Opis
Warsztaty Kultury w Lublinie zapraszają na wykład-podróż przez wieki, podczas którego uczestnicy i uczestniczki zobaczą ikoniczne obrazy ukazujące wodę w różnych aspektach - religijnym i ziemskim, jako symbol zmienności i źródło życia. Pojawią się też dzieła mniej znane, ale w interesujący sposób interpretujące „wodny" temat. Woda to wiele kontrastujących ze sobą znaczeń i symboli, więc motywy z nią związane od wieków towarzyszą sztuce. Koncepcja przedstawiania tego motywu zmieniała się jednak na przestrzeni wieków. Dla jednych stanowiła apoteozę spokoju, dla innych była chaosem i złowrogim żywiołem, pełniła też rolę symboliczną, religijną i mityczną. Woda dla starożytnych była pierwotnym żywiołem, życiodajnym zasobem i fundamentem rolnictwa. Od zawsze jest nieodłączną częścią ludzkiej codzienności, podobnie jak powietrze; daje życie, pożywienie, spokój, ale również niszczy i przynosi śmierć. Stary Testament obfituje w destrukcyjne ukazanie tego żywiołu, m.in. w motywie potopu. Woda w sztuce sakralnej jest również nierozerwalnie związana z chrztem Chrystusa. Woda, która nieustannie płynie, często symbolizowała w malarstwie przemijanie i kruchość życia. W okresie odrodzenia starano się oddać piękno natury, a woda sprzyjała tworzeniu sielankowego, spokojnego nastroju. Malarstwo renesansowe i barokowe obfitowało w przedstawienia Posejdona, nimf wodnych i trytonów, które uosabiały siłę rzek i mórz. W XVII-wiecznym malarstwie holenderskim realistycznie przedstawiano kanały, rzeki i morza jako drogi handlowe oraz walkę z żywiołem powodzi. Holenderska marynistyka XVII wieku celebrowała potęgę morską, handel i eksplorację, artyści z niezwykłą precyzją odtwarzali takielunek, typy statków (od rybackich kutrów po wielkie jednostki wojenne) oraz realistycznie przedstawiali morza i oceany. Romantycy, burząc klasyczne koncepcje, chętnie przedstawiali niszczycielskie oblicze wodnego żywiołu, z którym człowiek nie może się równać. Zmiany wprowadzone przez impresjonistów dotyczyły głównie odrzucenia narracji i symboliki na rzecz ukazania relacji świetlno-barwnych na ruchliwej tafli wody. Woda we współczesnej sztuce nie jest już raczej klasycznym motywem malarskim, staje się coraz częściej tematem ekologicznym w dobie zagrożeń związanych z kryzysem klimatycznym oraz narzędziem do badania relacji między naturą a człowiekiem. Podczas wykładu uczestnicy i uczestniczki zobaczą więc wizje rzek, mórz i oceanów, mityczne bóstwa wodne i świętych oraz sceny rodzajowe, rybaków i portowe życie. Pojawią się sztormy i spienione morskie fale, ale również owoce morza na talerzach, ulewy, mżawki i kałuże oraz pogodny dzień na plaży. Prowadzenie: Kamila Śpiewla-Kasperek 🔺🔻🔺🔻🔺 Dlaczego warto przyjść na wykład: - zobaczysz, jak zmieniało się przedstawianie wody w sztuce na przestrzeni wieków - poznasz symboliczne i kulturowe znaczenia wody - od starożytności po współczesność - odkryjesz zarówno ikoniczne dzieła, jak i mniej znane, zaskakujące interpretacje - spojrzysz na znane motywy z nowej perspektywy - od mitologii po współczesne problemy ekologiczne - Kamila Śpiewla-Kasperek w przystępny i angażujący sposób wprowadzi słuchaczy i słuchaczki w temat, co pozwoli lepiej zrozumieć kontekst powstawania wybranych obrazów 🔺🔻🔺🔻🔺 Informacje praktyczne: Kiedy: 14 maja 2026 r., godz. 17.00-18.00 Gdzie: Warsztaty Kultury w Lublinie, ul. Grodzka 5a, sala widowiskowa - II piętro Dla kogo: osoby dorosłe Wstęp wolny 🔺🔻🔺🔻🔺 Dostępność Pokój wyciszeń, słuchawki wyciszające. Zapytaj o udogodnienia: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdNzNo_lardHrZrmFrhet8vTGX0-gk35acVDFnH6aPgIHWijg/viewform Poczytaj o dostępności Warsztatów Kultury i skontaktuj się z nami: https://warsztatykultury.pl/pl/dostepnosc-wk/
Warsztaty Kultury w Lublinie zapraszają na wykład-podróż przez wieki, podczas którego uczestnicy i uczestniczki zobaczą ikoniczne obrazy ukazujące wodę w różnych aspektach - religijnym i ziemskim, jako symbol zmienności i źródło życia. Pojawią się też dzieła mniej znane, ale w interesujący sposób interpretujące „wodny" temat. Woda to wiele kontrastujących ze sobą znaczeń i symboli, więc motywy z nią związane od wieków towarzyszą sztuce. Koncepcja przedstawiania tego motywu zmieniała się jednak na przestrzeni wieków. Dla jednych stanowiła apoteozę spokoju, dla innych była chaosem i złowrogim żywiołem, pełniła też rolę symboliczną, religijną i mityczną. Woda dla starożytnych była pierwotnym żywiołem, życiodajnym zasobem i fundamentem rolnictwa. Od zawsze jest nieodłączną częścią ludzkiej codzienności, podobnie jak powietrze; daje życie, pożywienie, spokój, ale również niszczy i przynosi śmierć. Stary Testament obfituje w destrukcyjne ukazanie tego żywiołu, m.in. w motywie potopu. Woda ...