Opis
Spektakl „Milczenie. O Ewie Demarczyk" to teatralny pejzaż zbudowany z wyobraźni. Inspiracją są wybrane momenty z życia artystki oraz utwory i poezja, które śpiewała. Spektakl inspirowany postacią Ewy Demarczyk nie jest jej biografią. To opowieść o artystce, która nauczyła się w niej słuchać siebie i publiczności. Twórcy nie rekonstruują faktów, ale tworzą przestrzeń do zadawania pytań. Kim była Ewa prywatnie? Co widziała w lustrze, gdy zmywała sceniczny makijaż? Co czuła jako młoda studentka śpiewająca w Piwnicy pod Baranami? Co myślała, wracając po raz kolejny do tych samych utworów? Jak słyszała swój głos - i co słyszała w ciszy? Przedstawienie składa się z dwóch części. W pierwszej przyglądamy się scenicznej personie - silnej, wyrazistej, a jednocześnie kruchej. W drugiej próbujemy usłyszeć to, co mogło brzmieć w jej milczeniu. Z rozsypanych fragmentów powstaje mozaika możliwych emocji, tęsknot i dźwięków. To spektakl oparty na fikcji literackiej inspirowanej postacią i twórczością Ewy Demarczyk. Wizerunek bohaterki, jej myśli, dialogi, postacie i wydarzenia są wytworem wyobraźni twórców. Za rolę w spektaklu „Milczenie. O Ewie Demarczyk" Marta Gzowska-Sawicka otrzymała Złotą Maskę (2022) w kategorii aktorstwo - rola kobieca w spektaklach dramatycznych. UWAGA: Spektakl opiera się na fikcji literackiej zainspirowanej postacią i twórczością Ewy Demarczyk. Wizerunek bohaterki, jej przemyślenia, dialogi, wszystkie postacie, miejsca oraz wydarzenia są wytworem wyobraźni autorki scenariusza i reżysera spektaklu. Obsada: Marta Gzowska-Sawicka Tekst i dramaturgia - Zuzanna Bojda Reżyseria - Tomasz Fryzeł Scenografia i kostiumy - Szymon Szewczyk Muzyka i aranżacje piosenek - Nikodem Dybiński Reżyseria światła - Klaudyna Schubert Czas trwania: 80 min
Spektakl „Milczenie. O Ewie Demarczyk" to teatralny pejzaż zbudowany z wyobraźni. Inspiracją są wybrane momenty z życia artystki oraz utwory i poezja, które śpiewała. Spektakl inspirowany postacią Ewy Demarczyk nie jest jej biografią. To opowieść o artystce, która nauczyła się w niej słuchać siebie i publiczności. Twórcy nie rekonstruują faktów, ale tworzą przestrzeń do zadawania pytań. Kim była Ewa prywatnie? Co widziała w lustrze, gdy zmywała sceniczny makijaż? Co czuła jako młoda studentka śpiewająca w Piwnicy pod Baranami? Co myślała, wracając po raz kolejny do tych samych utworów? Jak słyszała swój głos - i co słyszała w ciszy? Przedstawienie składa się z dwóch części. W pierwszej przyglądamy się scenicznej personie - silnej, wyrazistej, a jednocześnie kruchej. W drugiej próbujemy usłyszeć to, co mogło brzmieć w jej milczeniu. Z rozsypanych fragmentów powstaje mozaika możliwych emocji, tęsknot i dźwięków. To spektakl oparty na fikcji literackiej inspirowanej postacią i twórczo...