Nauczanie o Holokauście - brama łącząca Polskę i Republikę Południowej Afryki

Wydarzenie poświęcone pamięci Chrisa Schwarza Jakub Nowakowski Podczas wykładu zaprezentowane zostaną konteksty nauczania o Zagładzie i o ludobójstwie na przykładzie dwóch krajów: Polski i Republiki Południowej Afryki. Choć są to społeczeństwa o odmiennych doświadczeniach historycznych, odległe od siebie geograficznie i językowo, oba z końcem XX wieku wyszły z opresyjnych systemów politycznych: komunizmu i apartheidu i wkroczyły na drogę ku demokracji, mierząc się jednocześnie z pytaniami dotyczącymi pamięci, odpowiedzialności i odbudowy. W Polsce edukacja o Zagładzie rozwija się w kontekście nieobecności, straty oraz napięcia między uznaniem historycznego współudziału a podtrzymywaniem heroicznych narracji narodowych. W Republice Południowej Afryki dyskurs o Zagładzie stał się pomostem dla rozmów o apartheidzie, ludobójstwie i zagrożeniach związanych z dehumanizującym językiem - w ten sposób społeczeństwo starało się wyrazić własne doświadczenia ucisku rasowego. Zestawienie tych dwóch przykładów dostarcza ciekawych wniosków dotyczących edukacji o Zagładzie i jej funkcjonowania poza konkretną przestrzenią i momentem historycznym. Wskazanie związków pomiędzy różnymi historiami przemocy pozwala ujawnić zarówno potencjał, jak i ograniczenia uniwersalizowania narracji historycznych. Porównawcza perspektywa podkreśla nie tylko ciągłość między przeszłością i teraźniejszością, ale także pęknięcia, które kształtują to, jak społeczeństwa pamiętają o wydarzeniach z przeszłości, jak o nich nauczają i jak się zmieniają. W języku polskim i angielskim. _ 15.00 Lecture PL, EN Free admission Chris Schwarz Memorial Lecture Teaching About the Holocaust: The Gate Connecting Poland and South Africa Jakub Nowakowski Galicia Jewish Museum, ul. Dajwór 18 This is an accompanying event organized by the Galicia Jewish Museum The programme will examine Holocaust and genocide education through two contrasting yet meaningfully interconnected contexts: Poland and South Africa. Although separated by geography, language, and historical experience, both societies emerged in the late 20th century from oppressive political systems - communism and apartheid - and entered fragile democracies while confronting urgent questions of memory, responsibility, and reconstruction. Their educational landscapes provide a compelling lens through which to explore the conference themes of context, connection, and (dis)continuity. In Poland, Holocaust education develops within a broader landscape shaped by absence, loss, and tensions of memory. It is marked by the difficult negotiation between acknowledging historical entanglement and complicity, and the persistence of heroic national narratives. In South Africa, discourse on the Holocaust has become a framework through which a post-apartheid society has sought to articulate and process its own history of racial oppression. In this context, Holocaust references have functioned as a bridge for discussions about apartheid, genocide in Africa, and the dangers of dehumanising language - allowing for the expression and reinterpretation of local experiences of injustice through a global historical prism. By bringing these two cases into dialogue, the presentation considers how Holocaust education can operate as a space of connection across time and place: linking distinct histories of violence, offering comparative tools for understanding contemporary injustice, and revealing both the possibilities and limitations of universalising historical narratives. This comparative perspective highlights not only the continuities between past and present, but also the ruptures that shape how societies remember, teach, and transform their histories.

Wydarzenie poświęcone pamięci Chrisa Schwarza Jakub Nowakowski Podczas wykładu zaprezentowane zostaną konteksty nauczania o Zagładzie i o ludobójstwie na przykładzie dwóch krajów: Polski i Republiki Południowej Afryki. Choć są to społeczeństwa o odmiennych doświadczeniach historycznych, odległe od siebie geograficznie i językowo, oba z końcem XX wieku wyszły z opresyjnych systemów politycznych: komunizmu i apartheidu i wkroczyły na drogę ku demokracji, mierząc się jednocześnie z pytaniami dotyczącymi pamięci, odpowiedzialności i odbudowy. W Polsce edukacja o Zagładzie rozwija się w kontekście nieobecności, straty oraz napięcia między uznaniem historycznego współudziału a podtrzymywaniem heroicznych narracji narodowych. W Republice Południowej Afryki dyskurs o Zagładzie stał się pomostem dla rozmów o apartheidzie, ludobójstwie i zagrożeniach związanych z dehumanizującym językiem - w ten sposób społeczeństwo starało się wyrazić własne doświadczenia ucisku rasowego. Zestawienie tych dwó...