Opis
Wystawa dostępna do 31.12.2025 Skuza Studio, ul. Konopacka 21 WWA 24h/dobę (eng. below) W mitologiach europejskich i przedchrześcijańskich lisica była figurą sprytu, liminalności i seksualnej autonomii. Z kolei sarna - od Artemidy po słowiańskie podania - symbolizowała wrażliwość, uważność i czystość nie w sensie moralnym, lecz energetycznym. Kiedy te dwa zwierzęce archetypy zostają splecione z kobiecą cielesnością, zyskują nową perspektywę: nie reprezentują przeciwieństw, ale napięcie pomiędzy nimi, które staje się przestrzenią innego rodzaju kobiecości - otwartej i wymykającej się klasyfikacjom. Lisica staje się przewodniczką chaosu i autonomii, sarna przewodniczką uważności i subtelnej czujności. To dwie energie, które w kobiecym ciele współistnieją, choć kultura próbowała je zawsze rozdzielić. Moje hybrydy to figury przekraczania narzuconych granic - biologicznych, społecznych, seksualnych. W tych rzeźbach kobiecość nie jest „jedna"; jest procesem, konstytuuje się w ruchu, w relacji, w otwieraniu i zamykaniu, w polowaniu i uciekaniu, w pożądaniu i obawie. Opowiadam nie tyle o dwoistości, ile o płynności: o ciągłym negocjowaniu miejsca między dzikością a kruchością, między widzialnością a ukryciem, między zwierzęcością a człowieczeństwem. Te rzeźby są pozbawione hierarchii. Nie stają po stronie ani natury, ani kultury - pokazują, że kobiece ciało jest przestrzenią, w której ten podział nigdy nie był prawdziwy. W ich formach odbija się mit, biologia i queerowa wizja ciała jako architektury płynnego stawania się, zwłaszcza wtedy, gdy kultura oczekuje jego stabilności lub wygaszenia. To nie tylko obiekty, lecz rytuały przejścia: materialne, zakorzenione w mitach, ale zanurzone w współczesnym języku oporu. Lisico-sarnie hybrydy są manifestem dojrzałej, transformującej się kobiecości - tej, która nie potrzebuje już uzasadnień, bo sama jest własnym mitem. Projekt realizowany jest dzięki wsparciu Unii Europejskiej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. #KPO #KrajowyPlanOdbudowy #NextGenerationEU Serdecznie dziękuję za wsparcie Marcie Skuzie, Rafałowi Żwirkowi, Markowi Ruszczyńskiemu i Kasi Rakowskiej. ______ December 14-31, 2025 Available 24 hours a day Opening: December 14, 2025, at 6:00 p.m. In European and pre-Christian mythology, the Fox was a figure of cunning, liminality, and sexual autonomy. The Doe, on the other hand, from Artemis to Slavic legends, symbolized sensitivity, mindfulness, and purity, not in a moral sense, but in an energetic one. When these two animal archetypes are intertwined with female physicality, they gain a new perspective: they do not represent opposites, but the tension between them, which becomes a space for a different kind of femininity-one that is open and defies classification. The fox becomes a guide to chaos and autonomy, the deer a guide to mindfulness and subtle alertness. These are two energies that coexist in the female body, although culture has always tried to separate them. My hybrids are figures that transcend imposed boundaries-biological, social, sexual. In these sculptures, femininity is not "one"; it is a process, constituted in movement, in relationship, in opening and closing, in hunting and fleeing, in desire and fear. I am not so much talking about duality as about fluidity: about the constant negotiation of a place between wildness and fragility, between visibility and concealment, between animality and humanity. These sculptures are devoid of hierarchy. They do not take the side of either nature or culture-they show that the female body is a space where this division has never been true. Their forms reflect myth, biology, and a queer vision of the body as an architecture of fluid becoming, especially when culture expects its stability or extinction. These are not just objects, but rites of passage: material, rooted in myths, but immersed in the contemporary language of resistance. Fox-deer hybrids are a manifesto of mature, transforming femininity - one that no longer needs justification because it is its own myth. The project is implemented with the support of the European Union under the National Recovery and Resilience Plan. #KPO #KrajowyPlanOdbudowy #NextGenerationEU Special thanks to Marta Skuza, Rafał Żwirek, Marek Ruszczyński and Kasia Rakowska
Wystawa dostępna do 31.12.2025 Skuza Studio, ul. Konopacka 21 WWA 24h/dobę (eng. below) W mitologiach europejskich i przedchrześcijańskich lisica była figurą sprytu, liminalności i seksualnej autonomii. Z kolei sarna - od Artemidy po słowiańskie podania - symbolizowała wrażliwość, uważność i czystość nie w sensie moralnym, lecz energetycznym. Kiedy te dwa zwierzęce archetypy zostają splecione z kobiecą cielesnością, zyskują nową perspektywę: nie reprezentują przeciwieństw, ale napięcie pomiędzy nimi, które staje się przestrzenią innego rodzaju kobiecości - otwartej i wymykającej się klasyfikacjom. Lisica staje się przewodniczką chaosu i autonomii, sarna przewodniczką uważności i subtelnej czujności. To dwie energie, które w kobiecym ciele współistnieją, choć kultura próbowała je zawsze rozdzielić. Moje hybrydy to figury przekraczania narzuconych granic - biologicznych, społecznych, seksualnych. W tych rzeźbach kobiecość nie jest „jedna"; jest procesem, konstytuuje się w ruchu,...