CIAŁOKWIAT - Wystawa fotograficzna w ramach projektu "Matki w Ruchu Vol.2"

Zapraszamy na wernisaż wystawy fotografii CIAŁOKWIAT w ramach projektu Matki w Ruchu Vol. 2 ! Kiedy? 16.01.2026 o 19:00 Gdzie? Siedemnasta :46 ul. Ignacego Krasickiego 18 w Krakowie Za ile? wstęp wolny CIAŁOKWIAT Ciałokwiat zrodził się z rozmów z kobietami, które zbyt często patrzyły na siebie z krytyką zamiast z czułością. Z ich historii - i z moich własnych doświadczeń - powstał projekt o akceptacji, wdzięczności i o odkrywaniu piękna w tym, co prawdziwe. Przez wiele lat byłam tancerką. Moje ciało było wtedy oceniane, analizowane, porównywane. Słyszałam: „za duża pupa", „nie takie stopy", „powinnaś schudnąć". Z czasem te głosy zaczęły wypełniać moją głowę. Pojawiały się nawet wtedy, gdy nikt już nic nie mówił. Były jak echo cudzych opinii, które stawały się moimi własnymi myślami. Dopiero z biegiem lat - i dzięki mojej mamie - zaczęłam widzieć ciało inaczej. Mama nigdy nie stała przed lustrem, mówiąc, co chciałaby w sobie zmienić. Nosi swoje srebrne loki z dumą, nie ukrywa wieku, nie próbuje być kimś innym. To od niej nauczyłam się, że można być sobą, nawet jeśli nie spełnia się cudzych oczekiwań. Dziś, po czterech ciążach, patrzę na swoje ciało z większą łagodnością. Skóra na brzuchu, która kiedyś mnie krępowała, przypomina mi o tym, że nosiłam w sobie życie. Moje piersi, choć zmienione, wciąż karmią dziecko. Zamiast myśleć, co powinnam poprawić, staram się być wdzięczna za to, że moje ciało wciąż jest - silne, czułe, obecne. Patrzenie na siebie bywa trudne. Czasem widzę zmarszczki, rozstępy, niedoskonałości. Ale częściej widzę historię. Widzę ciało, które przeszło wiele, które tańczyło, rodziło, kochało, płakało. Widzę dom, w którym jestem. Fotografie w projekcie Ciałokwiat łączą faktury skóry i płatków kwiatów - dwóch światów, które w swojej delikatności i nietrwałości stają się do siebie podobne. Kwiaty otulają ciało, stają się jego częścią, jakby natura chciała przypomnieć nam o cykliczności: o rozkwitaniu, więdnięciu i odradzaniu się. To projekt o kobiecości, która dojrzewa razem z ciałem. O czułości, która zastępuje krytykę. O wdzięczności za to, że możemy patrzeć na siebie inaczej - z łagodnością i uważnością. Każdy portret to spotkanie. Z sobą samą. Ze swoją historią. Z chwilą, w której kwiat i ciało stają się jednym obrazem - symbolem życia, które nie musi być idealne, by być piękne. Basia Szydłowska - fotografka o artystycznej duszy, tworząca obrazy, które łączą emocje, naturę i kobiecość. W swojej pracy skupia się na autentyczności i relacji - z osobą przed obiektywem, z przestrzenią, ze światłem. Tworzy fotografie, które są nie tylko portretami, lecz intymnymi spotkaniami z samą sobą. W projektach takich jak Ciałokwiat poszukuje piękna w niedoskonałości, czułości w spojrzeniu i prawdy w geście. Jej zdjęcia to zaproszenie do zatrzymania się, do uważnego, czułego patrzenia - na siebie i na świat. W życiu prywatnym jest mamą dwóch córek i dwóch synów. Macierzyństwo jest dla niej źródłem kreatywności i motywacją, by uczyć swoje dzieci wrażliwości na drugiego człowieka i otaczający nas świat. ________________________________ MATKI W RUCHU Vol. 2 to projekt społeczno-artystyczny zbudowany na osobistych doświadczeniach krakowianek - matek - tancerek. Projekt realizowany jest przez Fundację Crush On Trash wraz z Partnerami: Wydział Kultury Urzędu Miasta Krakowa, Krakowskie Centrum Choreograficzne w Nowohuckim Centrum Kultury, Teatr KTO, Centrum Kultury Dworek Białoprądnicki, Studio Baletowe Opery Krakowskiej, Siedemnasta Czterdzieści Sześć, Kolibri Art | Asociation culturelle 🌼 Więcej: https://crushontrash.com/matki-w-ruchu/ Projekt współfinansowany ze środków Krajowego Planu Odbudowy (KPO).

Zapraszamy na wernisaż wystawy fotografii CIAŁOKWIAT w ramach projektu Matki w Ruchu Vol. 2 ! Kiedy? 16.01.2026 o 19:00 Gdzie? Siedemnasta :46 ul. Ignacego Krasickiego 18 w Krakowie Za ile? wstęp wolny CIAŁOKWIAT Ciałokwiat zrodził się z rozmów z kobietami, które zbyt często patrzyły na siebie z krytyką zamiast z czułością. Z ich historii - i z moich własnych doświadczeń - powstał projekt o akceptacji, wdzięczności i o odkrywaniu piękna w tym, co prawdziwe. Przez wiele lat byłam tancerką. Moje ciało było wtedy oceniane, analizowane, porównywane. Słyszałam: „za duża pupa", „nie takie stopy", „powinnaś schudnąć". Z czasem te głosy zaczęły wypełniać moją głowę. Pojawiały się nawet wtedy, gdy nikt już nic nie mówił. Były jak echo cudzych opinii, które stawały się moimi własnymi myślami. Dopiero z biegiem lat - i dzięki mojej mamie - zaczęłam widzieć ciało inaczej. Mama nigdy nie stała przed lustrem, mówiąc, co chciałaby w sobie zmienić. Nosi swoje srebrne loki z dumą, nie ukrywa wieku, ...