Kofman. Podwójne wiązanie
Opis
Kofman. Podwójne wiązanie Premiera: 10 kwietnia 2025 Najbliższe pokazy: 30, 31 stycznia oraz 1 lutego 2026 31 stycznia oraz 1 lutego 2026 - napisy EN Czas trwanie: 2 h 15 minut (bez przerwy) Spektakl dla widzów 16+ Ostrzeżenia dot. treści: temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy w tym przemocy wobec dzieci Reżyseria: Katarzyna Kalwat Obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska i Katarzyna Duda Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała Scenografia: Zbigniew Libera Muzyka: Wojtek Blecharz Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak/Katarzyna Duda Inspicjentka: Marta Śmierzchalska Asystentka reżyserki: Maja Wisła-Szopińska oraz ► zespół teatru Koprodukcja: Nowy Teatr, Festiwal Nowe Epifanie/Centrum Myśli Jana Pawła II Sarah Kofman - francuska filozofka, eseistka, profesorka Sorbony, związana z nurtem dekonstrukcjonizmu - była bliską współpracowniczką Jacques'a Derridy i Gilles'a Deleuze'a. Jednak mimo imponującego dorobku naukowego obejmującego filozofię, sztukę, psychoanalizę, literaturę i feminizm, nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Analizując dzieła uznanych filozofów i poszukując w nich tego, co zostało stłumione, Kofman żartobliwie mówiła, że jej biografia to w istocie bibliografia. Ważnym elementem jej pracy był jednak pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych. Kofman napisała wiele książek i niezliczone artykuły, ale dopiero pod koniec życia odważyła się opowiedzieć o sobie. O swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie" między rue Ordener - kojarzoną z jej żydowską tożsamością, a rue Labat - związaną z procesem asymilacji, stało się źródłem jej wewnętrznego konfliktu tożsamościowego. Kofman, już jako dorosła filozofka, opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetrwać wojnę i uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja". Zjawisko autokreacji, rozważane zarówno jako temat w sztuce, jak i jako mechanizm przemian społecznych, stanowi klucz do zrozumienia uwarunkowań postmedialnego społeczeństwa. Otwiera przestrzeń do analizy tego, co jawne i co ukryte. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „Lekcja anatomii", sugerując, że wyuczone schematy widzenia w sztuce odciągają nas od tego, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy odsłaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia ukrywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman, powinniśmy zadać sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy? fot. Bartek Warzecha / bartekwarzecha.com identyfikacja wizualna: Kuki Iwański
Kofman. Podwójne wiązanie Premiera: 10 kwietnia 2025 Najbliższe pokazy: 30, 31 stycznia oraz 1 lutego 2026 31 stycznia oraz 1 lutego 2026 - napisy EN Czas trwanie: 2 h 15 minut (bez przerwy) Spektakl dla widzów 16+ Ostrzeżenia dot. treści: temat wojny, wulgaryzmy, papierosy, seks, nagość, temat śmierci samobójczej, opisy przemocy w tym przemocy wobec dzieci Reżyseria: Katarzyna Kalwat Obsada: Maria Maj, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska i Katarzyna Duda Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała Scenografia: Zbigniew Libera Muzyka: Wojtek Blecharz Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak/Katarzyna Duda Inspicjentka: Marta Śmierzchalska Asystentka reżyserki...