ANNA MICHALAK PAWŁOWSKA „CZŁOWIEK W TEATRZE ZYCIA CODZIENNEGO"
Opis
Wystawa fotografii ANNY MICHALAK PAWŁOWSKIEJ „CZŁOWIEK W TEATRZE ZYCIA CODZIENNEGO" „Swiat jest teatrem, aktorami ludzie, ktorzy kolejno wchodza i znikaja". Nie tylko William Szekspir uwazał, ze zycie przypomina teatr. W ten sam sposob na swiat patrzyło wielu filozofow, artystow oraz badaczy. Jednym z nich był Erving Goffman - autor koncepcji „człowieka w teatrze zycia codziennego". Pewnego dnia na ulicach Bolkowa, Wrocławia, Etroubles, Sanfratello, El Rocio, w roznych miastach w Europie pojawiaja sie postaci ubrane niecodziennie. Wprowadzaja poruszenie, niecodziennosc, zaciekawienie. Powstaje zakrzywienie czasu. Przenosimy sie w przestrzen nierealna, wymyslona, odtworzona. Czasem wygladamy jak nasze babcie lub prababcie, ktore w tym samym czasie, w tym samym miejscu odtwarzały tradycyjne zwyczaje, albo przenosimy sie do swiata całkowicie wymyslonego, znanego z ksiazek lub filmow. Na chwile, na dzien, na weekend mozemy przez chwile byc kims zupełnie innym, mozemy schowac sie w jakas role, mozemy wymyslec siebie od nowa … Wspołpraca kuratorska Joanna Kinowska Anna Michalak-Pawłowska jest jedna z bohaterek ksiazki autorstwa Moniki Szewczyk-Wittek "Jedyne. Nieopowiedziane historie polskich fotografek" opowiadajacych o polskich fotografkach prasowych w latach 70,80 XX wieku. Od autorki: „Fotografowałam od dziecka, pierwsza nagrode za zdjecia otrzymałam w szkole podstawowej. Zawodowo zajełam sie fotografia w latach 80 tych XX w. Interesowała mnie zawsze fotografia społeczna i teatralna. Fotografowałam srodowisko opozycyjne i artystyczne, dokumentujac spotkania, wystawy i protesty. W tym czasie pracowałam tez w Pałacu Młodziezy jako instruktorka fotografii. Moje fotografie ukazywały sie na łamach „Sztandaru Młodych", „Na Przełaj", „Expressu Wieczornego". Do fotografii wrociłam w 2021 r dzieki wystawie i ksiazce autorstwa Moniki Szewczyk-Wittek" Jedyne. Nieopowiedziane historie polskich fotografek". Dzis nadal zajmuje sie fotografia społeczna i teatralna. „Nadal w fotografii najwazniejszy jest dla mnie człowiek. Lubie poprzez fotografie opowiadac o konkretnych osobach w roznych społecznych kontekstach. W pracy naukowej uzywam rowniez fotografii jako metody badawczej." Wystawy zbiorowe: „Jedyne, nieopowiedziane historie polskich fotografek", Dom Spotkan z Historia 2021, Muzeum miasta Łodzi 2022; „Rok 2022 w obiektywach polskich fotografek" - Polish Women Photographers -Galeria Duzy Pokoj, Warszawa, grudzien 2022; Oliwski Ratusz Kultury, Nowy Warzywniak Art Gallery, Gdansk; Galeria w ramach sztuki, Olsztyn; Kieleckie Centrum Kultury; „Dziennik Jednego Dnia", Stacja Muranow, Projekt realizowany w rocznice powstania w Getcie Warszawskim, kwiecien 2023; „Czarno - Białe" poplenerowa wystawa w Galerii „Korytarz" ,Jeleniogorskie Centrum Kultury 2024; „Listy do przyszłosci": Sumy, Lwow, Kijow, Kropywnycki, Dniepr, Połtawa, Rowne, Czernihow, Odessa, Charkow 2024-2025 , Warszawa, Lublin 2025; „Widok jest piekny" ZPAF 2024; „Swietokrzyski, Zakopianski ZEROMSKI", ZPAF Warszawa, Ciekoty, Drohobycz 2025. Wystawy indywidualne: „Zamglenie" Galeria Intymna, Dom Oswiatowy Katowice 2024; „W drodze" Fort Sokolnickiego, Zoliborski Dom Kultury 2024, Galeria Formaty, Radom 2025, Centrum Kultury Lublin 2025. www.instagram.com/annamichalakpawlowska/ www.facebook.com/people/Pawłowscy-Photographers/61579245097616/ https://pl.wikipedia.org/wiki/Anna_Michalak-Pawlowska Wernisaz wystawy 21.11.2025 godz.18.00 wystawa 21.11-21.12.2025 wstep wolny Patronat medialny Radio Lublin Galeria Przestrzenie Pracownia Fryderyk DDK SM Czechow Zelazowej Woli 18/Lublin
Wystawa fotografii ANNY MICHALAK PAWŁOWSKIEJ „CZŁOWIEK W TEATRZE ZYCIA CODZIENNEGO" „Swiat jest teatrem, aktorami ludzie, ktorzy kolejno wchodza i znikaja". Nie tylko William Szekspir uwazał, ze zycie przypomina teatr. W ten sam sposob na swiat patrzyło wielu filozofow, artystow oraz badaczy. Jednym z nich był Erving Goffman - autor koncepcji „człowieka w teatrze zycia codziennego". Pewnego dnia na ulicach Bolkowa, Wrocławia, Etroubles, Sanfratello, El Rocio, w roznych miastach w Europie pojawiaja sie postaci ubrane niecodziennie. Wprowadzaja poruszenie, niecodziennosc, zaciekawienie. Powstaje zakrzywienie czasu. Przenosimy sie w przestrzen nierealna, wymyslona, odtworzona. Czasem wygladamy jak nasze babcie lub prababcie, ktore w tym samym czasie, w tym samym miejscu odtwarzały tradycyjne zwyczaje, albo przenosimy sie do swiata całkowicie wymyslonego, znanego z ksiazek lub filmow. Na chwile, na dzien, na weekend mozemy przez chwile byc kims zupełnie innym, mozemy schowac sie w jakas...