Albo Inaczej 2 w BOKu (Głębocka 66)

Alkopoligamia.com prezentuje Projekt Albo Inaczej. [email protected]

Białołęcki Ośrodek Kultury powstał w 1997 roku. Od 2015 roku Dyrektorem jest Karolina Adelt-Jóźwiak.

BOOKING / MANAGEMENT: [email protected]

Alkopoligamia.com 2016-2022

Emil „Blef“ Wiśniewski

(uwaga: BIOGRAFIE W JEZYKU POLSKIM ZNAJDZIESZ W DALSZEJ CZESCI) Armed with an arsenal of ferocious contemporary cover songs by women singers, and supported by some of the most respected musicians, and one hot producer, in the business, 21-year old Polish born chanteuse Monika Borzym is declaring herself a new voice in modern jazz. The world is only waiting to concur. Monika Borzym discovered jazz at an early age, and is a natural musician, but her upbringing could have sent her in many different directions, thankfully she took a more studied path. “My dad listens to new romantic stuff, Tears For Fears, Toto, there was never Miles Davis playing in my house. My mum listened to Cleine Dion, and Whitney Houston mostly, I sang along at elementary school, luckily they never pushed me to do Idol like stuff.” Monika’s influences, once she moved on from Whitney, include the obvious greats, and some lesser- known artists. “It all started with Ella Fitzgerald, she was my first mistress and my greatest one. Then I got fascinated with Carmen McRae, who was more obscure; and far more intense when it comes to the lyrics. I also find great inspiration in Anita O’Day, and absolutely in Miles Davis; I generally love the trumpeters, Chet Baker, Terence Blanchard, I worship the ground they walk upon. I adore Bill Evans. Also, I’ve been in love with Radiohead since my lower secondary school.” In 2008, following an intense Eastern European schooling in all aspects of classical and jazz theory, composition and performance, Monika started spending time in the states, and eventually received a scholarship from the University of Miami’s Frost School of Music. While there she studied under numerous world-renowned jazz musicians, including Lisanne Lyons, Larry Lapin, Dante Luciani, Greg Gisbert, Chuck Bergeron, Ira Sullivan, and Shelly Berg. Borzym’s experiences in the sunshine state also resulted in a chance meeting with the man who would play an enormous role in the development of her musical career. Monika explains, “I met Matt Pierson for the first time when I was studying in Miami; he came to us to deliver a series of lectures about the music business. Matt is a person who I find important to me personally, and a giant in the world of jazz. He has discovered many talents and released plenty of records with Joshua Redman, Brad Meldhau, Chick Corea, Pat Metheny. A very close friend of mine Dante Luciani told me there would be a jam session in the evening, and that Pierson was planning to come. So I went there to sing and to get to know Matt. He liked my performance very much, we started to chat, made friends, and later, once I had returned to Poland, we kept in touch on Facebook. At that time we had already started considering recording together.” The Borzym/Pierson team started the process of creating Girl Talk in early 2011; with an empty canvas, the repertoire was wide open. “We didn’t plan on the Girl Talk project, I have a background in standards but Matt suggested we try more contemporary material. The initial playlist definitely included a lot of men, but eventually we noticed that the list did include a lot of women, so Matt suggested we go in this direction and we added more women to the mix and took away the men.” Monikę pierwszy raz zobaczyliśmy i usłyszeliśmy w Sali Kongresowej podczas Jazz Jamboree 2009. Miała wówczas 19 lat i była jedyną z zaproszonych przez Michała Urbaniaka kobiet, jedynym gościem z Polski. Kiedy wyszła na scenę zaśpiewać podczas koncertu „Miles of Blue” już po pierwszych dźwiękach skoncentrowała na sobie uwagę wszystkich. To było kilka minut niesłychanej magii. Pomimo iż obok niej wystąpili znakomici muzycy z Nowego Jorku czy Londynu ten moment koncertu należał do niej. Najmłodsza na scenie, z najmniejszym dorobkiem a mimo to dyrygowała tym bandem po swojemu. Jej muzyczna droga rozpoczęła się bardzo świadomie od klasy fortepianu w Szkole Muzycznej. Kolejne etapy to Z.P.S.M im. Fryderyka Chopina w Warszawie a później podróż za ocean. Ten moment zadecydował o zmianie instrumentu z fortepianu na własny głos. W John Jersey High School przez rok najbardziej fascynowało ją śpiewanie w chórach oraz różnych zespołach. Po powrocie do Polski kontynuowała edukację wokalną w szkole muzycznej wtapiając się równocześnie w scenę jazzową. Za namową przyjaciół brała udział w szeregu festiwali wokalnych zdobywając nagrody i co ważniejsze doświadczenia. W 2008 roku otrzymała stypendium w jednej z najbardziej znanych szkół jazzowych – University of Miami Frost School of Music. Dwa lata później, po podpisaniu kontraktu nagrała swoją pierwszą płytę. Nad produkcją płyty w Nowym Jorku czuwał Matt Pierson – jeden z najbardziej znanych producentów z kręgu jazzu i muzyki filmowej. Dzisiaj Monika jest nadal stypendystką na Uniwersytecie w Stanach a swoją pasję realizuje zarówno w Polsce jak i za oceanem. Na debiutancki album Moniki składają się interpretacje znanych utworów muzyki popularnej: 1. “You Know You’re No Good” (z repertuaru Amy Winehouse) 2. “Extraordinary Machine” (z repertuaru Fiona Apple) 3. “Even So” (z repertuaru Rachael Yamagata) 4. “American Boy” (z repertuaru Estelle) 5. “Field Below” (z repertuaru Reginy Spektor) 6. “Appletree” (z repertuaru Erykah Badu) 7. “Down Here Below” (z repertuaru Abbey Lincoln) 8. “Gatekeeper” (z repertuaru Feist) 9. “The Dry Cleaner from Des Moines” (z repertuaru Joni Mitchell) 10. “Abololo” (z repertuaru Marisa Monte) 11. “Possibly Maybe” (z repertuaru Bjork) 12. “Thank You” (z repertuaru Dido) Do nagrania zaproszeni zostali czołowi muzycy amerykańscy: Gil Goldstein – fortepian Aaron Parks – fortepian Steve Cardenas – gitara Larry Grenadier – bass Eric Harland – perkusja Bashiri Johnson, Rogerio Boccato – instrument perkusyjne Greg Gisbert – trąbka Mike Davis – puzon Seamus Blake – saksofon Charles Pillow – klarnet Aaron Heick – flet Lois Martin – altówka Jody Redhage - wiolonczela Całość zaaranżował Gil Goldstein – zdobywca 4 nagród Grammy, aranżer m.in. albumów Stinga, Chrisa Botti, Pat’a Metheny oraz najbliższy współpracownik Bobba McFerrina. Drugim aranżerem na albumie był Aaaron Parks

[email protected]

Paulina Przybysz

𝗗𝗢 𝗭𝗢𝗕𝗔𝗖𝗭𝗘𝗡𝗜𝗔 𝗪 𝟮𝟬𝟮𝟳 kontakt: [email protected]

Koncert 4.04 WARSZAWA BILETY : https://www.eventim.pl/event/rosalie-4-4-warszawa-hydrozagadka-19943267/?affiliate=LBB

https://ralphkaminski.com/

Team Managerski: Robert Gajewski (booking/koncerty) tel.: +48 609 219 906 e-mail: [email protected] Rafał Podlewski (promo/wizerunek) tel.: +48 606 431 255 e-mail: [email protected]

Popkiller. Konkretnie o muzyce. Macie dosyć muzycznej papki, która zewsząd atakuje nijakością? Popkiller wyeliminuje wszystkie szumy i pozwoli skupić się na tym, co w muzyce naprawdę wartościowe. http://www.popkiller.pl

Management & booking: mail: [email protected]

KONCERTY: [email protected] 531-715-320