Wernisaż jednego obrazu Anny Świtajskiej: Ithell Colquhoun

Zapraszamy na pierwsze letnie spotkanie w ramach cyklu "Wernisaż jednego obrazu Anny Świtajskiej". Bohaterką majowego spotkania będzie wyjątkowa Ithell Colquhoun. Ithell Colquhoun (1906-1988) była brytyjską malarką i pisarką, której twórczość w unikalny sposób łączyła surrealizm z głębokim zainteresowaniem ezoteryką. Wykształcona w prestiżowej Slade School of Art, początkowo tworzyła wielkoformatowe kompozycje klasyczne i biblijne, jednak szybko zwróciła się ku literaturze okultystycznej. Do ruchu surrealistycznego dołączyła oficjalnie w 1939 roku, inspirując się m.in. antropomorficznymi wizjami Salvadora Dalego oraz teoriami André Bretona. Rozwinęła własną odmianę automatyzmu malarskiego, tzw. „psychomorfologię", służącą do badania przestrzeni psychicznej, którą opisała w tekstach teoretycznych i praktykowała przez kolejne 25 lat. Już w 1940 roku zerwała jednak z oficjalną grupą surrealistów, odmawiając porzucenia swoich okultystycznych pasji na rzecz ideologii ruchu. Pod koniec lat 40. zamieszkała w Kornwalii, gdzie stała się uznanym autorytetem w dziedzinie ezoteryki, łącząc działalność pisarską (m.in. powieść The Goose of Hermogenes) z regularnym wystawianiem swoich prac. Choć przez lata tworzyła na marginesie głównego nurtu, w latach 70. jej twórczość została odkryta na nowo, co zaowocowało licznymi wystawami retrospektywnymi i uznaniem jej kluczowej roli w historii brytyjskiego surrealizmu. Dzięki wsparciu Miasta Sopot oraz stypendium artystycznemu Marszałka Województwa Pomorskiego macie Państwo, Panie i Panowie fantastyczną okazję do wysłuchaniu w tym roku pięciu wykładów na temat wybitnych artystek, reprezentantek wciąż żywego nurtu surrealistycznego w sztuce. Projekt dofinansowany ze środków Miasta Sopot.

Zapraszamy na pierwsze letnie spotkanie w ramach cyklu "Wernisaż jednego obrazu Anny Świtajskiej". Bohaterką majowego spotkania będzie wyjątkowa Ithell Colquhoun. Ithell Colquhoun (1906-1988) była brytyjską malarką i pisarką, której twórczość w unikalny sposób łączyła surrealizm z głębokim zainteresowaniem ezoteryką. Wykształcona w prestiżowej Slade School of Art, początkowo tworzyła wielkoformatowe kompozycje klasyczne i biblijne, jednak szybko zwróciła się ku literaturze okultystycznej. Do ruchu surrealistycznego dołączyła oficjalnie w 1939 roku, inspirując się m.in. antropomorficznymi wizjami Salvadora Dalego oraz teoriami André Bretona. Rozwinęła własną odmianę automatyzmu malarskiego, tzw. „psychomorfologię", służącą do badania przestrzeni psychicznej, którą opisała w tekstach teoretycznych i praktykowała przez kolejne 25 lat. Już w 1940 roku zerwała jednak z oficjalną grupą surrealistów, odmawiając porzucenia swoich okultystycznych pasji na rzecz ideologii ruchu. Pod koniec la...