdy umysł kompozytora wypełniały muzyczne obrazy Wese...