Opis
Są w nas historie, których nie opowiadamy nikomu. Słowa, których nie zdążyłyśmy wypowiedzieć. Decyzje, za które wciąż siebie karzemy. I rany po cudzych słowach, po odejściach, po tym, co „miało być inaczej". Przebaczenie nie przychodzi łatwo. Czasem najtrudniej jest wybaczyć sobie. Za to, że nie umiałyśmy. Za to, że zaufałyśmy. Za to, że byłyśmy zbyt miękkie… albo zbyt twarde. Zapraszamy Cię na warsztaty rozwoju osobistego o przebaczeniu. O powolnym, czułym odpuszczaniu. O przepraszaniu bez poczucia upokorzenia. O wybaczaniu bez zapominania siebie. O życiu w zgodzie z własnym sercem, bez ranienia innych, ale też bez ciągłego poświęcania się. To będzie spotkanie dla kobiet, które: - noszą w sobie ciężar przeszłości, - czują, że czas przestać rozdrapywać stare rany, - pragną spokoju, a nie racji, - chcą odzyskać relację z samą sobą. Nie obiecujemy prostych odpowiedzi. Obiecujemy bezpieczną przestrzeń, uważność i obecność. Łzy, które nie będą wstydem. Ciszę, która będzie ulgą. I słowa, które może po raz pierwszy wypowiesz na głos. 📅 21 lutego 🕑 godz. 10:00 📍 Szeligowskiego 6c, Lublin REJESTRACJA: https://forms.gle/fMUjnq6F5GkKk1329 Jeśli Twoje serce cicho mówi: „już dość" , posłuchaj go. Czasem przebaczenie nie zmienia przeszłości… ale potrafi zmienić całe dalsze życie
Są w nas historie, których nie opowiadamy nikomu. Słowa, których nie zdążyłyśmy wypowiedzieć. Decyzje, za które wciąż siebie karzemy. I rany po cudzych słowach, po odejściach, po tym, co „miało być inaczej". Przebaczenie nie przychodzi łatwo. Czasem najtrudniej jest wybaczyć sobie. Za to, że nie umiałyśmy. Za to, że zaufałyśmy. Za to, że byłyśmy zbyt miękkie… albo zbyt twarde. Zapraszamy Cię na warsztaty rozwoju osobistego o przebaczeniu. O powolnym, czułym odpuszczaniu. O przepraszaniu bez poczucia upokorzenia. O wybaczaniu bez zapominania siebie. O życiu w zgodzie z własnym sercem, bez ranienia innych, ale też bez ciągłego poświęcania się. To będzie spotkanie dla kobiet, które: - noszą w sobie ciężar przeszłości, - czują, że czas przestać rozdrapywać stare rany, - pragną spokoju, a nie racji, - chcą odzyskać relację z samą sobą. Nie obiecujemy prostych odpowiedzi. Obiecujemy bezpieczną przestrzeń, uważność i obecność. Łzy, które nie będą wstydem. Ciszę, która będzie ulgą. I słowa...