Wernisaż wystawy Kateryny Senchenko

HISTORIE BEZ TWARZY bądź uważny, zobacz więcej Od autorki: Około 10 lat temu przeczytałam gdzieś, że 60% informacji pobieramy z komunikacji niewerbalnej. To znaczy bez słów. Możemy wiele zrozumieć po sposobie, w jaki człowiek się porusza, dotyka przedmiotów i innych ludzi. Fakt ten uderzył mnie tak bardzo, że zaczęłam szukać tych szczegółów wszędzie, we wszystkich ludziach, których spotkałam. Najpierw patrzyłam na to oczami, później przez aparat. Zaczęłam fanatycznie lubić ludzkie dłonie i pięty, stopy. Można tak wiele z nich wyczytać! Przez sposób stąpania po ziemi i poruszania palcami. Było w tym tyle piękna, że ​​od tego czasu przy kontaktach z nowymi osobami najpierw patrzę na jego/jej dłonie i stopy. Nie tylko oglądałam, ale i podziwiam. To bardzo wpłynęło na moją pracę, jako fotografki. Zmieniło mnie to nawet pod względem emocjonalnym, teraz zakochuję się w rękach, a potem w głosie i zachowaniu. Mój chłopak mówi, że to bardzo atrakcyjna perwersja. No cóż, mam nadzieję, że to prawda i uda mi się nią z Wami podzielić. O autorce: Kateryna Senchenko fotografka, dyrektorka kreatywna z Kijowa Wiem dokładnie, do czego zostałam stworzona. Dlatego przez 11 lat pracowałam w dziennikarstwie telewizyjnym, przez trzy lata mieszkałam i studiowałam w Polsce, ukończyłam kurs fotografii, retuszu, pisania i content marketingu. Wiem, dlaczego nauczyłam się organizować i szkolić zespoły medialne w Ukrainie i za granicą. To wszystko ze względu na historie. Wizualne i tekstowe, dynamiczne i statyczne, offlajno-onliniowe i cyfrowo-rzeczywiste. Historie we wszystkich formatach, ale zawsze szczere i ekscytujące. I wiem na pewno, czego chce. Żeby moje historie zostały usłyszane, widziane, dyskutowane. Bo życie bez ciekawych historii to tylko szara seria wydarzeń. ___ 🔔 Po wernisażu zapraszamy na piątkowy przegląd klubowych brzmień z Londynu i Berlina. Parkiet rozkręca nasz stały rezydent DJ Romanus znany też jako Graftmann.

HISTORIE BEZ TWARZY bądź uważny, zobacz więcej Od autorki: Około 10 lat temu przeczytałam gdzieś, że 60% informacji pobieramy z komunikacji niewerbalnej. To znaczy bez słów. Możemy wiele zrozumieć po sposobie, w jaki człowiek się porusza, dotyka przedmiotów i innych ludzi. Fakt ten uderzył mnie tak bardzo, że zaczęłam szukać tych szczegółów wszędzie, we wszystkich ludziach, których spotkałam. Najpierw patrzyłam na to oczami, później przez aparat. Zaczęłam fanatycznie lubić ludzkie dłonie i pięty, stopy. Można tak wiele z nich wyczytać! Przez sposób stąpania po ziemi i poruszania palcami. Było w tym tyle piękna, że ​​od tego czasu przy kontaktach z nowymi osobami najpierw patrzę na jego/jej dłonie i stopy. Nie tylko oglądałam, ale i podziwiam. To bardzo wpłynęło na moją pracę, jako fotografki. Zmieniło mnie to nawet pod względem emocjonalnym, teraz zakochuję się w rękach, a potem w głosie i zachowaniu. Mój chłopak mówi, że to bardzo atrakcyjna perwersja. No cóż, mam nadzieję, że...