Jerzy Porębski "I cóż z tego, że świat wisi na włosku?"

Jerzy Porębski I cóż z tego, że świat wisi na włosku? Kurator Jarosław Trybuś Jerzy Porębski, architekt i projektant, po raz pierwszy prezentuje publicznie kilkadziesiąt swoich nowych eksperymentalnych obiektów - struktur, w których równowaga rodzi się z napięcia. Tytuł wystawy brzmi jak zdanie wypowiedziane ze wzruszeniem ramion - a przecież w rzeczywistości zawiera pytanie o kondycję świata i o warunki trwania formy. Wystawa w Salonie Akademii ukazuje dwa porządki twórczości profesora Jerzego Porębskiego, które - choć oddalone w czasie i funkcji - łączy fascynacja strukturą. Jest też powrotem do miejsca formacyjnego - tu bowiem spędził dzieciństwo i studiował, ale też od ponad 45 lat pracuje. Akademia stanowi więc nie tylko tło biograficzne, lecz przestrzeń, w której myślenie o integracji sztuk, o relacji projektowania i eksperymentu dojrzewało przez dekady. Główna część wystawy to najnowsze, nie prezentowane do tej pory eksperymenty Jerzego Porębskiego ze strukturą tensegrity - układami, w których elementy ściskane i rozciągane stabilizują się wzajemnie w stanie napięcia. Obiekty te wymykają się łatwemu opisowi - nie opierają się na masie, lecz na relacjach. Trwają dzięki precyzyjnemu rozłożeniu sił Porębski nadaje im nie tyle funkcje użytkowe, ile znaczeniowe. Nowe obiekty nie są modelami architektonicznymi ani rzeźbą w tradycyjnym sensie. Zachowują rygor właściwy dla pracy projektanta, choć zawieszają użytkowość. Do geometrycznych struktur przywierają słowa i znaczenia. Powstają przestrzenne znaki - minimalne, precyzyjne, jakby sprawdzające, ile można odjąć, by forma nadal trwała Druga część to wybór z wieloletniej i wielowątkowej praktyki projektowej: systemy informacji wizualnej, identyfikacje instytucji, projekty dla przestrzeni publicznej, aranżacje wystaw, obiekty użytkowe i projekty graficzne. Wśród nich realizacje rozpoznawalne dla szerokiej publiczności - warszawski Miejski System Informacji czy warszawskie przystanki. W tych pracach struktura była zawsze odpowiedzią na konkret - na potrzebę czytelności, użyteczności i porządku. Projektowanie oznacza tu odpowiedzialność za wspólną przestrzeń, a forma jest wynikiem relacji między elementami. W tym kontekście tytuł przestaje być gestem ironii. „Świat wisi na włosku" - ale czy kiedykolwiek było inaczej? W pracach Porębskiego kruchość nie jest zapowiedzią katastrofy. Jest warunkiem równowagi. Stabilność nie wynika z ciężaru, lecz z napięcia rozproszonego w całym układzie. Kruchość nie jest tu zagrożeniem, lecz zasadą konstrukcji Jerzy Porębski I cóż z tego, że świat wisi na włosku? Wernisaż 10 kwietnia, godz. 18 Wystawa czynna do 31 maja (wt. - nd., godz. 12 - 19) Galeria Salon Akademii Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie Krakowskie Przedmieście 5, wejście od ul. Traugutta Koncepcja wystawy Jerzy Porębski Kurator Jarosław Trybus Projekt ekspozycji Jakub Marzoch Przestrzeń muzyczna Maksymilian Granat-Malicki Koordynacja wystawy Iga Chmielecka Katarzyna Urbańska Montaż wystawy Adam Krzywicki z zespołem Autor zdjęć obiektów Jakub Certowicz Oprawa graficzna Jakub Jezierski Projekt otrzymał wsparcie finansowe Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Wystawa dofinansowana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS w ramach Funduszu Popierania Twórczości Sponsor: AMS Patronat medialny: WhiteMAD, NN6T, Archisnob, Architektura Murator

Jerzy Porębski I cóż z tego, że świat wisi na włosku? Kurator Jarosław Trybuś Jerzy Porębski, architekt i projektant, po raz pierwszy prezentuje publicznie kilkadziesiąt swoich nowych eksperymentalnych obiektów - struktur, w których równowaga rodzi się z napięcia. Tytuł wystawy brzmi jak zdanie wypowiedziane ze wzruszeniem ramion - a przecież w rzeczywistości zawiera pytanie o kondycję świata i o warunki trwania formy. Wystawa w Salonie Akademii ukazuje dwa porządki twórczości profesora Jerzego Porębskiego, które - choć oddalone w czasie i funkcji - łączy fascynacja strukturą. Jest też powrotem do miejsca formacyjnego - tu bowiem spędził dzieciństwo i studiował, ale też od ponad 45 lat pracuje. Akademia stanowi więc nie tylko tło biograficzne, lecz przestrzeń, w której myślenie o integracji sztuk, o relacji projektowania i eksperymentu dojrzewało przez dekady. Główna część wystawy to najnowsze, nie prezentowane do tej pory eksperymenty Jerzego Porębskiego ze strukturą ten...