Opis
Naukowe Koło Kultury Medialnej „PRojektor" oraz studencki portal informacyjny „Kto pytał", działające na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, mają zaszczyt zaprosić na studencko-doktorancką konferencję: „«Między liliji kręgi». O trupach martwych i żywych w ujęciu komunikacyjnym". Dawniej śmierć była „oswojona" - pisał Philippe Ariès - wierzono bowiem, że „pozostawia czas na przygotowanie się". Relacja człowieka ze śmiercią (w tym dbałość o zachowanie tradycji obrządku pogrzebowego czy nastawienie do nieboszczyka) zmieniała się jednak w ciągu stuleci, aż wiek XX zupełnie ją „wyeliminował". Nic więc dziwnego, że śmierć zaczęła pojawiać się nagle, bez uprzedzenia, nieoczekiwanie, pozostawiając po sobie „poniżającego i odrażającego trupa - symbol nieobecności" (L-V. Thomas). Trupa, który nie przynależy już do świata żywych, ale wciąż zajmuje przestrzeń, wzbudza emocje, zakłóca spokój. Tymczasem zdaje się, że współczesność dąży do odbudowania zerwanej więzi między człowiekiem a śmiercią, że podejmuje próby jej ponownego „oswojenia". Wobec tego powrót śmierci oznacza także powrót trupa - bohatera szeroko pojętych tekstów kultury (literackich, medialnych, prasowych itp.). Stąd ponowne wydania, interpretacje, odczytania klasyków światowej grozy (M Shelley, Frankenstein; B. Stocker, Dracula), powrót do słowiańszczyzny, w tym polskiego upiora (Ł. Kozak, Upiór. Historia naturalna), a nawet teoretyczno-antropologiczne próby ujęcia statusu nieboszczyka (E. Domańska, Nekros. Wprowadzienie do ontologii martwego ciała). Proponujemy zatem - by za przykładem Mickiewicza - zajrzeć „między lilii kręgi", odgrzebać trupa i przyjrzeć się osobliwej transgresji świata żywych i umarłych. Wszak, jak wynika z treści przywołanej ballady, to „ten, którego nie ma" warunkuje zaistnienie aktu komunikacji, a zarazem staje się jego tematem". Z tego powodu przedmiotem naszych badawczych rozważań będą trupy martwe (np. ciało, zgon, rodzaje śmierci), jak i trupy żywe (upiory w kulturze, upiór jako literacka metafora). Zapraszamy do refleksji nad poniższymi zagadnieniami: Materialność trupa (fizjologia, fazy rozkładu, dyskurs medyczny) Trup jako nieobecny (ontologia trupa) Trup jako Inny Przedstawienie trupa w rozmaitych tekstach kultury (literaturze, tekstach użytkowych, współczesnych mediach) Komunikacja żywych i umarłych na przestrzeni wieków Elementy dyskursu żałobnego (trup jako czynnik „wykluczający" ze społeczności) Żywy trup rozumiany jako figura (metafora), tekstowy reprezentant człowieka, który „jest umarły dla świata - dla czasu teraźniejszego - a w innym czasie, w »ojczyźnie myśli« i wspomnień jest żywy" (J.M. Rymkiewicz) Żywy trup (upiór) w przestrzeni kulturowo-medialnej Na zgłoszenia (temat + abstrakt do 300 słów) czekamy do 7 kwietnia 2026 roku. Opieka naukowa: prof. UAM dr hab. Agnieszka Kula, mgr Martyna Olejniczak. Sekretariat konferencji: Krzysztof Kubiak, Dominika Kołodziejczak, Konrad Gaca. Kontakt: [email protected] Strona internetowa konferencji: miedzyliliami.pl
Naukowe Koło Kultury Medialnej „PRojektor" oraz studencki portal informacyjny „Kto pytał", działające na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, mają zaszczyt zaprosić na studencko-doktorancką konferencję: „«Między liliji kręgi». O trupach martwych i żywych w ujęciu komunikacyjnym". Dawniej śmierć była „oswojona" - pisał Philippe Ariès - wierzono bowiem, że „pozostawia czas na przygotowanie się". Relacja człowieka ze śmiercią (w tym dbałość o zachowanie tradycji obrządku pogrzebowego czy nastawienie do nieboszczyka) zmieniała się jednak w ciągu stuleci, aż wiek XX zupełnie ją „wyeliminował". Nic więc dziwnego, że śmierć zaczęła pojawiać się nagle, bez uprzedzenia, nieoczekiwanie, pozostawiając po sobie „poniżającego i odrażającego trupa - symbol nieobecności" (L-V. Thomas). Trupa, który nie przynależy już do świata żywych, ale wciąż zajmuje przestrzeń, wzbudza emocje, zakłóca spokój. Tymczasem zdaje się, że współczesność dąży do odbudowania zerwanej więzi między człowiekiem a ś...