Opis
[🇺🇦/🇬🇧⬇] 🔹otwarcie: 20.03.2026 (piątek), godz. 19.00 🔹oprowadzanie po wystawie: 21.03.2026 (sobota), godz. 16.00 🔹gdzie: Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin 🔹język: wernisaż i oprowadzanie w jęz. PL/UA; tłumaczenie: Volodymyr Dyshlevuk; brak tłumaczenia na PJM 🔹wystawa czynna do: 31.05.2026 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00) 🔹wstęp wolny 🔸kurator: Paweł Korbus Projekt Pavla Kovacha powstał na styku dwóch rzeczywistości: sztuki i bezpośredniego doświadczenia wojny. Artysta, który obecnie pełni służbę wojskową, pracuje z materiałami mającymi bezpośredni związek z frontem: artefaktami, dokumentami oraz przedmiotami należącymi do poległych, rannych i zaginionych. W jego praktyce sztuka staje się narzędziem dokumentowania i symbolicznego porządkowania traumatycznego doświadczenia. Wystawa „Hoc est corpus meum" łączy prace powstałe przed pełnoskalową inwazją rosji na Ukrainę z realizacjami projektowanymi już w trakcie służby wojskowej. Tytuł wystawy przywołuje formułę eucharystyczną „to jest ciało moje", której trawestacja w kulturze popularnej „hokus pokus" kojarzona jest z magicznym zaklęciem. W tym kontekście pojawia się pytanie o sprawczość języka i obrazu: czy sztuka może coś przemienić, czy jest jedynie gestem symbolicznym wobec realnego doświadczenia przemocy i utraty. Minimalistyczna, często konceptualna forma prac kontrastuje z ich ciężarem znaczeniowym. Jedna z instalacji, zbudowana jest z odlewów autentycznych wkładek z butów poległych żołnierzy, tworzy mapę rozproszonych miejsc pochówku i symboliczny gest ponownego „zebrania" rozdzielonych ciał. Instalacja bez tytułu (Liść laurowy) przepisuje symbol chwały w statystykę wojennych strat poprzez numery zawiadomień o śmierci. W innych realizacjach artysta wykorzystuje elementy rzeczywistości wojennej jak fragmenty szkła po eksplozjach, przedmioty z punktów wojskowych czy materiały dokumentujące stratę. Istotnym wątkiem wystawy jest napięcie między dokumentem a metaforą. Instalacje z ziemią, wodą, solą czy woskiem badają działanie czasu i pamięci, a performanse ujawniają podwójną tożsamość autora - żołnierza i artysty. Wystawa staje się archiwum i symbolicznym pomnikiem, w którym materia rzeczy codziennych zapisuje doświadczenie przemocy, straty i pamięci. ...................... Wystawa w ramach projektu „Praktyki sztuki w czasie wojny" Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury Patronat medialny: ArtsLooker, Kultura Enter, Magazyn Szum, Miej Miejsce, Mint Magazine, Radio Lublin, TVP Lublin ___________ 🇺🇦 Павло Ковач „Hoc est corpus meum" 🔹відкриття виставки: 20.03.2026 (п'ятниця), 19:00 🔹екскурсія виставкою: 21.03.2026 (субота), 16:00 🔹де: Галерея Лабіринт, вул. Попелушки, 5 (ul. ks. J. Popiełuszki 5), Люблін 🔹мова: вернісаж та екскурсія польською та англійською мовами; переклад - Володимир Дишлевук; без перекладу мовою жестів 🔹виставка діятиме до: 31.05.2026 (вівторок-неділя, 12:00-19:00) 🔹вхід вільний 🔸куратор: Павел Корбус Проєкт Павла Ковача виник на перетині двох реальностей: мистецтва та безпосереднього досвіду війни. Митець, який зараз служить у війську, працює з матеріалами, безпосередньо пов'язаними з фронтом: артефактами, документами та предметами, що належать загиблим, пораненим та зниклим безвісти. У його практиці мистецтво стає інструментом документування та символічного впорядкування травматичного досвіду. Виставка «Hoc est corpus meum» поєднує роботи, створені до російського повномасштабного вторгнення в Україну, з працями, розробленими уже під час військової служби. Назва виставки нагадує євхаристійну формулу «це моє тіло», травестація якої в масовій культурі, «фокус-покус», асоціюється з магічним заклинанням. У цьому контексті з'являється питання про агентність мови та образу: чи здатне мистецтво щось змінити, чи це лише символічний жест перед обличчям реального досвіду насильства та втрати. Мінімалістична, часто концептуальна форма творів контрастує з вагою їхніх значень. Одна з інсталяцій, побудована зі зліпків автентичних устілок із взуття полеглих солдатів, створює карту розкиданих місць поховань та символічний жест «збирання» розділених тіл. Інсталяція без назви («Лавровий лист») переписує символ слави на статистику втрат воєнного часу через номери повідомлень про смерть. В інших проєктах митець використовує елементи воєнної реальності, такі як уламки скла від вибухів, предмети з військових позицій та матеріали, що документують втрати. Важливою темою виставки є напруга між документом і метафорою. Інсталяції із використанням землі, води, солі чи воску досліджують вплив часу та пам'яті, тоді як перформанси розкривають подвійну ідентичність автора, солдата та художника. Виставка стає архівом і символічним меморіалом, де матеріальність буденних предметів фіксує досвід насильства, втрати та пам'яті. ...................... Виставка в рамках проєкту «Мистецькі практики під час війни» Фінансування Міністра культури та національної спадщини Польщі з Фонду популяризування культури Медіа-партнери: ArtsLooker, Kultura Enter, Magazyn Szum, Miej Miejsce, Mint Magazine, Radio Lublin, TVP Lublin ___________ 🇬🇧 Pavlo Kovach 'Hoc Est Corpus Meum' 🔹exhibition opening: Friday, 20 March 2026, 7:00 p.m. 🔹curatorial tour of the exhibition: Saturday, 21 March 2026, 4:00 p.m. 🔹venue: Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin 🔹language: opening and tour in Polish/Ukrainian; interpreter: Volodymyr Dyshlevuk; no Polish Sign Language interpreting 🔹exhibition runs until 31 May 2026 (Tue-Sun, 12:00-7:00 p.m.) 🔹free entry 🔸curator: Paweł Korbus Pavel Kovach's project emerges at the intersection of two realities: art and the direct experience of war. The artist, who is currently performing military service, works with materials directly connected to the front line: artefacts, documents, and belongings of the fallen, the wounded, and the missing. In his works, art serves as a tool to document and symbolically structure traumatic experiences. The exhibition 'Hoc Est Corpus Meum' brings together works created before the full-scale russian invasion of Ukraine and works created while the artist was already on military duty. The exhibition title evokes a passage from the Eucharistic Prayer, 'This is my body', whose popular-culture travesty - 'hocus-pocus' - is recognised as a magical spell. In this context, the question of the agency of language and image arises: can art change anything, or is it merely a symbolic gesture in the face of the real experience of violence and loss? The minimalist, often conceptual form of the works contrasts with their semantic weight. One of the installations, created from casts of the actual insoles of fallen soldiers, forms a map of scattered burial sites and a symbolic gesture of renewed 'gathering' of split bodies. Untitled installation (Bay leaf) rewrites the symbol of triumph into the statistics of war losses through casualty notification numbers. In other works, the artist uses elements of wartime reality such as glass shards left after explosions, items from military posts, or materials documenting loss. An important strand of the exhibition is the tension between document and metaphor. Installations containing soil, water, salt, or wax examine how time and memory operate, while performances reveal the author's double identity - soldier and artist. The exhibition becomes both an archive and a symbolic monument in which the materiality of everyday things preserves a record of the experience of violence, loss, and memory. The exhibition is part of the project 'Art Practices in Wartime'. Co-financed by the Polish Minister of Culture, National Heritage and Sport from the Culture Promotion Fund Media patronage: ArtsLooker, Kultura Enter, Magazyn Szum, Miej Miejsce, Mint Magazine, Radio Lublin, TVP Lublin
[🇺🇦/🇬🇧⬇] 🔹otwarcie: 20.03.2026 (piątek), godz. 19.00 🔹oprowadzanie po wystawie: 21.03.2026 (sobota), godz. 16.00 🔹gdzie: Galeria Labirynt, ul. ks. J. Popiełuszki 5, Lublin 🔹język: wernisaż i oprowadzanie w jęz. PL/UA; tłumaczenie: Volodymyr Dyshlevuk; brak tłumaczenia na PJM 🔹wystawa czynna do: 31.05.2026 (wt.-niedz., godz. 12.00-19.00) 🔹wstęp wolny 🔸kurator: Paweł Korbus Projekt Pavla Kovacha powstał na styku dwóch rzeczywistości: sztuki i bezpośredniego doświadczenia wojny. Artysta, który obecnie pełni służbę wojskową, pracuje z materiałami mającymi bezpośredni związek z frontem: artefaktami, dokumentami oraz przedmiotami należącymi do poległych, rannych i zaginionych. W jego praktyce sztuka staje się narzędziem dokumentowania i symbolicznego porządkowania traumatycznego doświadczenia. Wystawa „Hoc est corpus meum" łączy prace powstałe przed pełnoskalową inwazją rosji na Ukrainę z realizacjami projektowanymi już w trakcie służby wojskowej. Tytuł wystawy przywołuje form...