Tańczące na wodzie. Monika Krzakiewicz malarstwo, Ingrid Plater-Syberg fotografia

Wystawa „Tańczące na wodzie" to spotkanie dwóch artystek, które w zamyśle kuratorskim wystawy połączyła pełna wzruszenia obserwacja cichego piękna natury. Ingrid Plater-Syberg (ur. 1961) studiowała w Paryżu w Institut Européen des Affaires, Chambre Syndicale de la Haute Couture oraz w Institut Français de la Mode. Pracowała jako projektantka w domach mody Hermès, Yves Saint Laurent i Hanae Mori. Od paru lat pochłonęła ją sztuka fotografii a niekończącym się źródłem inspiracji są dla niej pozostające w ciągłym ruchu odbicia w taflach wody. Monika Krakiewicz (ur. 1969), absolwentka Instytutu Sztuki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, malarka o dużym dorobku, aktywnie uczestniczy w różnych projektach artystycznych. Swoją uwagę skupia na dziewczęcych postaciach, często w tanecznym ruchu, maluje baletnice i dzieci w strojach ludowych. Jej postaciom wielokrotnie towarzyszą kwiaty, a tymi ulubionymi są magnolie. Od kiedy, kilka lat temu, wczesną wiosną zobaczyła tańczące żurawie na skutym lodem jeziorze Łękuk w północno-wschodniej Polsce, zakochała się w tym widoku i włączyła go do własnego malarstwa. Obie artystki opierają swoje doświadczenie artystyczne o obserwację wody i jej relację z innymi elementami natury. Woda odbija niebo, przenosi jego nieskończony błękit, ale też gaśnie, gdy chmury przesłaniają słońce. Odbija skłaniające się nad wodą gałęzie, a ich brązy i szarości łączy z radosną zielenią młodych liści lub złotymi odcieniami jesieni. Woda u Ingrid nie pokazuje realnych obrazów, jej nieustanne falowanie transponuje rzeczywistość w sekwencje abstrakcyjnych form. Obraz fotograficzny powstaje na granicy ułudy, artystka łapie moment, który nie ma prawa się powtórzyć, gdyż w naturze wszystko jest w nieustannym ruchu. Wszechobecna na wystawie woda, zaobserwowana i przedstawiona z różnych perspektyw, jest więc nie tylko motywem, lecz przede wszystkim sceną, na której rzeczywistość i iluzja splatają się w jedno. Na wodzie tańczą refleksy, ale tańczą również piękne ptaki, będące jednym z symboli naszego krajobrazu - żurawie. Ich popielato - szary koloryt i karminowe piórka na szczycie głowy, wraz z odbiciami w tafli jeziora, stanowią niezwykły motyw malarski, dopełniony rudą barwą zeschniętych trzcinowisk. I tak widzi ten fenomen natury Monika Krzakiewicz, malując tańczące żurawie o świcie, w szaro-błękitnej mgle, lub w złotej poświacie zachodzącego słońca. Woda przetwarza ich odbicia w delikatnie rysujące się powidoki, będące dopowiedzeniem ich realnego kształtu. Wprowadzenie przez Monikę do materii malarskiej płócien, lśniących płatków srebra, wzmaga efekt drogocenności tych chwil - gdzieś w oddali od naszych metropolii - spotkania ptasich zgromadzeń, których piękno sylwetek i ruchów ma wymiar baśniowy. Wraz z artystkami zapraszam serdecznie na tą niezwykłą wystawę, na której piękno natury, staje w kontrapunkcie do naszej zabieganej i wielokrotnie trudnej codzienności. Zofia Weiss

Wystawa „Tańczące na wodzie" to spotkanie dwóch artystek, które w zamyśle kuratorskim wystawy połączyła pełna wzruszenia obserwacja cichego piękna natury. Ingrid Plater-Syberg (ur. 1961) studiowała w Paryżu w Institut Européen des Affaires, Chambre Syndicale de la Haute Couture oraz w Institut Français de la Mode. Pracowała jako projektantka w domach mody Hermès, Yves Saint Laurent i Hanae Mori. Od paru lat pochłonęła ją sztuka fotografii a niekończącym się źródłem inspiracji są dla niej pozostające w ciągłym ruchu odbicia w taflach wody. Monika Krakiewicz (ur. 1969), absolwentka Instytutu Sztuki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, malarka o dużym dorobku, aktywnie uczestniczy w różnych projektach artystycznych. Swoją uwagę skupia na dziewczęcych postaciach, często w tanecznym ruchu, maluje baletnice i dzieci w strojach ludowych. Jej postaciom wielokrotnie towarzyszą kwiaty, a tymi ulubionymi są magnolie. Od kiedy, kilka lat temu, wczesną wiosną zobaczyła tańczące żurawie na skutym l...