Opis
Wspólnie z wydawnictwem Austeria zapraszamy na spotkanie z Antonim Zającem wokół książki „Anarchiwa i kryptografie. Niespokojni Leo Lipskiego". W rozmowie wezmą udział Barbara Klicka i prof. Adam Lipszyc. • 22 stycznia (czwartek), 18.00 • Księgarnia Czarnego, al. Jana Pawła II 45a/56 O książce: Osiadły w Tel Awiwie tuż po II wojnie światowej, schorowany i biedny, Leo Lipski miał jeden cel: ukończyć i wydać „Niespokojnych" - „powieść z czasów krakowskich, wyłącznie prawie erotyczną", w ¬której cień katastrofy kładzie się na przedwojennym świecie młodości. Jej widmo odbiera piszącemu dostęp do „czystych" wspomnień - naznacza piętnem zniszczenia rzeczywistość, która o swoim przyszłym losie nic jeszcze nie wie albo dopiero zaczyna go przeczuwać. Lipski dąży do rejestracji ulotnych, trudno uchwytnych w języku aspektów istnienia, które czynią je żywotnym i utrzymują w ruchu, sprawiając, że jest ono „niespokojne", nieustępliwie pragnie bycia w świecie. „Niespokojni" to literackie archiwum przedwojennego życia, widzianego z perspektywy zmartwiałej, pogrążonej w kryzysie teraźniejszości. Pisarz posłużył się nie tylko wspomnieniami, lecz także własnymi utworami pisanymi w latach trzydziestych, czasem cytując ich długie fragmenty. Próbował w ten sposób „zrekonstruować" swój niewydany przedwojenny debiut. Jak pisze we wprowadzeniu Antoni Zając: „Nieprawdą jest, że życiorys pisarza »rozpadł się w na proch«. Również jego dorobek warto postrzegać w sposób bardziej zniuansowany, niż zwyczajnie jako zbiór stricte autobiograficznych refleksji i świadectw niekończącego się zmawiania »żałobnej modlitwy, która stała się pisarską udręką«. »Niespokojni« to powieść, która (…) jest wynikiem twórczej dialektyki popędu życia i pracy żałoby. Erotyczny niepokój nawracający z przeszłości sprawia, że archiwum zmienia się w anarchiwum, bogate w doświadczenia, teksty i ich wzajemne rezonanse". Barbara Klicka - poetka, prozaiczka, autorka tekstów teatralnych. Laureatka Nagrody Poetyckiej Silesius i Nagrody Literackiej Gdynia. Kuratorka i współtwórczyni wielu przedsięwzięć artystycznych i literackich, m.in projektu „Nowy Tajny Detektyw", festiwalu Podlasie SlowFest czy Festiwalu Europejski Poeta Wolności (2019). Była członkinią zespołu Pochwalone. Opublikowała między innymi książki poetyckie: „same same" (2012), „Nice" (2015), „Allel" (2021) i powieści „Zdrój" (2019) i „Reneta" (2023). Członkini zespołu redakcyjnego pisma „Dialog". Adam Lipszyc - eseista, tłumacz, dr hab., prof. PAN, pracuje w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, kieruje tamtejszym Ośrodkiem Myśli Psychoanalitycznej, uczy na Uniwersytecie SWPS oraz na Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki. Redaktor naczelny czasopisma „Wunderblock. Psychoanaliza i Filozofia". Zajmuje się filozoficznymi konsekwencjami psychoanalizy, filozofią literatury i dwudziestowieczną myślą żydowską. Ostatnio opublikował książkę „Melville: ostatki tożsamości" (Warszawa, 2022) i tom esejów „Papierowy nos literatury. Pisanie i psychoanaliza" (Kraków, 2024). Laureat nagrody „Literatury na Świecie" im. Andrzeja Siemka, nagrody Allianz Kulturstiftung i Nagrody Literackiej Gdynia. Od 2019 członek kapituły NLG. Antoni Zając - literaturoznawca i krytyk literacki. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Pisze teksty naukowe (publikowane m.in. na łamach „Tekstów Drugich", „Wielogłosu" i „Forum Poetyki"), recenzje i szkice (przede wszystkim dla „Literatury na Świecie"). Interesuje się związkami między literaturą i psychoanalizą. W latach 2018-2024 redaktor czasopisma literackiego „Wizje". Stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w ramach programu START.
Wspólnie z wydawnictwem Austeria zapraszamy na spotkanie z Antonim Zającem wokół książki „Anarchiwa i kryptografie. Niespokojni Leo Lipskiego". W rozmowie wezmą udział Barbara Klicka i prof. Adam Lipszyc. • 22 stycznia (czwartek), 18.00 • Księgarnia Czarnego, al. Jana Pawła II 45a/56 O książce: Osiadły w Tel Awiwie tuż po II wojnie światowej, schorowany i biedny, Leo Lipski miał jeden cel: ukończyć i wydać „Niespokojnych" - „powieść z czasów krakowskich, wyłącznie prawie erotyczną", w ¬której cień katastrofy kładzie się na przedwojennym świecie młodości. Jej widmo odbiera piszącemu dostęp do „czystych" wspomnień - naznacza piętnem zniszczenia rzeczywistość, która o swoim przyszłym losie nic jeszcze nie wie albo dopiero zaczyna go przeczuwać. Lipski dąży do rejestracji ulotnych, trudno uchwytnych w języku aspektów istnienia, które czynią je żywotnym i utrzymują w ruchu, sprawiając, że jest ono „niespokojne", nieustępliwie pragnie bycia w świecie. „Niespokojni" to literackie archiwum ...