Opis
Dorota Swobodzińska przypomni w Książnicy Kopernikańskiej sylwetkę Ignacego Zelka (1894-1961), znanego rzeźbiarza, w 65. rocznicę jego śmierci. 🎨 Ignacy Zelek torunianinem został z wyboru - osiadł w Toruniu po I wojnie światowej, wrósł w miejscowe środowisko artystyczne i miał swój udział w kształtowaniu kulturalnego pejzażu miasta. Jego domeną była rzeźba - głównie sakralna, realizowana w różnych materiałach (drewno, kamień, marmur, glina, sztuczny kamień). Uprawiał też malarstwo, zajmował się pozłotnictwem. 🐻 Powszechnie znane są jego rzeźby niedźwiedzi przy wejściu do gmachu Dyrekcji Lasów Państwowych, mniej zauważana w przestrzeni miasta - płaskorzeźba „Spragnionych napoić" nad wejściem do dawnej Kasy Chorych (ob. Ubezpieczalnia, ul. Uniwersytecka), a jeszcze mniej - medaliony na sklepieniu sal parteru Dworu Artusa, przy realizacji których miał pracować w czasie II wojny światowej. 🎓 Ignacy Zelek uczył się w Szkole Przemysłowej w Kołomyi, studia rzeźby w Akademii w Krakowie przerwała I wojna światowa. Służył w Legionach, jako ranny w szpitalu w Pradze uczył się krótko w tamtejszej Akademii. Po zakończeniu wojny wrócił do Krakowa, ukończył studia i w 1920 roku przyjechał do Torunia. 🛠️ Jako twórca Ignacy Zelek był niezwykle pracowity i pełen zapału. W połowie lat 20. XX w. prowadził wraz z Wojciechem Durkiem Zakład Artystyczny „Rzeźba", z siedzibą przy ul. Sukienniczej 2-4. Zakład oferował wykonanie wszelkich urządzeń wnętrz kościelnych, od ołtarzy przez obrazy i figury, po witraże, a także ozdoby do ogrodów. Ważne dzieło obu twórców stanowi nowy wystrój kościoła garnizonowego pw. św. Katarzyny, za sprawą którego w 1924 roku zmienił on symbolikę z chwały oręża niemieckiego na pomnik polskości. 🤝 Zelek należał do Konfraterni Artystów, której celem było wypracowanie stylu polskiego po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, a także budowanie i konsolidacja środowiska. 👩🏫 DOROTA SWOBODZIŃSKA - historyczka sztuki, przewodniczka, monografistka twórczości Ignacego Zelka, właścicielka Piernikarni Starotoruńskiej i kawiarni Torunianka Café, w których historia jest wszechobecna.
Dorota Swobodzińska przypomni w Książnicy Kopernikańskiej sylwetkę Ignacego Zelka (1894-1961), znanego rzeźbiarza, w 65. rocznicę jego śmierci. 🎨 Ignacy Zelek torunianinem został z wyboru - osiadł w Toruniu po I wojnie światowej, wrósł w miejscowe środowisko artystyczne i miał swój udział w kształtowaniu kulturalnego pejzażu miasta. Jego domeną była rzeźba - głównie sakralna, realizowana w różnych materiałach (drewno, kamień, marmur, glina, sztuczny kamień). Uprawiał też malarstwo, zajmował się pozłotnictwem. 🐻 Powszechnie znane są jego rzeźby niedźwiedzi przy wejściu do gmachu Dyrekcji Lasów Państwowych, mniej zauważana w przestrzeni miasta - płaskorzeźba „Spragnionych napoić" nad wejściem do dawnej Kasy Chorych (ob. Ubezpieczalnia, ul. Uniwersytecka), a jeszcze mniej - medaliony na sklepieniu sal parteru Dworu Artusa, przy realizacji których miał pracować w czasie II wojny światowej. 🎓 Ignacy Zelek uczył się w Szkole Przemysłowej w Kołomyi, studia rzeźby w Akademii w Krakowie p...