LARP: Zimuje się w lesie (WYDARZENIE WSTRZYMANE!)

⚠️ UWAGA: ZAPISY WSTRZYMANE! ⚠️ ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ "Tatry, tuż pod granicą. Miejscowość, której nie znajdziesz na mapie, a jeśli znajdziesz - nie poznasz po nazwie. Otulona mgłą, nisko zawieszonym niebem i milczeniem starszym niż asfalt na drogach. To tutaj, co roku, dzieje się coś, o czym się nie mówi. Coś, co nie mieści się w słowach, a jednak zbliża ludzi bardziej niż cokolwiek innego... Zimą część mieszkańców przemienia się w wilki. Nie podczas pełni. Nie z gniewu. Po prostu - kiedy przychodzi pierwszy poważny mróz. Kiedy temperatura spada poniżej tego, co ludzkie. Ich ciała się zmieniają. Ich myśli - rzedną. Ich serca biją rytmem lasu. A potem znikają w śniegu, czasem na miesiące. Czasem na zawsze. Każdy z wilków wraca wiosną. Przynajmniej na początku. Ale z każdym rokiem jest trudniej. Z każdym kolejnym sezonem ciało potrzebuje więcej ciepła, więcej światła, by powrócić do formy człowieka. Aż w końcu... ...się nie wraca. A ci, którzy zostają w lesie, żyją jeszcze chwilę. Może rok. Może dwa. Wilcze życie jest piękne, ale krótkie. Zanim jednak to się stanie - cała społeczność zbiera się razem. Wilkołaki i ich bliscy. Ci, którzy zostaną, i ci, którzy odejdą. Spotykają się na wspólnej kolacji. Żeby się pożegnać. Żeby przypomnieć sobie nawzajem, co znaczy być człowiekiem. Żeby jeszcze raz usiąść przy stole, napić się herbaty, zjeść szarlotkę. Może coś powiedzieć. Może zamilknąć obok kogoś, kogo się kocha. To wieczór, który się nie powtarza. Dla niektórych będzie to ostatni raz, gdy zobaczą bliskich. Dla innych - ostatni moment, by wyznać prawdę, która już za chwilę stanie się niepotrzebna. To nie jest opowieść o potworach. To opowieść o odchodzeniu. O zimie, która nie chce odejść. O wspomnieniach, które grzeją lepiej niż ogień. O szarlotce, listach i milczeniu. O was". ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ Tym razem mamy okazję zaprosić was na melancholijny i tajemniczy LARP: 🐺 "Zimuje sie w lesie" 🌲 ⠀ Jest to chamber LARP, bazujący na głębokich, niekiedy dość ciężkich relacjach, w którym główną rolę odgrywają emocje. Uczucia, którzymi postacie darzą siebie nawzajem mają duży wpływ zarówno na tych co są w pełni ludzcy oraz na tych, w których drzemie dusza wilka. To rozgrywka skonstruowana w bardzo literackim charakterze, dodającym całokształtowi swoistego klimatu. Z pewnością w tej atmosferze odnajdą się fani wczuwania w odgrywanie postaci, dla których immersja jest kluczowym elementem gier fabularnych. ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ ✒️ AUTOR GRY: Gabriel Schwarz Gawlik ⏰⠀CZAS ROZGRYWKI: ok. 𝟮-𝟯 h 📝⠀OBOWIĄZUJĄ ZAPISY⠀➼⠀WIĘCEJ W DYSKUSJI DO WYDARZENIA (ZAPISY WSTRZYMANE!) 👟⠀WSTĘP WOLNY⠀➼⠀OBOWIĄZUJE W PRZYPADKU NIEOBSADZENIA WSZYSTKICH RÓL! 💸⠀WSTĘP BEZPŁATNY! 👥⠀LIMIT GRACZY: 𝟮𝟮 os. 👹⠀MISTRZ GRY: Asia Pietrzak ⚙️⠀MECHANIKI: "NO PAIN" 🐺⠀STROJE NIEOBOWIĄZKOWE, ALE MILE WIDZIANE! ⚠️⠀TRIGGERY: UTRATA BLISKIEJ OSOBY, TRUDNE RELACJE RODZINNE, PRZEMOC, DYSKRYMINACJA, SAMOTNOŚĆ, WILKOŁAKI ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ LARP 🎭 odbędzie się w CZWARTEK (27 listopada 2025 r.) 📅, w przytulnych murach Wydziału Humanistycznego UMK 🏰 (s. 22; Collegium Maius; ul. Fosa Staromiejska 3), o godz. 𝟭𝟳:𝟯𝟬! ⏰ ⠀ 📝⠀INFO. ZAPISY⠀➼⠀Poprzez zaostawienie komentarza pod odpowiednim postem w dyskusji do wydarzenia lub skontaktowaniu się z nami w wiadomości prywatnej! ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ Do zobaczenia na wspólnym ognisku... Być może ostatnim? 🐺 ⠀ Zachęcamy do obserwowania i polubienia naszych mediów społecznościowych! 📌 ⠀ #Toruń #UMK #SKL #LARP #wilkołaki #wataha #zimowanie #Tatry #góry #zimuje_się_w_lesie #relacje #emocje #uczucia #immersja

⚠️ UWAGA: ZAPISY WSTRZYMANE! ⚠️ ⠀ ✄┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈ ⠀ "Tatry, tuż pod granicą. Miejscowość, której nie znajdziesz na mapie, a jeśli znajdziesz - nie poznasz po nazwie. Otulona mgłą, nisko zawieszonym niebem i milczeniem starszym niż asfalt na drogach. To tutaj, co roku, dzieje się coś, o czym się nie mówi. Coś, co nie mieści się w słowach, a jednak zbliża ludzi bardziej niż cokolwiek innego... Zimą część mieszkańców przemienia się w wilki. Nie podczas pełni. Nie z gniewu. Po prostu - kiedy przychodzi pierwszy poważny mróz. Kiedy temperatura spada poniżej tego, co ludzkie. Ich ciała się zmieniają. Ich myśli - rzedną. Ich serca biją rytmem lasu. A potem znikają w śniegu, czasem na miesiące. Czasem na zawsze. Każdy z wilków wraca wiosną. Przynajmniej na początku. Ale z każdym rokiem jest trudniej. Z każdym kolejnym sezonem ciało potrzebuje więcej ciepła, więcej światła, by powrócić do formy człowieka. Aż w końcu... ...się nie wraca. A ci, którzy zostają w lesie, żyją jeszcze chwi...