Opis
Zapraszamy na niezależny spektakl teatru tańca pod tytułem „Ghost Weight"! „Ghost Weight" przygląda się różnym formom utraty - zarówno tym oczywistym i domkniętym, jak i niejednoznacznym - pozostawiającym w zawieszeniu. Spektakl eksploruje doświadczenia żałoby: po osobach, które odeszły na zawsze oraz tych obecnych, lecz nieosiągalnych; po relacjach oraz wersjach siebie, które przeminęły. Punktem wyjścia jest koncepcja ambiguous loss Pauline Boss - trudnej do przepracowania straty bez domknięcia. Jej echo splata się tu z fenomenologią pamięci Maurice'a Merleau-Ponty'ego, w której ciało staje się śladem i cieniem: tym, co pozostaje, choć nie daje się uchwycić. W spektaklu pobrzmiewa też nuta freudowskiej melancholii - falowanie między rozpaczą, a zawieszeniem. „Ghost Weight" rozchyla te niewidzialne przestrzenie: pęknięcia w relacjach, rozpad poczucia całości i ciągłości czasu. Jak żyć z czymś, czego nie można pożegnać? Jak odbudować rzeczywistość, gdy oparcie znika bez ostrzeżenia? Gdzie szukać nowego rytmu, kiedy przeszłość nie pozwala ruszyć do przodu? Spektakl nie udziela odpowiedzi - raczej przeciera ścieżki do odczuwania. Ruch staje się tu formą pamięci, próbą dotknięcia tego, co utracone, rytuałem transformacji w formę adekwatną do nowej rzeczywistości. „Ghost Weight" to choreograficzna medytacja nad brakiem, próba spotkania z cieniami, które powracają by przepisać ciało na nowo. Choreografia i reżyseria: Ola Komarnicka Wykonanie: Oliwia Czarnocka, Anna Fijałkowska, Helena Madej, Martyna Nadolska, Zuzanna Rutyna, Iwa Szczepaniak Zdjęcia: Sebastian Stokłosa Rekomendowany wiek: 15+ Centrum Teatru i Tańca jest Społeczną Instytucją Kultury współfinansowaną przez Miasto Stołeczne Warszawę.
Zapraszamy na niezależny spektakl teatru tańca pod tytułem „Ghost Weight"! „Ghost Weight" przygląda się różnym formom utraty - zarówno tym oczywistym i domkniętym, jak i niejednoznacznym - pozostawiającym w zawieszeniu. Spektakl eksploruje doświadczenia żałoby: po osobach, które odeszły na zawsze oraz tych obecnych, lecz nieosiągalnych; po relacjach oraz wersjach siebie, które przeminęły. Punktem wyjścia jest koncepcja ambiguous loss Pauline Boss - trudnej do przepracowania straty bez domknięcia. Jej echo splata się tu z fenomenologią pamięci Maurice'a Merleau-Ponty'ego, w której ciało staje się śladem i cieniem: tym, co pozostaje, choć nie daje się uchwycić. W spektaklu pobrzmiewa też nuta freudowskiej melancholii - falowanie między rozpaczą, a zawieszeniem. „Ghost Weight" rozchyla te niewidzialne przestrzenie: pęknięcia w relacjach, rozpad poczucia całości i ciągłości czasu. Jak żyć z czymś, czego nie można pożegnać? Jak odbudować rzeczywistość, gdy oparcie znika bez ostrzeżenia? Gd...