CARNAVAL SZTUKMISTRZÓW�Sébastien Wojdan / Galapiat Cirque "BLANC"

O spektaklu W tym solowym performansie artysta odsłania się przed widzami i mierzy się z własnymi lękami, takimi jak hipochondria oraz nieustający strach przed śmiercią. To także obawy przed niespełnieniem, brakiem miłości, odrzuceniem, porzuceniem, byciem śmiesznym czy samotnym odchodzeniem. Wyzwaniem jest też zapewne 10-kilometrowy bieg przez miasto, jaki artysta odbywa przed każdym występem. W ten sposób chce osiągnąć pewien stan wyczerpania, transu, ale paradoksalnie także i odprężenia. Dopiero wtedy staje w centrum białej przestrzeni otoczonej wysokimi ścianami. Scena zamienia się w swego rodzaju laboratorium, w którym ciało człowieka i wielowymiarowość świata zostają poddane analizie za pomocą słów i przedmiotów: kawy, filiżanek, pomarańczy, gwoździ, noży, ruchu ciała, balansowania, projekcji wideo oraz muzyki. Wojdan podkreśla, że jego cyrk polega na wprowadzaniu na scenę wielu przedmiotów, które bada i którymi się bawi, budując i układając je w poszukiwaniu odpowiedniej architektury, dzięki czemu znaczenie stopniowo wyłania się samo. „Blanc" to cyrkowa podróż w głąb ludzkiej duszy. To autobiograficzny spektakl cyrkowy, który buduje swój język z wielu warstw znaczeń i doświadczeń performatywnych, osadzonych w dopracowanej, wyrafinowanej scenografii. Przedstawienie bywa momentami dezorientujące, a jednocześnie głęboko poruszające - impresyjne i bezkompromisowe w formie. Z osobistych lęków i indywidualnej perspektywy tworzy opowieść, która ostatecznie dotyka tego, co uniwersalne. Sébastien Wojdan Współzałożyciel Galapiat Cirque, kolektywu, który redefiniuje współczesny cyrk. Pierwszy raz mogliśmy go podziwiać na Carnavale Sztukmistrzów w 2014 roku w spektaklu „Marathon" (jednym z najczęściej wspominanych i zapamiętanych spektakli w całej historii festiwalu). Artysta urodził się w Polsce, a jako dziecko wyemigrował z rodzicami do Francji. Ukończył prestiżowe szkoły cyrkowe takie jak Balthazar, ENACR oraz CNAC. Wojdan nie ogranicza się do jednej roli - jest żonglerem, ekwilibrystą, muzykiem, twórcą scenografii oraz performerem. W 2006 roku założył Galapiat Cirque, kolektyw artystyczny, z którym współpracuje i tworzy do dziś. Oprócz swojej twórczości scenicznej, Sébastien angażuje się w projekty edukacyjne i społeczne. Prowadzi warsztaty, współtworzy projekty artystyczne, angażując różne grupy społeczne i instytucje takie jak szkoły czy szpitale. Artysta chętnie angażuje się wraz z zespołem Galapiat we współpracę kulturalną w Polsce np. projekt „Most" w Olsztynie 2024, czy ubiegłoroczny Circus Lab - masterclassy dla polskich artystów cyrkowych w Lublinie w ramach projektu Incydent polski. Carnaval Sztukmistrzów Największy w Polsce festiwal prezentujący sztukę cyrku współczesnego. Wydarzenie od lat przyciąga do miasta tłumy mieszkańców i turystów. Kuszą ich nie tylko pokazy cyrkowe na najwyższym poziomie, lecz także magiczna atmosfera festiwalu. W programie są m.in. pokazy klaunady, akrobatyki, żonglerki czy iluzji ujęte w formie emocjonujących spektakli cyrkowych, a także atrakcje dla dzieci czy koncerty. To najbardziej różnorodny performatywnie festiwal w kraju. Dodatkowo Carnavalowi towarzyszy Urban Highline - najstarszy i największy festiwal highline'owy na świecie odbywający się w miejskiej przestrzeni. Większość programu festiwalu jest bezpłatna i odbywa się na ulicach, placach i skwerach. Niektóre wydarzenia są biletowane - można je wtedy zobaczyć w teatrach i salach widowiskowych. 📅 23 i 24 LIP 2026 r. | godz. 20:00-21:00 i 16:00-17:00 📍 Sala Operowa CSK 🎫 Bilety dostępne w Kasie CSK oraz na bilety.csklublin.pl

O spektaklu W tym solowym performansie artysta odsłania się przed widzami i mierzy się z własnymi lękami, takimi jak hipochondria oraz nieustający strach przed śmiercią. To także obawy przed niespełnieniem, brakiem miłości, odrzuceniem, porzuceniem, byciem śmiesznym czy samotnym odchodzeniem. Wyzwaniem jest też zapewne 10-kilometrowy bieg przez miasto, jaki artysta odbywa przed każdym występem. W ten sposób chce osiągnąć pewien stan wyczerpania, transu, ale paradoksalnie także i odprężenia. Dopiero wtedy staje w centrum białej przestrzeni otoczonej wysokimi ścianami. Scena zamienia się w swego rodzaju laboratorium, w którym ciało człowieka i wielowymiarowość świata zostają poddane analizie za pomocą słów i przedmiotów: kawy, filiżanek, pomarańczy, gwoździ, noży, ruchu ciała, balansowania, projekcji wideo oraz muzyki. Wojdan podkreśla, że jego cyrk polega na wprowadzaniu na scenę wielu przedmiotów, które bada i którymi się bawi, budując i układając je w poszukiwaniu odpowiedniej archit...