Literacki Nobel 2025: pokaz specjalny filmu „Szatańskie tango" (reż. Béla Tarr) // Puls Literatury
Opis
Jeśli kiedykolwiek obiecywaliście sobie, że „kiedyś w końcu obejrzę Szatańskie Tango", to właśnie nadszedł ten moment! W ramach Festiwalu Puls Literatury i w związku z Noblem dla László Krasznahorkaiego zapraszamy na jedyny w swoim rodzaju kilkugodzinny seans! „Szatańskie tango" to dzieło uznawane za jedno z największych osiągnięć światowego kina - hipnotyczna medytacja nad czasem, losem i rozpadem wspólnoty. Bela Tarr z charakterystyczną dla siebie konsekwencją przekłada język literacki Krasznahorkaiego na wizualny rytm obrazów, długich ujęć i nieuchronnie spowalniającego czasu. Efektem jest film, który wymyka się klasycznej narracji i staje się doświadczeniem granicznym - zarówno dla widzów, jak i dla samego medium. Pokaz stanowi hołd dla pisarza, którego proza, pełna filozoficznej refleksji i egzystencjalnego napięcia, od lat inspiruje twórców filmowych. To także okazja, by ponownie spotkać się z kinem Béla Tarra - jego unikalną wizją świata pogrążonego w melancholii, absurdzie i nieuchronnym rozpadzie. Jak będzie wyglądał seans? Ze względu na długość filmu projekcja zostanie podzielona na trzy części, z przerwami na złapanie oddechu (i rzeczywistości): Część I: 2 h 25 min przerwa: 30 min Część II: 2 h 10 min przerwa: 30 min Część III: 2 h 50 min Łącznie: 8 godzin i 25 minut w towarzystwie jednego z najważniejszych filmów europejskich. Dane filmu: reż. Béla Tarr gatunek: dramat produkcja: Węgry, 1994 czas trwania: 505 min Obsada: Mihály Víg, Putyi Horváth, Miklós B. Székely Pokaz organizowany jest w ramach XIX Festiwalu Puls Literatury, we współpracy z NCKF.
Jeśli kiedykolwiek obiecywaliście sobie, że „kiedyś w końcu obejrzę Szatańskie Tango", to właśnie nadszedł ten moment! W ramach Festiwalu Puls Literatury i w związku z Noblem dla László Krasznahorkaiego zapraszamy na jedyny w swoim rodzaju kilkugodzinny seans! „Szatańskie tango" to dzieło uznawane za jedno z największych osiągnięć światowego kina - hipnotyczna medytacja nad czasem, losem i rozpadem wspólnoty. Bela Tarr z charakterystyczną dla siebie konsekwencją przekłada język literacki Krasznahorkaiego na wizualny rytm obrazów, długich ujęć i nieuchronnie spowalniającego czasu. Efektem jest film, który wymyka się klasycznej narracji i staje się doświadczeniem granicznym - zarówno dla widzów, jak i dla samego medium. Pokaz stanowi hołd dla pisarza, którego proza, pełna filozoficznej refleksji i egzystencjalnego napięcia, od lat inspiruje twórców filmowych. To także okazja, by ponownie spotkać się z kinem Béla Tarra - jego unikalną wizją świata pogrążonego w melancholii, absurdzie i...