Opis
„Szepczące w ciemnościach" to spektakl o kobiecej wspólnocie i pamięci. Podejmuje tematy represji, seksualności, wewnętrznego konfliktu między osobistymi pragnieniami, a normami narzuconymi przez system. Polowanie na kobiety staje się metaforą przemocy i kontroli, przywołując zarówno procesy czarownic z przeszłości, jak i współczesne formy opresji. Inspiracją do powstania spektaklu było wiele źródeł literackich oraz prac analityczek jungowskich, zajmujących się kobiecą tożsamością i drogą do autentyczności. Wśród nich znajdują się „Podróż bohaterki" Maureen Murdock, książki Marion Woodman, takie jak „Brzemienna dziewica" czy „Leaving My Father's House", a także „Biegnąca z wilkami" Clarissy Pinkoli Estés. Ważnym źródłem była również poezja - wiersze Anne Sexton „Czerwone trzewiki" i Zuzanny Ginczanki "Wyjaśnienie na marginesie". Spektakl stanowi uogólniony, sceniczny obraz tych inspiracji - łącząc literackie wizje z analizami jungowskich badaczek, tworzy symboliczną opowieść o kobiecej tożsamości, opresji i poszukiwaniu autentyczności. Występują: Aleksandra Duda Julia Magdalena Gleń Anna Mulicka Dominika Kałamarz-Skoberla Aleksandra Dusza Iwona Orlińska Agata Bielecka Radomir Bachar Mateusz Szaforz 👉Scenariusz i reżyseria: Agnieszka Włoch 👉Choreografia układów tanecznych: Radomir Bachar 👉Ruch sceniczny: Agnieszka Włoch i zespół 👉Opracowanie muzyczne: Łukasz Szuba, Szymon Lizurej, Agnieszka Włoch, Aneta Majewska 👉Reżyseria świateł: Daniel Jaskuła 👉Multimedia: Michał Misiura, Michał Przyszlak 👉Piosenka finałowa: - Wokal: Hania Rataj - Aranżacja muzyczna: Łukasz Szuba - Słowa: Agnieszka Włoch Wstęp tylko na podstawie zaproszeń i wejściówek. Wejściówki do odebrania w sekretariacie Młodzieżowego Domu Kultury w Opolu, ul. Strzelców Bytomskich 1 Wstęp bezpłatny, ale kapelusz będzie przyjmował darowizny 🎭🙂
„Szepczące w ciemnościach" to spektakl o kobiecej wspólnocie i pamięci. Podejmuje tematy represji, seksualności, wewnętrznego konfliktu między osobistymi pragnieniami, a normami narzuconymi przez system. Polowanie na kobiety staje się metaforą przemocy i kontroli, przywołując zarówno procesy czarownic z przeszłości, jak i współczesne formy opresji. Inspiracją do powstania spektaklu było wiele źródeł literackich oraz prac analityczek jungowskich, zajmujących się kobiecą tożsamością i drogą do autentyczności. Wśród nich znajdują się „Podróż bohaterki" Maureen Murdock, książki Marion Woodman, takie jak „Brzemienna dziewica" czy „Leaving My Father's House", a także „Biegnąca z wilkami" Clarissy Pinkoli Estés. Ważnym źródłem była również poezja - wiersze Anne Sexton „Czerwone trzewiki" i Zuzanny Ginczanki "Wyjaśnienie na marginesie". Spektakl stanowi uogólniony, sceniczny obraz tych inspiracji - łącząc literackie wizje z analizami jungowskich badaczek, tworzy symboliczną opowieść o kobi...