Krótkie metraże Jana Švankmajera w opolskim Kinie Meduza

Stowarzyszenie Opolskie Lamy, Kino Meduza i Czeskie Centrum zapraszają na pokaz krótkich metraży mistrza czeskiego filmowego surrealizmu, Jana Švankmajera! Filmy zostaną wyświetlone w języku czeskim z angielskimi napisami (wiele z nich jest jednak niewerbalnych). Zahrada | 1968 | 16 min Jowialny pan Pepík wiezie swego przyjaciela Františka do swojej willi. František jest zaskoczony, ponieważ dom, zamiast zwykłego płotu, jest ogrodzony rzędem ludzi trzymających się za ręce. Żeby auto mogło wjechać na posesję, część mężczyzn odsuwa się na bok, imitując drzwi. Pepík z dumą pokazuje swój ogród, króliki i kompost. Dopiero nachalnie wypytywany przez Františka przyznaje, że postanowił załatwić sobie żywy płot, i że stoją w nim ochotnicy, o których on coś niecoś wie... Kostnice | 1970 | 10 min Czarnobiały kolaż filmowy w reżyserii Švankmajera stara się uchwycić miejsce, które nawet samo z siebie jest dość niepokojące i nie wymagało zastosowania zbyt wielu efektów filmowych, by przerażać. Mowa tutaj o Kaplicy Czaszek z kościoła pod wezwaniem Wszystkich Świętych w dzielnicy Sedlec na obrzeżach Kutnej Hory. W założonej w r. 1870 kaplicy znajduje się siedemnaście tysięcy ludzkich szkieletów, w większości należących do ofiar epidemii czarnej śmierci z 1380 r. Kości zostały wykorzystane przez rzeźbiarza Františka Rinta do stworzenia oryginalnych ornamentów, żyrandoli itp. W filmie ta sceneria została skontrastowana z komentarzem przewodniczki, która oprowadza po kaplicy dzieci. Całość wydaje się absurdalna i surrealistyczna. Otrantský zámek | 1977 | 15 min Badacz oraz doktor nauk medycznych Jaroslav Vozáb postawił sobie za cel odnaleźć miejsce akcji klasycznej gotyckiej powieści Horace Walpola Otrantský zámek (pol. Zamczysko w Otranto). Konkretne dowody dla prawdziwości swoich tez badacz odnalazł na zamku w pobliżu Náchodu. Animowane ilustracje z książki przeplatają się z opowieścią odkrywcy-entuzjasty. Jídlo | 1992 | 16 min W animowanym krótkometrażowym filmie Jídlo, wykorzystując typową dla siebie surrelistyczno-fantastyczną ekspresję artystyczną Jan Švankmajer ironicznie przygląda się niepohamowanej żarłoczności rodzaju ludzkiego i przemijalności życia. Autor w dziele z 1992, podobnie jak w innych swoich filmach, przeplata animację z grą aktorską.

Stowarzyszenie Opolskie Lamy, Kino Meduza i Czeskie Centrum zapraszają na pokaz krótkich metraży mistrza czeskiego filmowego surrealizmu, Jana Švankmajera! Filmy zostaną wyświetlone w języku czeskim z angielskimi napisami (wiele z nich jest jednak niewerbalnych). Zahrada | 1968 | 16 min Jowialny pan Pepík wiezie swego przyjaciela Františka do swojej willi. František jest zaskoczony, ponieważ dom, zamiast zwykłego płotu, jest ogrodzony rzędem ludzi trzymających się za ręce. Żeby auto mogło wjechać na posesję, część mężczyzn odsuwa się na bok, imitując drzwi. Pepík z dumą pokazuje swój ogród, króliki i kompost. Dopiero nachalnie wypytywany przez Františka przyznaje, że postanowił załatwić sobie żywy płot, i że stoją w nim ochotnicy, o których on coś niecoś wie... Kostnice | 1970 | 10 min Czarnobiały kolaż filmowy w reżyserii Švankmajera stara się uchwycić miejsce, które nawet samo z siebie jest dość niepokojące i nie wymagało zastosowania zbyt wielu efektów filmowych, by przerażać. Mo...