Opis
W 2010 roku ta powieść namieszała w literaturze i sztuce. Mapa i terytorium Michela Houellebecqa otrzymała prestiżową Nagrodę Goncourtów, a jury wystarczyło do ustalenia werdyktu tylko jedno głosowanie. We Francji sprzedała się w ok. 900 tysiącach egzemplarzy. W Polsce książka francuskiego pisarza miała już kilka wznowień od 2011 roku. To był czas triumfu Houellebecqa, uwielbianego za bezkompromisową satyrę na kulturę Zachodu, bolesną wiwisekcję relacji intymnych i pamflety na społeczeństwo, stojące w rozkroku między konformizmem a żałobą po buncie. Jednocześnie, od początku literackiej kariery, ten autor jest oskarżany o seksizm i mizoginię, zarzuca mu się także odklejenie od problemów współczesnego świata i burżuazyjne pisanie w duchu niekończącego się fin de siècle. O czym jest Mapa i terytorium? To nasycona ironią przypowieść o małości wielkich (czytaj: drogich) dzieł i tragiczno-ludzkiej twarzy osiągających sukces artystów, a także o widmie miłości krążącym nad kapitalistycznym rynkiem sztuki. Artysta Jed Martin zyskuje rozgłos fotografiami map Michelina, a następnie próbuje sił - z sukcesem - jako malarz, tworząc m.in. obraz pt. Damien Hirst i Jeff Koons dzielą między siebie rynek sztuki. Jed też chciałby dla siebie wydzielić kawałek tortu. Ma mu w tym pomóc sam… Michel Houellebecq, mający napisać tekst do katalogu indywidualnej wystawy Jeda. Osobliwe spotkanie z dziwacznym pisarzem skłania artystę do bilansu trudnych relacji z ojcem i niespełnionych związków z kobietami. Kilka miesięcy później pisarz zostaje zamordowany, a do Jeda odzywa się policja. Jak się czyta ponownie, po 15 latach od polskiego wydania, powieść francuskiego skandalisty? Jak się czyta Mapę i terytorium po raz pierwszy? Czy jest to rzecz napisana przez wybitnego wizjonera, czy przez czołowego dziadersa literatury XXI wieku? Co oryginalnego ma Houellebecq do powiedzenia o sztuce współczesnej i jej ludziach? Czy udaje mu się godnie przejąć pałeczkę od Borgesa, Eco, Baudrillarda i innych, którzy terytorium przeciwstawiali mapę? ◾️co czytamy: Michel Houellebecq „Mapa i terytorium", przeł. Beata Geppert, W.A.B., Warszawa 2011, 2019, 2023 (380-400 stron - w zależności od wydania). ◾️miejsce: ms², ul. Ogrodowa 19 ◾️czas: 25 marca 2026 r. (środa), godz. 18:00 ◾️wstęp: 5 zł ◾️prowadzenie: Magdalena Nowicka-Franczak O Klubie Książki Muzeum Sztuki: Klub Książki Muzeum Sztuki to przestrzeń spotkań dla osób, które łączy ciekawość literatury, sztuki i krytycznej rozmowy. Dyskutujemy o książkach, które inspirują do zadawania trudnych pytań - o artystów i artystki, o kulturę, która ich kształtuje, i o społeczeństwo, które ocenia ich twórczość. Sięgamy zarówno po klasyczne eseje i manifesty, jak i po współczesne publikacje, które otwierają nowe perspektywy patrzenia na sztukę i jej historię. O prowadzącej: Magdalena Nowicka-Franczak - socjolożka, krytyczka literacka, czytelniczka. Pracuje w Uniwersytecie Łódzkim, bada dyskurs publiczny, media i kulturę. O książkach pisze dla Tygodnika Powszechnego, Dwutygodnika i Pisma. Magazynu Opinii. W Polskim Towarzystwie Socjologicznym przewodniczy Sekcji Badań Komunikacji Społecznej. Jest członkinią redakcji Tygla Kultury i Studiów Socjologicznych oraz kapituły Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima oraz Nagrody Translatorskiej im. Ireny Tuwim. --- fot. wydarzenia Anna Augustyn Kamińska
W 2010 roku ta powieść namieszała w literaturze i sztuce. Mapa i terytorium Michela Houellebecqa otrzymała prestiżową Nagrodę Goncourtów, a jury wystarczyło do ustalenia werdyktu tylko jedno głosowanie. We Francji sprzedała się w ok. 900 tysiącach egzemplarzy. W Polsce książka francuskiego pisarza miała już kilka wznowień od 2011 roku. To był czas triumfu Houellebecqa, uwielbianego za bezkompromisową satyrę na kulturę Zachodu, bolesną wiwisekcję relacji intymnych i pamflety na społeczeństwo, stojące w rozkroku między konformizmem a żałobą po buncie. Jednocześnie, od początku literackiej kariery, ten autor jest oskarżany o seksizm i mizoginię, zarzuca mu się także odklejenie od problemów współczesnego świata i burżuazyjne pisanie w duchu niekończącego się fin de siècle. O czym jest Mapa i terytorium? To nasycona ironią przypowieść o małości wielkich (czytaj: drogich) dzieł i tragiczno-ludzkiej twarzy osiągających sukces artystów, a także o widmie miłości krążącym nad kapitalistycznym ...