ALEJA PRAW KOBIET. „Same o sobie" - spotkanie z Monika Glosowitz i Antonina Tosiek

ALEJA PRAW KOBIET „Same o sobie" - spotkanie z Monika Glosowitz („Opowiesci kobiet z rodzin gorniczych") oraz Antonina Tosiek („Przepraszam za brzydkie pismo") 🎤Prowadzenie: Joanna B. Bednarek 📌Sala Wielka, Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu 🎟️Bilety: 7 zł 🔷Zapraszamy na kolejna odsłone spotkan z cyklu „Aleja Praw Kobiet". Cykl zainicjowalismy w Centrum Kultury ZAMEK w 2022 r. Jego idea było upamietnienie kolejnej rocznicy uzyskania przez kobiety praw wyborczych oraz wpisanie sie w program wydarzen zwiazanych z nazwaniem jednej z poznanskich ulic Aleja Praw Kobiet. Wywalczone w 1918 r. prawa miały juz wtedy szersze znaczenie: dotyczyły nie tylko udziału w wyborach, ale takze umozliwienia dostepu do nauki, do pracy, do samostanowienia i decydowania o sobie w sprawach swiatopogladowych, do uczestniczenia w pełni w zyciu społecznym, gospodarczym i kulturalnym czy wreszcie - prawa do mowienia własnym głosem. 🔷Tak zwany zwrot ludowy to z pewnoscia jedno z najwazniejszych zjawisk ostatnich dekad. Ma on jednak swoje slepe plamki i wpada w pułapki. Taka slepa plamka jest marzenie o spojnej całosci. Zaledwie kilka lat temu w jednym z konstytutywnych dla refleksji nad ludowa historia tomie mozna było przeczytac symptomatyczne zdanie: „Ludowa historia Polski nie da sie w zaden sposob sprowadzic do «ludowej historii Polakow (i Polek)»". Gest wziecia w nawias wiele zdradza - jak podpowiada gramatyka jezyka polskiego, umieszcza sie w nich element nieprzynalezacy do tresci zasadniczej lub mniej wzgledem niej istotny. Ta biblioteczna anegdota nie ma sugerowac, by wobec kazdej ludowej historii praktykowac czytanie wybitnie podejrzliwe. Chodzi o to, by uswiadomic sobie - na co zwraca uwage pierwsza z goscin spotkania, Antonina Tosiek, w ksiazce „Przepraszam za brzydkie pismo" - ze pisac jedna historie wsi, to przemilczec dziesiatki tysiecy innych. „Lud", przekonuje Tosiek, powinien miec imiona, nie imie. A wiele z tych imion - wymazanych z kart historii, zamknietych w archiwach lub nigdy nie zapisanych - nalezało do kobiet. „Przepraszam za brzydkie pismo" oraz „Opowiesci kobiet z rodzin gorniczych" ukazuja, ze ludowe historie najlepiej działaja jako wielogłos pełen kontrapunktow. Bo, jak stwierdza pamietnikarka Gospodyni, „jeden opis i jedno zycie nie odzwierciedla tego nigdy". Pułapka z kolei wiaze sie z wyzwaniem etycznym. Modna w ostatnich latach kategoria „oddawania głosu" zapomnianym bohaterkom, „słabym podmiotom" historii okazuje sie tu co najmniej kłopotliwa. Osłabia autonomie pamietnikarek, ktore - czesto przezwyciezajac trudnosci emocjonalne, społeczne i materialne - zdecydowały o tym, ze zabiora głos. Opowiedza same o sobie. Suwerennosc w ich imieniu wyraza pamietnikarka Marianna S.: „[…] nikogo nie prosiłam zeby mi kto napisał tylko sama". Na pułapke etyczna zwraca uwage takze druga z goscin spotkania, Monika Glosowitz: chodzi o to, by nie „zagadac" pamietnikarek. Nasza rola jest tu skromniejsza, ale zadanie - zapewne - niełatwe: mamy ich wysłuchac. Wiemy juz, jakie mechanizmy zadecydowały o tym, ze kobiety w ramach pisania historii uciszono. Ale co one chciały nam opowiedziec? Co akcentowały, a co postanowiły przemilczec - wiec opowiesci o tym w pamietnikach nie znajdujemy? Jakie doswiadczenia powracaja, ukazujac wspolnote przezyc, a jakie okazuja sie odrozniajace? Jakie emocje piszacych ujawniaja - a jakie w czytajacych uruchamiaja - pamietniki? Jakie kształty przybieraja lekcje historii, ktore daja nam pamietnikarki wsi i gornictwa? Akuszerki ich głosow - Antonina Tosiek i Monika Glosowitz - proponuja nam poznanie opowiesci o doswiadczeniach kobiet ludowych: „z wnetrza ich własnych jezykow i emocji". Spotkajmy sie w ramach Alei Praw Kobiet, by usłyszec od nich, ze ludowa historia była kobieta. 🔵MONIKA GLOSOWITZ - doktorka literaturoznawstwa, adiunktka w Uniwersytecie Slaskim. Absolwentka uniwersytetow w Oviedo, Grenadzie i Utrechcie. Kieruje projektem „Pamietniki kobiet z rodzin gorniczych", prowadzi tez Archiwum Pamieci Rybniczanek i Rybniczan, a takze redaguje serie naukowa „Krytyczne studia nad narracjami kobiet z regionow przemysłowych" w Wydawnictwie Uniwersytetu Slaskiego oraz poetycka „Wszedzie na ziemi jest rownonoc" w wydawnictwie Katalog Press. W 2019 roku opublikowała „Maszynerie afektywne. Literackie strategie emancypacji w najnowszej polskiej poezji kobiet" (Instytut Badan Literackich Polskiej Akademii Nauk), za ktore w 2020 roku otrzymała Poznanska Nagrode Literacka - Stypendium im. Stanisława Baranczaka. Do 2024 roku jurorka Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. W latach 2018-2020 przewodniczaca Rybnickiej Rady Kobiet. Mieszka w Kamieniu, ma dwoch synow. 🔵ANTONINA TOSIEK (ur. 1996) - badaczka dwudziestowiecznej diarystyki ludowej, poetka i krytyczka. Doktorantka ostatniego roku Szkoły Doktorskiej Nauk o Jezyku i Literaturze UAM. Laureatka Studenckiego Nobla w kategorii literatura i dziennikarstwo. Członkini redakcji naukowej kwartalnika „Czas Kultury". Autorka ksiazki „Przepraszam za brzydkie pismo" oraz tomow poetyckich „storytelling" i „zertwy". Laureatka Nagrody im. Wisławy Szymborskiej, Nagrody im. Adama Włodka oraz Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. 🔵JOANNA B. BEDNAREK - historyczka literatury i kultury wspołczesnej; dr nauk humanistycznych. Wspołredaktorka kilku tomow zbiorowych - ostatnio "To wroci. Przeszłosc i przyszłosc pandemii" (2022); redaktorka naczelna dwutygodnika "CzasKultury.pl". Z Przemysławem Czaplinskim opracowała internetowe kompendium "Kultura przed prawem 1989-2024. Przewodnik".

ALEJA PRAW KOBIET „Same o sobie" - spotkanie z Monika Glosowitz („Opowiesci kobiet z rodzin gorniczych") oraz Antonina Tosiek („Przepraszam za brzydkie pismo") 🎤Prowadzenie: Joanna B. Bednarek 📌Sala Wielka, Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu 🎟️Bilety: 7 zł 🔷Zapraszamy na kolejna odsłone spotkan z cyklu „Aleja Praw Kobiet". Cykl zainicjowalismy w Centrum Kultury ZAMEK w 2022 r. Jego idea było upamietnienie kolejnej rocznicy uzyskania przez kobiety praw wyborczych oraz wpisanie sie w program wydarzen zwiazanych z nazwaniem jednej z poznanskich ulic Aleja Praw Kobiet. Wywalczone w 1918 r. prawa miały juz wtedy szersze znaczenie: dotyczyły nie tylko udziału w wyborach, ale takze umozliwienia dostepu do nauki, do pracy, do samostanowienia i decydowania o sobie w sprawach swiatopogladowych, do uczestniczenia w pełni w zyciu społecznym, gospodarczym i kulturalnym czy wreszcie - prawa do mowienia własnym głosem. 🔷Tak zwany zwrot ludowy to z pewnoscia jedno z najwazniejszych zjawisk ostat...