Opis
Ogrodnicy pielęgnujący rozległe ogrody Dwór drewniany Goście To rytm miękki Ciepły czik czik Wrzucone w słoik drobne monety i piach Zakręcone mocno I lekko potrząsane czik czik Jeśli siedzisz - wstań czik czik Jeśli stoisz - obróć się czik czik Zamek mnie intryguje. To, jak góruje nad przestrzenią. Linie, które go definiują, można wyraźnie zobaczyć, poczuć. Intryguje mnie i budzi lęk. Przez prawie 200 lat był otoczony pawilonami - wojskowym szpitalem. Jest twierdzą. Czuję w tej architekturze napięcie. Onieśmiela mnie. Lubię, że otula go cisza i można w nią miękko wpaść - głęboko, aż do warstwy iłów błękitnych. W moich performansach punktem wyjścia są teksty, które piszę. Performans przygotowany specjalnie dla Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski wyrasta z pośpiechu i rytmu przygotowań. Niespodziewanie odsłania analogie do miejsc, które dobrze znam. Napojem wieczoru będzie woda oligoceńska. Aleksandra Kubiak Urodzona w 1978 artystka wizualna, autorka performansów, filmów i form przestrzennych. W swojej twórczości bada społeczną skuteczność sztuki oraz jej psychologiczny wymiar. Od 2014 roku realizuje rozbudowany, autobiograficzny cykl prac, w którym doświadczenie żałoby i traumy przekształca w eksperyment formalny na styku performansu, filmu dokumentalnego i teatru. Tworzy autorskie scenariusze i teksty, pracuje z aktorami i reżyseruje, budując złożone procesualne struktury oparte na relacji. Od 2011 roku rozwija empatyczne działania relacyjne z zaproszonymi osobami, pracując na styku historii jednostkowych i społecznych. W 2023 roku nakładem BWA Zielona Góra, we współpracy z Zachętą - Narodową Galerią Sztuki oraz Instytutem Sztuk Wizualnych ukazała się obszerna monografia Zrobię serce / I'll Make a Heart pod redakcją Anny Łazar. Było to pierwsze tak szerokie opracowanie jej twórczości, zawierające analizy, interpretacje oraz psychoanalityczne omówienie prac, sytuujące jej praktykę w kontekście współczesnych dyskusji o traumie, pamięci i performatywności. Trzykrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2023 roku nominowana do Nagrody Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia w zakresie działalności naukowej, w tym twórczości artystycznej. W latach 2001-2013 współtworzyła wraz z Karoliną Wiktor Grupę Sędzia Główny - jeden z istotnych kolektywów artystycznych pierwszej dekady XXI wieku w Polsce. Dzieła grupy znajdują się m.in. w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Zachęty - Narodowej Galerii Sztuki. Od 2017 roku pracuje w Instytucie Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego. Projekt finansowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności Komponent: Odporność i konkurencyjność gospodarki; Inwestycja A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
Ogrodnicy pielęgnujący rozległe ogrody Dwór drewniany Goście To rytm miękki Ciepły czik czik Wrzucone w słoik drobne monety i piach Zakręcone mocno I lekko potrząsane czik czik Jeśli siedzisz - wstań czik czik Jeśli stoisz - obróć się czik czik Zamek mnie intryguje. To, jak góruje nad przestrzenią. Linie, które go definiują, można wyraźnie zobaczyć, poczuć. Intryguje mnie i budzi lęk. Przez prawie 200 lat był otoczony pawilonami - wojskowym szpitalem. Jest twierdzą. Czuję w tej architekturze napięcie. Onieśmiela mnie. Lubię, że otula go cisza i można w nią miękko wpaść - głęboko, aż do warstwy iłów błękitnych. W moich performansach punktem wyjścia są teksty, które piszę. Performans przygotowany specjalnie dla Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski wyrasta z pośpiechu i rytmu przygotowań. Niespodziewanie odsłania analogie do miejsc, które dobrze znam. Napojem wieczoru będzie woda oligoceńska. Aleksandra Kubiak Urodzona w 1978 artystka wizualna, autorka performansów, filmó...