Opis
Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy Piotra Pasiewicza „Ziemia wszystko przyjmie" - grafika, książka artystyczna, malarstwo, fotografia, rysunek, rzeźba, video-performance. Tytuł wystawy stanowi punkt wyjścia do refleksji nad materią, czasem i przemijaniem, a także nad odpowiedzialnością wpisaną w ludzkie działanie. Ziemia to zarówno pierwotny materiał i przestrzeń, ale również metafora miejsca, które przyjmuje każdy ślad obecności, poddając go nieustannej przemianie. Wszystko, co zostaje stworzone lub zniszczone, jest przez nią gromadzone i przetwarzane. Nie istnieją gesty obojętne; każdy pozostawia trwały ślad, nawet jeśli z czasem zmienia on swoją formę. Prace nie stanowią próby jednoznacznego określenia tematu, lecz stanowią zapis napięcia pomiędzy działaniem a przemijaniem, pomiędzy formą a jej stopniowym rozpadem. Wystawa jest zaproszeniem do zatrzymania się i spojrzenia na ziemię jako aktywnego uczestnika procesu - cichego, cierpliwego i nieuniknionego. Kuratorka - Agnieszka Kowalska-Owczarek Wystawę można zwiedzać od wtorku do soboty w godzinach: wt. - śr. 11.00 - 16.00 czw. - sob. 11.00 - 19.00 PIOTR PASIEWICZ W 2013 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Grafiki i Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego. Studiował w Pracowni Malarstwa (Otwarta Księga) prof. Andrzeja M. Bartczaka. Otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011/2012). Porusza się w różnych dziedzinach sztuki: w zakresie grafiki warsztatowej, rysunku, malarstwa, performance, wideo-artu oraz krótkich form filmowych. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Lublinie oraz w kolekcjach prywatnych.
Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy Piotra Pasiewicza „Ziemia wszystko przyjmie" - grafika, książka artystyczna, malarstwo, fotografia, rysunek, rzeźba, video-performance. Tytuł wystawy stanowi punkt wyjścia do refleksji nad materią, czasem i przemijaniem, a także nad odpowiedzialnością wpisaną w ludzkie działanie. Ziemia to zarówno pierwotny materiał i przestrzeń, ale również metafora miejsca, które przyjmuje każdy ślad obecności, poddając go nieustannej przemianie. Wszystko, co zostaje stworzone lub zniszczone, jest przez nią gromadzone i przetwarzane. Nie istnieją gesty obojętne; każdy pozostawia trwały ślad, nawet jeśli z czasem zmienia on swoją formę. Prace nie stanowią próby jednoznacznego określenia tematu, lecz stanowią zapis napięcia pomiędzy działaniem a przemijaniem, pomiędzy formą a jej stopniowym rozpadem. Wystawa jest zaproszeniem do zatrzymania się i spojrzenia na ziemię jako aktywnego uczestnika procesu - cichego, cierpliwego i nieuniknionego. Kuratorka - Agnies...