Między-cielesność. Funkcja id i struktury charakteru (schizoidalna,oralna) w polu relacyjnym.

Międzycielesność w psychoterapii Gestalt to koncepcja opisująca relację terapeutyczną jako bezpośrednie, ucieleśnione spotkanie, w którym doświadczenie somatyczne nie należy wyłącznie do jednej osoby, lecz wyłania się w przestrzeni „pomiędzy". Zamiast postrzegać ciało jako oddzielny obiekt (Körper), traktuje się je jako żywe ciało (Leib), które jest „prawie-bytem" rozlewającym się w przestrzeni i wykraczającym poza granice skóry. Ból, którego nieobecny Inny nie mógł przyjąć, nawarstwia się w ciele klienta. W miejscach, gdzie cierpienie nie mogło zostać przeżyte jako afektywne doświadczenie w relacji, pulsująca emocja staje się „zakrzepem" lub usztywnieniem. Bycie z funkcją id, będącą zmysłowym rdzeniem doświadczenia i miejscem „id sytuacji", wymaga od terapeuty szczególnej uważności, aby nie przekroczyć granic bezpieczeństwa klienta i swoich .Uniknąć retraumatyzacji . Jak odnaleźć się w takich sytuacjach? Co zaproponować? Każda technika musi być dostosowana do „okna tolerancji" klienta. • Interwencja powinna koncentrować się na wspieraniu niedokończonego ruchu, a nie na katartycznym rozładowaniu stłumionych emocji, które bez wsparcia tła mogłyby przytłoczyć klienta. Jakie są moje niedokończone ruchy? Czy jestem o krok dalej i mogę zaprosić klienta do sięgania? • Dlaczego to ważne dla terapeuty? Znajomość struktur charakteru pozwala terapeucie na przeprowadzenie diagnozy estetycznej - odczucia „atmosfery" sytuacji, zanim zostanie ona ujęta w słowa. Terapeuta uczy się „oddychać" postawą klienta, co pozwala mu poczuć, jakie impulsy w funkcji id klienta zostały zablokowane. • Dlaczego to ważne dla klienta? Klient często trafia na terapię w stanie desensytyzacji (znieczulenia), gdzie jego żywe ciało (Leib) stało się martwym obiektem (Körper). Praca nad funkcją id pozwala mu odzyskać dostęp do sensomotorycznej orientacji w świecie. - Co to jest struktura? Charakter jako twórcze przystosowanie i usztywniony gestalt Szkolenie rzuca światło na fakt, że struktury charakteru to zastygłe gestalty - historycznie najlepsze sposoby, w jakie klient przystosował się do trudnego środowiska. • Znaczenie dla procesu: Wiedza o tym, że np. usztywnione ramiona to „wieszak" chroniący serce przed zranieniem, pozwala terapeucie unikać „popychania" klienta do zmiany. Zamiast tego wspiera się paradoksalną teorię zmiany: klient zmienia się, gdy staje się tym, kim jest i terapeuta ma rozluźnione swoje ramiona. Czy jesteś o krok dalej ze swoimi ramionami? • Praca z oporem: Zrozumienie, że pod strukturą (np. narcystyczną czy schizoidalną) kryje się lęk przed unicestwieniem lub odrzuceniem, uczy terapeutę cierpliwości i szacunku dla mechanizmów obronnych klienta. -Rozwijanie kompetencji HARP (Dostrojenie, Rezonans, Obecność) Centralnym punktem szkolenia jest model HARP, który udowadnia, że ciało terapeuty jest „instrumentem" rezonującym z nieobecnością klienta. • Użyczanie ciała: Terapeuta uczy się użyczać swojej cielesności, aby poczuć ból, którego klient nie mógł wcześniej przetworzyć z powodu braku „Drugiego" w swojej historii. Jak się czujesz po sesji, gdy poczułeś trwogę? • Zarządzanie atopòn: - dziwne, „niepasujące" odczucia terapeuty (np. nagła złość lub znudzenie), które są cennymi znakami zdysocjowanych proto-uczuć krążących w polu. Wiedza o strukturach pozwala zrozumieć, że np. nuda terapeuty może być rezonansem z depresyjnym polem klienta. - Praktyczne techniki pracy z ucieleśnieniem Uczestnicy szkolenia nabywają umiejętności w zakresie: • Świadomego oddechu i uziemienia (grounding): Są one najważniejsze, aby wspierać wzrost energii (pobudzenia), który bez oparcia staje się lękiem. Dla struktury schizoidalnej uziemienie nóg jest sposobem na wyjście z „terroru" do rzeczywistości. Czy czujesz, że jesteś uziemiony? Jak tracisz swoje uziemienie? Jak czujesz swoje stopy? • Eksperymentów ruchowych: Uczymy się wspierać niedokończony gest (np. oralne sięganie po wsparcie), co pozwala na domknięcie starych gestaltów w tu i teraz relacji. Destylacja Piękna z Bólu Szkolenie udowadnia, że celem pracy nad funkcją id nie jest jedynie usunięcie objawów, lecz transformacja nieobecności w ból, a bólu w piękno autentycznego spotkania. Znajomość struktur charakteru pozwala terapeucie i klientowi wspólnie „odmrozić" uwięzioną energię, co prowadzi do odzyskania witalności, gracji ciała i zdolności do radosnego bycia w świecie. W jaki sposób wspierać niedokończone gesty w np. strukturze oralnej? Szkolenie obejmuje 30 godzin szkoleniowych ( podzielone jest na dwa niezależne spotkania po 15 h) i jest skierowane do praktyków chcących pogłębić pracę o aspekt ucieleśnienia. Zrozumienie struktur charakteru może być dobrym narzędziem do odzyskania witalności klienta, budowania autentycznego kontaktu, ochrony psychoterapeuty przed konfluencją z desensytyzyzacją. KIEDY: 9-10 maja 2026 GODZINY PRACY: sobota 10-19, niedziela 9-13 GDZIE: Łódzkie Centrum Gestalt oraz sala w Centrum Jogi na ul Orlej CENA: 950 zł, przy udziale w obu warsztach cyklu cena drugiego to 850 zł ZAPISY: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSc2uQ4GV4MJajMAPdg_U086D41IuJ82n6hsrbvHMky0XlNVAA/viewform?usp=dialog ZAPISY NA DRUGI WARSZTAT Z CYKLU, DOTYCZĄCY STRUKTURY MASOCHISTYCZNEJ I NARCYSTYCZNEJ POD LINKIEM: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScxKPQWiUD3dIQbHedap051elZg3K6uJePD1ZjYCcDCVsmP-Q/viewform?usp=dialog

Międzycielesność w psychoterapii Gestalt to koncepcja opisująca relację terapeutyczną jako bezpośrednie, ucieleśnione spotkanie, w którym doświadczenie somatyczne nie należy wyłącznie do jednej osoby, lecz wyłania się w przestrzeni „pomiędzy". Zamiast postrzegać ciało jako oddzielny obiekt (Körper), traktuje się je jako żywe ciało (Leib), które jest „prawie-bytem" rozlewającym się w przestrzeni i wykraczającym poza granice skóry. Ból, którego nieobecny Inny nie mógł przyjąć, nawarstwia się w ciele klienta. W miejscach, gdzie cierpienie nie mogło zostać przeżyte jako afektywne doświadczenie w relacji, pulsująca emocja staje się „zakrzepem" lub usztywnieniem. Bycie z funkcją id, będącą zmysłowym rdzeniem doświadczenia i miejscem „id sytuacji", wymaga od terapeuty szczególnej uważności, aby nie przekroczyć granic bezpieczeństwa klienta i swoich .Uniknąć retraumatyzacji . Jak odnaleźć się w takich sytuacjach? Co zaproponować? Każda technika musi być dostosowana do „okna tolerancji" ...