Dzielnica Ministerstw | cykl varsavianistyczny WARSZAWSKIE ROZMAITOŚCI

Chodźcie na spacer! Będziemy odkrywać historię „Dzielnicy Ministerstw". 🏛️ Tomasz Markiewicz, historyk i varsavianista, poprowadzi nas przez okolice ulic Kruczej, Wspólnej, Żurawiej i Hożej oraz placu Trzech Krzyży. To kolejna odsłona cyklu varsavianistycznego „Warszawskie rozmaitości". 🟡Warszawa w XIX w. nie pełniła funkcji stolicy dużego Państwa, jak to było do czasu rozbiorów. Nie posiadała zatem nowoczesnej infrastruktury biurowej, w tym monumentalnych gmachów charakterystycznych dla XIX wiecznych stolic vide Paryż czy Bukareszt (dzięki odzyskaniu niepodległości przez Rumunię w drugiej połowie XIX wieku w jej stolicy wzniesiono okazałe budynki ministerstw, teatrów, banków, poczt w stylu eklektycznym i secesyjnym). U progu niepodległości doskwierał w Warszawie brak okazałych gmachów rządowych. W latach 1918-1939 do celów administracyjnych i biurowych adaptowano pałace, kamienice i carskie koszary albo budowano nowe budynki wokół gęsto zabudowanego centrum. Nowoczesne gmachy ministerstw powstały dopiero w latach 30. Pierwszy był gmach dzisiejszego Ministerstwa Edukacji w Alei Szucha. Dopiero zniszczenia zabudowy Śródmieścia podczas II wojny światowej umożliwiły realizację idei dzielnicy ministerstw i urzędów w samym centrum, co widać w wizjach architekta Macieja Nowickiego z 1945 roku. 🟡Nowa oś śródmiejska, zwana też Osią Bieruta, miała połączyć istniejące gmachy administracyjne w okolicach placu Trzech Krzyży z terenami dawnego Ogrodu Pomologicznego między ulicami Chałubińskiego a Emilii Plater. Planowany obszar dzielnicy ministerstw, wielkiego założenia urbanistycznego, zaczynał się w historycznym Ogrodzie Pomologicznym i ciągnął się w kierunku Alej Jerozolimskich, na plac Dworca Głównego [obecnie Dworca Centralnego], poprzez zielony ciąg przy kościele św. Barbary, obok rozbudowanego budynku Poczty i Telegrafu przy ul. Nowogrodzkiej. Przecinając ul. Marszałkowską, wchodził w rejon ministerstw i budynków biurowych przy ul. Kruczej, by ostatecznie zakończyć się przy placu Trzech Krzyży, na Skarpie i przy gmachach rozbudowanego Sejmu. Co zobaczymy? • Zespół budynków Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (w 1948 ) zajmujący kwartał między placem Trzech Krzyży a ulicami Żurawią, Kruczą i Hożą, obecnie mieści m.in. Ministerstwo Rozwoju i Technologii. W jego skład wchodzą: Pawilon I - budynek frontowy z Salą pod Kopułą; Pawilon II - budynek mieszkalny z pocztą; Pawilon III - gmach Ministerstwa Górnictwa (1952) z kinem „Śląsk", obecnie siedziba Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej; Pawilon IV - obecnie siedziba Ministerstwa Aktywów Państwowych; Pawilon V - obecnie siedziba Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Do zespołu należy również Hotel Grand (1957), obecnie Grand Hotel Mercure. • Ministerstwo Rolnictwa (1955), obecnie Rolnictwa i Rozwoju Wsi - gmach położony między ulicami Żurawią i Wspólną. • Dawny gmach Najwyższej Izby Kontroli (1952) przy ul. Marszałkowskiej, pomiędzy ulicami Wspólną i Żurawią, zwany „Żyletkowcem"; obecnie mieści siedzibę Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy. • Ufficio Primo, dawniej siedziba Prezydium Rady Ministrów (ok. 1952), przy ul. Wspólnej 62; obecnie budynek znajduje się w rękach prywatnych. • Gmach Ministerstwa Komunikacji (1931), przy ul. Tytusa Chałubińskiego, u zbiegu z ul. Wspólną, po rozbudowie w latach 1947-1951 stał się pierwszym wieżowcem w powojennej Warszawie, obecnie siedziba Ministerstwa Infrastruktury. 👉Obowiązują zapisy: [email protected], tel. 22 255 05 00 🎟️Wstęp wolny

Chodźcie na spacer! Będziemy odkrywać historię „Dzielnicy Ministerstw". 🏛️ Tomasz Markiewicz, historyk i varsavianista, poprowadzi nas przez okolice ulic Kruczej, Wspólnej, Żurawiej i Hożej oraz placu Trzech Krzyży. To kolejna odsłona cyklu varsavianistycznego „Warszawskie rozmaitości". 🟡Warszawa w XIX w. nie pełniła funkcji stolicy dużego Państwa, jak to było do czasu rozbiorów. Nie posiadała zatem nowoczesnej infrastruktury biurowej, w tym monumentalnych gmachów charakterystycznych dla XIX wiecznych stolic vide Paryż czy Bukareszt (dzięki odzyskaniu niepodległości przez Rumunię w drugiej połowie XIX wieku w jej stolicy wzniesiono okazałe budynki ministerstw, teatrów, banków, poczt w stylu eklektycznym i secesyjnym). U progu niepodległości doskwierał w Warszawie brak okazałych gmachów rządowych. W latach 1918-1939 do celów administracyjnych i biurowych adaptowano pałace, kamienice i carskie koszary albo budowano nowe budynki wokół gęsto zabudowanego centrum. Nowoczesne gmachy minis...